Harry Belafonte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Harry Belafonte
Harry Belafonte in 2011
Harry Belafonte in 2011
Algemene informatie
Volledige naam Harold George Belafonte
Geboren 1 maart 1927
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Harold George Belafonte (Harlem (New York City), 1 maart 1927) is een Amerikaans zanger en acteur. Hij is vooral bekend geworden door een van zijn grootste hits, Banana Boat Song, en door zijn werk als Unicef-ambassadeur.

Belafonte werd geboren te New York, waar hij opgroeide in Harlem. Van 1935 tot 1939 woonde hij met zijn moeder in haar vaderland Jamaica. Na zijn terugkeer naar New York volgde Belafonte de George Washington High school. Vervolgens ging hij bij de Amerikaanse marine, waar hij diende tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aan het eind van de jaren veertig nam hij acteerlessen.

Belafonte trouwde in 1948 met Marguerite Byrd, zij kregen samen twee dochters en scheidden in 1955. In 1956 trouwde Belafonte met Jullie Robinson, zij kregen een zoon en een dochter.

In het begin van de jaren vijftig was hij al vroeg lid van de Burgerrechtenbeweging. Belafonte was een vertrouweling van Martin Luther King. Toen hij in 1968 in een televisieshow van Petula Clark optrad, lachte Clark tijdens het zingen even en raakte Belafontes arm aan. Ondanks protesten van sponsor Plymouth Motors werd de show toch uitgezonden. Het was de eerste keer dat op Amerikaanse televisie was te zien hoe mensen van verschillende rassen elkaar op vriendschappelijke wijze aanraakten.

Belafonte was in 1985 een van de organisatoren achter het lied We are the world van USA for Africa; een poging van talloze artiesten om geld in te zamelen voor Afrika. Het werd uitgevoerd in het Live Aid concert van dat jaar. In 1987 werd hij benoemd tot goodwill-ambassadeur bij Unicef.

Belafonte staat bekend om zijn linkspolitieke opvattingen. Verwijzend naar een beroemd citaat van Malcolm X bestempelde hij Colin Powell en Condoleezza Rice in 2002 als "huisslaven" omdat ze niet in opstand waren gekomen tegen het besluit van George W. Bush om ten oorlog te trekken tegen Irak. In 2005 noemde hij zwarte republikeinen "tirannen" en vergeleek de leden van de regering-Bush met nazi's.

Albums[bewerken]

Harry Belafonte (Carl Van Vechten, 1954)
  • Mark Twain & Other Folk Favorites (1954)
  • Belafonte (1955)
  • Calypso (1956)
  • An Evening with Harry Belafonte (1956)
  • Belafonte Sings Of The Caribbean (1957)
  • To Wish You A Merry Christmas (1957)
  • Belafonte Sings Of The Blues (1958)
  • Love Is A Gentle Thing (1959)
  • Porgy & Bess (1959)
  • Belafonte At Carnegie Hall (1959)
  • My Lord What A Mornin (1960)
  • Swing That Hammer (1960)
  • Belafonte Returns To Carnegie Hall (1960)
  • Jump In The Line (1961)
  • Midnight Special (1962)
  • The Many Moods Of Harry Belafonte (1962)
  • Streets I Have Walked (1963)
  • At The Greek Theatre (1964)
  • Ballads Bues And Boasters (1964)
  • An Evening with Belafonte/Makeba (1965)
  • An Evening with Belafonte/Nana Mouskouri (1966)
  • In My Quiet Room (1966)
  • En Gränslös Kväll På Operan (1966)
  • Calypso In Brass (1966)
  • Belafonte On The Campus (1967)
  • Belafonte Sings Of Love (1968)
  • Homeward Bound (1969)
  • Harry and Lena in Love (1970)
  • Belafonte By Request (1971)
  • Calypso Carnival (1971)
  • Belafonte Live (1972)
  • Play Me (1973)
  • An Concert In Japan (1974)
  • Turn The World Around (1977)
  • Loving You Is Were I Belong (1981)
  • Künstler für den Frieden (1982)
  • We Are the World (1985)
  • Paradise Of Ganzankulu (1988)
  • Belafonte 89 (1989)
  • An Evening with Belafonte and Friends (1997)
  • The Long Road to Freedom, An Anthology of Black Music (2001)

Filmografie[bewerken]

  • Bright Road (1953)
  • Carmen Jones (1954)
  • The Heart of Show Business (1957)
  • Island in the Sun (1957)
  • The World, the Flesh and the Devil (1959) (tevens producent)
  • Odds Against Tomorrow (1959)
  • King: A Filmed Record... Montgomery to Memphis (1970) (documentaire) (verteller)
  • The Angel Levine (1970) (tevens producent)
  • Buck and the Preacher (1972) (tevens producent)
  • Uptown Saturday Night (1974)
  • Sometimes I Watch My Life (1982) (documentaire)
  • Say No (1983) (documentary)
  • Three Songs (1983)
  • We Shall Overcome (1989) (documentaire) (verteller)
  • The Player (1992) (cameo)
  • Ready to Wear (1994) (cameo)
  • Hank Aaron: Chasing the Dream (1995) (documentaire)
  • White Man's Burden (1995)
  • Jazz '34 (1996) (documentaire)
  • Kansas City (1996)
  • Scandalize My Name: Stories from the Blacklist (1998) (documentaire)
  • Fidel (2001) (documentaire)
  • XXI Century (2003) (documentaire)
  • Bobby (2006)
  • Motherland (2009) (documentaire)
  • Sing Your Song (2011) (documentaire)
  • Hava Nagila (2013) (documentaire)

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Island in the sun 980 1560 1358 1379 911 1485 1281 988 1057 1113 1649 1659 1942 - -

Externe link[bewerken]