Oosterhout (Noord-Brabant)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oosterhout
Plaats in Nederland Vlag van Nederland
Oosterhout (Noord-Brabant)
Oosterhout (Noord-Brabant)
Situering
Provincie Vlag Noord-Brabant Noord-Brabant
Gemeente Vlag Oosterhout Oosterhout
Coördinaten 51° 38′ NB, 4° 53′ OL
Algemeen
Inwoners (2012) 54.000 (758 inw/km²)
Portaal  Portaalicoon   Nederland

Oosterhout (Geluidsfragment uitspraak (info / uitleg)) is een stad in Noord-Brabant en hoofdplaats van de gelijknamige gemeente. Bij Nijmegen ligt het gelijknamige Oosterhout (Gelderland).

Ligging[bewerken]

Oosterhout ligt tussen Breda en Tilburg. Nabijgelegen kernen zijn Oosteind, Dongen, Rijen, Teteringen, Dorst, Den Hout, Raamsdonksveer.

Aangrenzende gemeenten[bewerken]

   Aangrenzende gemeenten   
 Drimmelen   Geertruidenberg    
   Brosen windrose nl.svg  Dongen 
 Breda      Gilze en Rijen 

Toponymie[bewerken]

De naam Oosterhout zou verwijzen naar het feit dat de plaats ten oosten ligt van het nog bestaande kerkdorp Den Hout.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Oosterhout wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1277 maar het is veel ouder. Reeds in de prehistorie lag er een keten van kleine nederzettingen op de noordrand van de Brabantse zandgronden. Veel verder naar het zuiden lag het door heide omgeven dorp Dorst. Een van deze nederzettingen, Middelwijk genaamd, groeide uit tot de kern van de huidige gemeente die bestuurd werd door een schepenbank met de schout als voorzitter. In Middelwijk stond ook de aan Sint-Jan de Doper gewijde parochiekerk die in het bezit was van de geestelijke ridderorde van de Tempeliers, later de Johannieters. De romaanse kerk werd in de 15e en begin 16e eeuw vervangen door de huidige laatgotische kerk met niet-afgebouwde toren. In 1625 werd de kerk in brand gestoken tijdens het beleg van Breda. Den Hout had een voor reizigers bestemd gasthuis dat ten tijde van de Tachtigjarige Oorlog verdween. De kapellen van Dorst en Den Hout kregen aan het eind van de achttiende eeuw de status van parochiekerk.

Vanaf 1321 verwierf Willem van Duivenvoorde in fasen Oosterhout. Hij heeft mogelijk gewoond op de burcht Kasteel Strijen.[bron?] Dit kasteel is in 1573 door Spaanse soldaten in puin geschoten tijdens de Tachtigjarige Oorlog en daarna gesloopt. Van het kasteel rest nog een deel van een hoektoren: de Slotbossche toren. Behalve Willem en zijn nakomelingen hadden ook de heer van Breda, Hadewych van Strijen en haar nageslacht en de Johannieters heerlijke rechten in Oosterhout. De kerkelijke parochie Oosterhout omvatte ook het westen van het dorp Dongen.

Rond 1580 riepen de plaatselijke bestuurders Oosterhout uit tot vrijheid. Dit had geen rechtsgevolgen maar was wel een uiting van groeiende zelfbewustzijn onder de Oosterhoutse elite.

Het Oosterhoutse Broek ten noorden van Middelwijk bestond uit beemden waar vee gevetweid werd en 's zomers werd gehooid. Boeren uit meer zuidelijk gelegen dorpen als Gilze en Alphen kochten of pachtten hier ook percelen land.

In het begin van de zeventiende eeuw ontstond, vanwege de aanwezigheid van geschikte leem in de grond, een uitgebreide pottenbakkersindustrie die voor de export naar Holland en Zeeland werkte. Deze bedrijfstak bloeide tot diep in de 19e eeuw. De haven maakte een goede en snelle verbinding met de steden in Holland en Zeeland mogelijk. In de zeventiende en achttiende eeuw werden er verscheidene ambachtsgilden opgericht van bakkers, molenaars, schippers, slagers en bijenhouders. Er waren jaarmarkten en een weekmarkt. Bij de haven was veel vertier.

