Patrick Moore
Patrick Alfred Caldwell-Moore (Pinner, 4 maart 1923 – Selsey, 9 december 2012) was een populaire Britse sterrenkundige die het BBC-programma The Sky at Night presenteerde, het televisieprogramma dat het langst - meer dan 55 jaar - door dezelfde persoon werd gepresenteerd.
Levensloop[bewerken]
Sir Patrick Moore was voor het Britse publiek een beroemdheid en genoot grote erkenning als iemand die erin slaagde hele generaties mensen in sterrenkunde te interesseren en deze wetenschap op een toegankelijke wijze bij het grote publiek te brengen. Daarnaast beschouwde men hem als aangename excentriekeling, onder meer vanwege zijn slecht gekamde haar en zijn monocle.
Moore - geboren in het interbellum in een dorpje in Middlesex - diende tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Royal Air Force, waartoe hij werd toegelaten door over zijn leeftijd te liegen. Nadat zijn verloofde in de Tweede Wereldoorlog bij een bombardement om het leven was gekomen, is hij altijd vrijgezel gebleven. Hij heeft ruim 60 boeken over astronomie geschreven en was, als eerste amateurwetenschapper, lid van de Royal Society. Voor zijn aanzienlijke inspanningen voor de popularisering van de sterrenkunde ontving hij een BAFTA.
In 1957 begon hij met het presenteren van The Sky at Night, een maandelijks, 20 minuten durend programma over diverse astronomische onderwerpen, zowel op hoog academisch niveau als met praktische tips voor de amateurastronoom. Dit programma presenteerde hij tot aan zijn dood en staat daarmee in het Guinness Book of Records. De meeste Britten kennen hem van dit programma, maar benevens The Sky at Night dook hij geregeld in allerlei quizprogramma's en televisiespelletjes op, waar hij zijn deskundigheid als xylofonist tentoonspreidde. De muziek bij The Sky at Night is steeds onveranderd gebleven: het is Het Kasteel uit de suite Pelleas en Melisande van Jean Sibelius. Moore was tevens een begaafd autodidactisch componist en stond als een verwoed cricketfanaat bekend. In 1968 werd hij Officer of the British Empire en in 1988 Commander of the British Empire. Op verzoek van de kijkers werd hij in 2001 door Elizabeth II geridderd.
Op 7 maart 2006 werd Moore in het St Richard's Hospital in Chichester opgenomen wegens hartproblemen, waarna bij hem een pacemaker werd ingeplant. Astronoom Chris Lintott, die reeds jaren een geregelde gast in het programma was, heeft één keer, in juli 2004, de presentatie overgenomen, toen Moore wegens voedselvergiftiging daartoe niet in staat was. De laatste jaren verzorgde Lintott programmaonderdelen die grote reizen met zich meebrachten zoals een zonsverduistering elders ter wereld. Tot enkele jaren voor zijn overlijden reisde Moore zelf voortdurend de wereld af. Hij overleed in zijn eigen huis in Selsey (West Sussex).
De planetoïde 2602 Moore is vernoemd naar Patrick Moore.
Werken[bewerken]
- 1955 Guide to Mars
- 1973 Astronomical Telescopes and Observatories for Amateurs
- 1974 Watchers of the Stars. The scientific revolution
- 1976 The A-Z of Astronomy
- 1982 New Concise Atlas of the Universe
- 1984 The Guinness Book of Astronomy
- 1985 Stargazing. Astronomy Without a Telescope
- 1987 The Astronomy Encyclopaedia
- 1989 Astronomer's Stars
- 1990 Guide to the Stars and Planets
- 1994 Atlas of Neptune (met Garry E. Hunt)
- 1995 Comets and Shooting Stars
- 1995 Astronomy
- 1995 The Starry Sky: The Planets
- 1995 The Sun and the Moon
- 1997 Atlas of Venus (met Peter Cattermole)
- 1997 Eyes on the Universe
- 1998 Mission to the Planets. The Illustrated Story of the Exploration of the Solar System
- 1998 The Planet Neptune
- 1999 On Mars
- 2000 Exploring the Night Sky with Binoculars
- 2000 The Starry Sky: The Stars
- 2001 On the Moon
- 2003 Observing Variable Stars
- 2004 Futures: 50 Years in Space - The Challenge of the Stars (met David A. Hardy)
- 2005 Amateur Astronomer
- 2005 The Autobiography
- 2006 Bang! (met Brian May en Chris Lintott)
Externe link[bewerken]
- (en) Biografie van Patrick Moore bij de BBC
