Hami

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hami
哈密地区
Stad in de Volksrepubliek China Vlag van China
Kaart van Hami
Situering
Autonome regio Sinkiang
Naam (taal-varianten)
Traditioneel Chinees 哈密地區
Vereenvoudigd Chinees 哈密地区
Hanyu pinyin Hāmì dìqū
Portaal  Portaalicoon   China

Hami (Chinees: 哈密, Hāmì, Oeigoers: قۇمۇل, Kumul) is een stad en oase gelegen aan de voet van het Karlik-gebergte, aan de noordelijke zijderoute. Ze bevindt zich in de autonome regio Sinkiang van de Volksrepubliek China. Hami is een zeer geïsoleerde stad op enkele honderden kilometers ten oosten van Ürümqi. De prefectuur waarvan Hami de hoofdstad is telde in 2002 519.700 inwoners. De stad heeft een belangrijke Oeigoerse minderheid.

De Jezuïeten Benedict Goës en Matteo Ricci, die door China hebben gereisd, noemden de oase in 1615 "Camul".

Hami is bekend door de teelt van meloenen.

Geschiedenis[bewerken]

Door haar locatie was Hami een ontmoetingspunt van oosterse en westerse volkeren.

Vondsten van oude graven tonen dat omstreeks 1300 v.Chr. mensen van een Europees type tot in Hami doorgedrongen waren, waar ze zich bij de oorspronkelijke Oost-aziatische bevolking voegden, welke vervant was aan de mensen van de oostelijke Gansu-corridor.[1] Deze immigranten tonen overeenkomsten met de vondsten van Qiemu'erqieke (Chemurchek, Shamirshak) en worden in verband gebracht met de Indo-Europese Tocharen.[2]

Tijdens de latere Han-dynastie wisselde Hami herhaaldelijk in handen tussen de Chinezen en de Xiongnu die beiden de vruchtbare en strategische oase wilden beheersen. Meerdere malen zetten de Han militaire landbouwkolonies op om hun troepen te voeden.

Tijdens de Yuan-dynastie werdde regio door de Mongolen veroverd. Gunashiri, een afstammeling van Chagatai Khan, sticchtte hier later zijn eigen staat met de naam Qara Del. Deze aanvaarde in het begin van de 15e eeuw de soevereiniteit van de Ming, maar werd daarna veroverd door een andere tak van de Mongolen. Sinds de 18e eeuw, was het hoofdstad van het kanaat van Kumul, een semi-autonome vazal binnen het Qing-Rijk. De laatste heerser van het kanaat was Maqsud Shah.[3]

Bronnen, noten en/of referenties