Wie geen land en dus onvoldoende inkomen had ging uit werken aan de dijken in Zeeland en Zuid-Holland. Voor de meer avontuurlijk aangelegde jongemannen was er de Verenigde Oostindische Compagnie waar velen dienst namen in de hoop daarginds rijk te worden. Slechts een enkeling slaagde daar in.[bron?]

Oosterhout is bekend wegens zijn 'slotjes', kasteeltjes waarvan er nu nog vijf bestaan. In een van deze slotjes, De Blauwe Camer, wonen sinds 1647 de zusters Norbertinessen van Sint-Catharinadal, nadat de zusters gedwongen waren hun klooster in Breda te verlaten. Dankzij een speciale bescherming door de prinsen van Oranje mocht Sint-Catharinadal in de Republiek blijven bestaan. Rond 1900 kwamen er twee kloosters bij waarvan de monniken en monialen uit Frankrijk de wijk hadden genomen vanwege de Franse politiek van secularisering. Het waren de Benedictinessen met de Onze-Lieve-Vrouweabdij en de Benedictijnen met de Sint-Paulusabdij. Deze laatste werd in 2006 gesloten waarna de gebouwen in gebruik werden genomen door de lekengemeenschap Chemin Neuf. Het gebied waarin deze drie kloosters zich bevinden wordt De Heilige Driehoek genoemd.

In 1809[2] kreeg Oosterhout stadsrechten van koning Lodewijk Napoleon.

In het begin van de 19e eeuw woonden er een aantal Joodse gezinnen in Oosterhout. In 1822 werd een Joodse begraafplaats ingericht op de Vrachelse Heide. Hier werden ook de gemeenteleden uit Breda en Geertruidenberg ter aarde besteld. Omstreeks 1850 had de gemeente ongeveer 45 lidmaten. In 1866 werd aan de Sint-Janstraat een synagoge ingewijd. Het aantal lidmaten nam echter zo sterk af dat de synagoge in 1899 verkocht moest worden. De gemeente werd in 1910 opgeheven en bij Geertruidenberg gevoegd. De begraafplaats is nog in gebruik door de gemeente Breda.

Economie[bewerken]

Vanouds was de rundveehouderij voor Oosterhout van belang. Er was veehandel, vooral naar het huidige Belgische Brabant en Antwerpen. Ook was er handel in boter. In 1857 was er sprake van boterhandel Verschure. Dit bedrijf ontwikkelde zich tot een aanzienlijke margarinefabriek, die echter in 1906 werd opgekocht door Jurgens. In 1920 was er een staking bij dit bedrijf voor loonsverhoging. In 1928 sloot Verschure: de productie ging naar Rotterdam.

Andere landbouwgerelateerde bedrijven waren een boekweitpellerij (1768). In 1861 kwam er, in de fabriek van Jan Oomen bij de haven, een hooipers. Aldus kon veel meer hooi in een schip of op een wagen worden geladen. In deze fabriek werden ook lijnkoeken gebroken. In 1889 werd een strohulzenfabriek opgericht. Niet alleen hulzen voor mandflessen werden er vervaardigd, maar later ook strotouw en stroplaten. Ook gerelateerd aan de landbouw waren de bietsuikerfabrieken. Het betrof de fabriek van Campenhout & Cie. te Groenendijk, opgericht in 1867, en de fabriek van Heere & Co., ofwel de Statendam, op het grondgebied van Oosterhout, nabij Geertruidenberg. De fabrieken sloten in 1902 respectievelijk 1916.

In 1868 startte een bedrijfje met het vervaardigen van kunst-guano uit secreetmest, zwavelzuur en kalksteen. Deze kunstmest werd geen succes. In 1875 werd in de haven de eerste guano en chilisalpeter aangevoerd. In 1893 werd door de boeren voor het eerst op enige schaal kunstmest toegepast: Dit was kalimest.

