Heilig Hartbeeld

Heilig Hartbeeld (1919) in Oosterhout

Een Heilig Hartbeeld is een standbeeld gewijd aan het Heilig Hart van Jezus.

Inhoud

1 Achtergrond
2 Vorm
3 Fotogalerij
4 Zie ook

Achtergrond [bewerken]

August Falise bij het beeld dat hij maakte voor Sappemeer en Reuver.

Van de devotie tot het Heilig Hart is al sprake in de 13e eeuw. Rond de wisseling van 19e naar de 20e eeuw werd de Heilig Hartverering nieuw leven ingeblazen. In deze periode werden onder andere diverse rooms-katholieke kerken gebouwd gewijd aan het Heilig Hart, zoals de Sacré-Cœur in Parijs en de Heilig Hartkerken in Oss en Breda. Er werden veel Heilig Hartbeelden geplaatst in en rond de kerken, op de Heilig Hartkerk of Paterskerk in Eindhoven staat zelfs een H. Hartbeeld op de kerktoren. In Nederland zijn de Heilig Hartbeelden vooral te vinden in de provincies Noord-Brabant en Limburg. Kleinere versies vonden, net als andere Heiligenbeelden, hun weg naar huizen van de parochianen.

Beeldhouwers die verantwoordelijk waren voor beelden in de openbare ruimte zijn in Nederland onder anderen Aloïs De Beule, Jan Custers, August Falise en Leo Jungblut. Niet elke plaats kreeg een nieuw beeld, van een Heilig Hartbeeld van de Fransman Jules Déchin zijn veel afgietsels gemaakt. Meerdere Heilig Hartbeelden in Nederland zijn erkend als rijksmonument.

Vorm [bewerken]

Een Heilig Hartbeeld bestaat in de regel uit een staande Christusfiguur, gekleed in een lang geplooid gewaad. Meestal is op de borst een vlammend hart zichtbaar. De handen kunnen zegenend zijn opgeheven of wijzen naar het hart. In een aantal gevallen werden bijfiguren geplaatst, vaak in een driehoekscompositie, voorbeelden hiervan zijn de beelden in Dinther en 's-Hertogenbosch. Het materiaalgebruik wisselde sterk, er zijn onder meer beelden gemaakt van brons, kalksteen en gietijzer.