Daarnaast kende Oosterhout lakennijverheid, en daaronder ook blauw- en zwartververs. Ongeveer halverwege de 18e eeuw werd deze nijverheid overvleugeld door die van Tilburg. Toch bleef hete textielbedrijf aanwezig: Zo werd in 1777 een katoenspinnerij opgericht waar armen te werk werden gesteld. Toen de aanvoer van katoen stokte, werd er nog koehaar gesponnen. In 1785 sloot deze spinnerij alweer, maar in 1856 werd het spinnen van koehaar opnieuw beoefend. Begin 19e eeuw is er nog steeds sprake van lakennijverheid, wollenstoffen- en hoedenfabriekjes.

Van groot belang was de pottenbakkerij. De pottenschepen voeren naar Rotterdam. Door allerlei oorzaken, waaronder de opkomst van geëmailleerd vaatwerk, en vaatwerk uit zink, verdween de pottenbakkerij geleidelijk. Men ging onder meer over op het fabriceren van rioolbuizen. In 1891 waren er nog drie bedrijven over, in 1910 nog twee, en na 1919 nog één. Dit bedrijf, van Sjef van Loon, stond na 1924 bekend als: Fabriek van aardewerk en buizen, machinale bloempotten en groothandel. Uiteindelijk vervaardigde men nog slechts bloempotten. De fabriek sloot in 1935, de groothandel in 1941. Het aanwezige leem werd ook voor de fabricage van bakstenen gebruikt, aanvankelijk met behulp van veldovens. Een moderne steenfabriek werd in 1899 geopend te Dorst.

Leerlooierijen bevonden zich vooral in Oosteind. In de gemeente Oosterhout bevonden zich in 1880 bovendien maar liefst 532 schoenmakers. Een echte schoenfabriek was Schenkel, die in 1900 startte.

Oosterhout kende ook sigarenfabrieken. In 1811 waren dat er vier, waaronder die van S. Fick ("Lombok") en die van Rombouts. In 1931 waren er vijf sigarenfabrieken: "Lombok", "De Postduif", "De Olifant", en bedrijven van P. Tempelaars en J. van Bragt. Fick was een groothandel in koloniale waren, en hij bezat ook specerijmolens en begon in 1878 een machinale koffiebranderij.

Andere bedrijven waren een scheepstimmerwerf, in 1716 opgezet door Gijsbert Otten, en een lijnbaan die van 1773-1783 heeft bestaan. In 1860 werd een gasfabriek opgericht en in 1870 een biljartfabriek.

In de loop van de 19e eeuw, breidde de stad zich enigszins uit, maar door gebrek aan werkgelegenheid was er veel armoede. Een spoorlijn kwam er niet.

In 1874 kwam de ijzer- en kopergieterij Van der Pol, die later als van Emden verder zou gaan. Hier werden onderdelen voor stoommachines en scheepslieren en -schroeven vervaardigd. In 1889 kwam een tweede ijzergieterij, die van Hagenaars.

In 1901 werd brouwerij De Gekroonde Bel opgericht aan de Bredaseweg. Deze sloot in 1930, maar het gebouw is nog aanwezig en is geklasseerd als rijksmonument.

Op het gebied van voedingsmiddelen kan Koekbakkerij Bernard de Hoog worden genoemd, die in 1873 startte als ambachtelijk bedrijf, en spoedig daarna uitgroeide tot een Stoomkoekfabriek. Deze fabriek ging in 1929 de NV Brabantse Koekfabriek heten. Er werd ook noga vervaardigd. In dezelfde sfeer lag de Suikerbakkerij Smits-Van Gils, opgezet door André Smits, die vanaf 1890 startte met fabrieksmatige productie van snoepjes. De fabriek maakte veel gebruik van huisarbeid. In 1916 werd een suikerwerkfabriek door dezelfde firma geopend. In 1957 kwam Jamin naar Oosterhout. In 1985 ging Jamin failliet. De fabriek maakte een doorstart als O.Z.F. (Oosterhoutse Zoetwarenfabriek), die in 1993 overgenomen werd door Ahold. Ook vindt men Leaf Holland in Oosterhout. Leaf en Jamin hebben er nog steeds hun hoofdkantoren. Dan is er Rens Joosen confectionery, een bedrijf dat onder meer kaneelstokjes vervaardigt.

Verdere bedrijvigheid ontstond uit de kuiperij van Simons, opgericht in 1886 en in 1893 reeds vermeld als Emballagebedrijven & Houthandel. Men vervaardigde houten vaten, kratten en dergelijke. In 1910 ging men ook houtwol produceren. Het bedrijf heeft lang bestaan. In 1992 werd het overgenomen door Opstalan BV uit Oisterwijk, een fabrikant van dakplaten. Er volgde een reorganisatie. Het ontstane fusiebedrijf ging het Simfa heten. De schoorsteen werd opgeblazen en in 1997 verdween het bedrijf uit Oosterhout.

In 1921 vestigde zich de Zuid-Nederlandse Zeemlederfabriek, in de volksmond De Zeem geheten, in Oosterhout. Men vervaardigde zeemleder uit lamshuiden. De fabriek bracht in 1993 de complete productie over naar Mexico, zodat enkel de verkooporganisatie in Oosterhout bleef. De fabriek werd gesloopt in 1994. In 2004 volgde faillissement van het bedrijf.

Het Wilhelminakanaal, voltooid in 1924, maakte verdere industrialisatie mogelijk. In 1919 werd reeds een haven in gebruik genomen. Deze lag ten westen van het centrum. Er kwamen enkele betonfabrieken. Zo startte Andries Struyk een handel in bouwmaterialen, een natuursteenbewerkingsbedrijf en een betonwarenfabriek. In 1992 werd dit bedrijf overgenomen door CRH Nederland. Andere betongerelateerde bedrijven zijn: Koninklijke H.H. Martens, Lodewikus, en De Hoop Pekso.

De echte groei begon pas na de Tweede Wereldoorlog. Oosterhout werd toen een aantrekkelijke forensenplaats, maar ontwikkelde ook zelf veel werkgelegenheid, veelal in de industrie. Zo vestigde Philips zich er in 1951 met een spoelenfabriek, aanvankelijk een atelier van het Tilburgse bedrijf Volt. Hier vonden 120 meisjes werk. Vanaf 1968 ging men ook Compact cassettes maken. In 1975 begon men ook videoband te vervaardigen onder de naam: Philips Magneetband BV. Dit geschiedde uiteindelijk samen met DuPont onder de naam PDM (Philips DuPont Magnetics). In 1993 sloot de fabriek.

Een nog bestaand bedrijf is Brabant Chemie, tegenwoordig AgriChem, een onderdeel van het Indische Punjab Chemicals. Het bedrijf vervaardigt en verkoopt landbouwchemicaliën, met name bestrijdingsmiddelen. Het bedrijf stond oorspronkelijk in Rijsbergen van waar het, met achterlating van een zwaar vervuilde bodem, omstreeks 1986 naar Oosterhout verhuisde.

Winkelen[bewerken]

Winkelcentrum Arendshof

Er is een groot overdekt winkelcentrum Arendshof met vele winkels in het centrum van Oosterhout en Arkendonk in Oosterhout-Noord en winkelcentrum Zuiderhout in Oosterhout-Zuid.

Markt[bewerken]

Er zijn twee markten in Oosterhout:

  • Centrum Markt zaterdag van 08:30 - 16:00 uur
  • W.C. Zuiderhout woensdag van 11:30 - 17:00 uur

Bezienswaardigheden[bewerken]

  • Oosterhout kent een dubbelcentrum. De Markt en de Heuvel zijn de centrale pleinen. De Heuvel en omgeving is een beschermd stadsgezicht. Het plein kent statige huizen en een dubbele bomenrij.
  • Oorspronkelijk waren er zeven Slotjes in Oosterhout. De nu nog bestaande Slotjes liggen aan de Ridderstraat en de Slotlaan. Tegenwoordig worden ze omringd door de Slotparken, het restant van een uitgestrekt lusthof met vijvers en hoog geboomte. De slotjes zijn omstreeks de 15e eeuw ontstaan. Het waren woningen van de Oosterhoutse elite waaronder enkele geslachten uit de lage adel. Gegroeid uit een omgrachte boerderij, evolueerden ze via kasteelachtige edelmanswoningen tot landhuizen. Verhalen als zouden de betreffende hoeven eigendom zijn geweest van de Tempeliers en later de Johannieters, zijn nimmer door feiten bevestigd. De slotjes zijn alleen aan de buitenzijde te bezichtigen. De slotjes zijn:
  • Ruïne van kasteel Strijen, aan de Hoofseweg. Slechts de Slotbossche Toren rest hier nog van.
  • Het Vrijheidshuis aan Heuvel 13 stamt uit 1610 en huisvestte het bestuur van de vrijheid. In de 18e eeuw werd de westvleugel toegevoegd. Tot 1940 diende het als stadhuis.
  • Oosterhout kent tal van historische woonhuizen. Men vindt er een aantal aan de Markt en aan de Heuvel, waarbij Markt 13 een bovenlicht heeft in Lodewijk XVI-stijl. Markt 20 heeft een trapgevel uit 1669 en een ingangspartij in empirestijl. Keiweg 22 en Klappeijstraat 44 zijn eveneens mooie huizen. Vele huizen hebben een 19e-eeuwse gevel, maar de kern ervan is ouder.
  • De gebouwen van brouwerij De Gekroonde Bel, uit 1901, aan de Bredaseweg 106. Deze bestaan uit een kantoorgebouw en een mouttoren in rode baksteen. In de gevel zijn tegeltableaus verwerkt.
  • Voormalige timmerwerkplaats uit 1885, aan de Basiliekstraat 2-4.

Kerken[bewerken]

Markplein met de Sint-Jansbasiliek
  • Sint-Jansbasiliek, Markt, Oosterhout. De kerk is een vijfbeukige kruiskerk uit de 17e eeuw. Het interieur bevat zeldzame, antieke voorwerpen en prachtige glas-in-loodramen.
  • Heilig Hartkerk, aan Arendstraat 35 uit 1881, door Petrus Johannes van Genk. Deze Jezuïetenkerk werd gesloopt in 1974, op het westwerk na. In deze torengevel bevindt zich een stilteruimte en daar zijn ook de glas-in-loodramen uit de voormalige kerk ondergebracht.
  • Hervormde kerk (ook: Vredeskerk genaamd), aan de Rulstraat 6
  • Paterserfkerk, aan Paterserf 8, was een gereformeerde kerk in modernistische stijl, ontworpen door L.F.M. van der Plas. Ze werd ingewijd in 1969, onttrokken aan de eredienst in 2006 en gesloopt in 2007
  • Antonius van Paduakerk, aan Sint-Vincentiusstraat 113, is een neogotische kerk uit 1908, ontworpen door Pierre Cuypers
  • De Mariakerk, of Onze-Lieve-Vrouw van de Heilige Rozenkranskerk, aan de Wilhelminalaan 63, is een kerk in basilicastijl, ontworpen door B.P.J. Oomen
  • Huisgezin van Nazarethkerk, aan de Slotlaan 23, was een katholieke kerk die gebouwd werd in 1960 in de trant van de Bossche School, door het architectenbureau van Nico van der Laan. In 2004 werd het gebouw onttrokken aan de eredienst. Ondanks de inspanning van velen die streefden naar behoud van het gebouw werd het onverwachts gesloopt op 24 maart 2007

Kloosters[bewerken]

  • Voormalig Sint-Antoniusklooster, aan Sint-Vincentiusstraat 86, van de Zusters Franciscanessen
Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Lijst van rijksmonumenten in Oosterhout (Noord-Brabant)

.

Musea[bewerken]

  • Bakkerijmuseum, aan de Klappeijstraat 47-49. Een uitgebreide collectie oude bakkersvoorwerpen en –werktuigen en historisch bakkerswinkeltje. In de huidige bakkerij voor groepen mogelijk om zelf brood en koekjes te bakken
  • Museum Oud-Oosterhout, aan de Bredaseweg 129. Openluchtmuseum met miniatuurhuisjes van Oosterhout anno 1900. In het binnenmuseum een oudheidkamer en vroegere streekartikelen. Tevens zijn er wisselexposities.
  • Speelgoedmuseum ‘op Stelten’, aan de Zandheuvel 51. Een uitgebreide collectie oud en antiek speelgoed, van de 18e eeuw tot ongeveer 1950. Het Kaaiendonks Carnavalsmuseum is hier ook gevestigd.

Natuur en landschap[bewerken]

Ten zuiden en westen van Oosterhout loopt het Wilhelminakanaal. Ten westen van Oosterhout komt het Markkanaal hierop uit. Er bevinden zich hier een aantal sluizen en enkele havens, waarvan de eerste in 1919 is geopend. Langs deze havens zijn uitgebreide bedrijventerreinen. Ten noorden van Oosterhout komt het Wilhelminakanaal uit in de Donge. Ook het Kromgat komt in de Donge uit. Andere waterlopen ten noorden van Oosterhout zijn het Vissersgat, het Rechtendijksgat en de Otterkil. Deze benamingen wijzen op een vroeger stelsel van watergeulen in wat nu als de Oranjepolder of de Blokken en de Slikpolder bekendstaat. Hiermee ligt Oosterhout op de grens van het zandgebied en het kleigebied. Ook ten oosten van Oosterhout ligt een grootschalige polder: de Gecombineerde Willemspolder, een grootschalige polder met een oppervlakte van 6,5 km2.

Ten zuidwesten van Oosterhout ligt een zandgebied, met het natuurgebied Vrachelse heide aan de overzijde van het Wilhelminakanaal. Ten zuiden van Oosterhout bevindt zich het gebied Oosterheide, een natuurgebied met interessante overblijfselen van 18e-eeuwse militaire oefeningen, de zogenaamde Kalix Berna. Naar het zuidoosten toe vindt men Boswachterij Dorst.

Cultuur[bewerken]

  • H19 Centrum voor de Kunsten, Heuvel 19-23, Oosterhout. H19 verzorgt de kunsteducatie voor Oosterhout en regio, met een gevarieerd aanbod op het gebied van dans, muziek, theater, beeldende en audiovisuele kunst en literatuur. Naast het cursusaanbod voor particulieren biedt H19 projecten en workshops op maat voor het onderwijs. Ook ondersteunt H19 het sociaal-cultureel werk in Oosterhout.
  • Filmtheater Oosterhout - draait jaarlijks ca. 50 voorstellingen in Theater De Bussel en daarnaast op locatie en zomervoorstellingen in de open lucht. Jaarlijks ruim 14.000 bezoekers.
  • Vlaamsche Culturele Sociëteit VZW - De sociëteit heeft tot doel de culturele contacten met Vlaanderen en Antwerpen in het bijzonder in stand te houden en te bevorderen.

Vertier[bewerken]

Theater[bewerken]

Verenigingen[bewerken]

  • Scouting Erasmus
  • Atletiekvereniging Scorpio
  • Badminton Club Oosterhout (BCO)
  • Koninklijke muziekvereniging "Harmonie" Oosterhout
  • Harmonievereniging Oosterhout
  • Kamerkoor Capella Catharina
  • Korfbalvereniging De Voltreffers
  • ORB Oosterhoutse reddingsbrigade
  • MHC De Warande
  • OZ&PC De Warande
  • OTC De Warande
  • Honk- en softbalvereniging Twins
  • VV TSC
  • TV Oosterhout
  • TV Strijdo
  • Vereenigde Optocht Commissarissen VOC
  • Vlaamsche Culturele Sociëteit VZW
  • Voetbalvereniging SCO/TOFS
  • Volleybalvereniging VOKO
  • VV Oosterhout
  • WV De Jonge Renner
  • Basketball vereniging Eastwood Tigers
  • Postzegelvereniging (O.V.V.P.)

Evenementen[bewerken]

Voorzieningen[bewerken]

Bibliotheek Theek 5
  • Bibliotheek Theek 5
  • Amphia ziekenhuis Oosterhout
  • Zwembad Recreatieoord De Warande
  • Zwembad Arkendonk
  • Zwembad De Blikken
  • Verzorgingshuizen Volckaert-SBO Oosterhout, Buurstede, de Doelen en Oosterheem

Topografie[bewerken]

Oosterhout-plaats-OpenTopo.jpg

Topografisch kaartbeeld van Oosterhout, maart 2014. Klik op de kaart voor een vergroting.

Verkeer en vervoer[bewerken]

Oosterhout is bereikbaar via de A27 en de A59.

Er is een busstation, gelegen in het centrum, met busverbindingen verzorgd door Veolia Transport richting Breda, Tilburg en Geertruidenberg. Via Brabantliner-lijn 400 kan relatief snel (in ruim een uur) gereisd worden naar Utrecht. Oosterhout is de op drie na grootste stad van Nederland zonder treinstation. Amstelveen, Spijkenisse en Nieuwegein zijn groter, maar hebben alle drie wel haltes en stations aan een sneltram- en/of metrolijn.

Het verhaal gaat dat Oosterhout in de negentiende eeuw maar nipt de aanleg van een treinstation is misgelopen. De Oosterhoutse afvaardiging van het gemeentebestuur die op weg was naar onderhandelingen over de eventuele aanleg van een station kwam te laat op de afspraak. Het gezelschap wilde liever eerst nog ergens een maaltijd nuttigen. De commissie die de loop van het spoor en de aanleg van stations bepaalde, besloot het station aan het naburige dorp Rijen te gunnen. Waarschijnlijk was het feit dat Rijen op de lijn Breda-Tilburg ligt de doorslaggevende reden. "Eerst eten" is door deze legende een bekende uitspraak in Oosterhout.[bron?] Vanaf 2008 werden opnieuw de mogelijkheden van een spoorlijn onderzocht [3]. Dit wordt gedaan in combinatie met de verbreding van de A27 die langs Oosterhout loopt.

Media[bewerken]

In Oosterhout verschijnen het weekblad Oosterhout, de weekkrant Het Kanton. De ORTS (Oosterhoutse Radio en Televisie Stichting) is de lokale omroep van Oosterhout met 24 uur per dag TV & Radio.

Onderwijs[bewerken]

In Oosterhout zijn twintig basisscholen gevestigd. De stad telt vijf scholen voor het voortgezet onderwijs:

Sinds augustus 2008 is er ook een MBO gestart te Oosterhout, die valt onder het Florijn College. Tot op heden worden er drie opleidingen aangeboden: Secretarieel, Detailhandel en Administratie. Opvallend aan de opleiding is de band met het bedrijfsleven: De scholieren werken voor de bedrijven, in plaats van puur theoretisch leren.

Verder is er een hogeschool gehuisvest, namelijk de Bourdon Hogeschool voor Muziek.

Ook is er een vestiging van het Radius College.

Geboren[bewerken]

Woonachtig (geweest)[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Nederlandse plaatsnamen, herkomst en historie, G. van Berkel en K. Samplonius, Prisma, 2006, ISBN 9027420971
  2. Website Oosterhout
  3. Bestuurlijke consultatie spoorlijn A27