James Franco

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
James Franco
Franco in 2013
Franco in 2013
Algemene informatie
Volledige naam James Edward Franco
Geboren 19 april 1978
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

James Edward Franco (Palo Alto, 19 april 1978) is een Amerikaanse acteur, regisseur, producer en schilder. Hij begon aan zijn acteercarrière eind jaren 1990 in de korte televisieseries Freaks and Geeks en verscheen in verschillende tienerfilms. Franco bereikte internationaal succes dankzij zijn rol in Sam Raimi’s Spider-Man trilogie waarin hij de rol van Harry Osborn speelde, Pineapple Express waarin hij drugdealer Saul Silver representeerde en 127 Hours als Aron Ralston. Enkele andere films waar hij bekend van is, zijn Milk, Tristan & Isolde, Flyboys, Date Night, Your Highness, Eat Pray Love en de remake van Planet of the Apes uit 2011, Rise of the Planet of the Apes. Hij werd genomineerd voor drie Golden Globe awards, waarvan hij er een won, en ontving een nominatie voor een Academy Award voor zijn acteertalenten in 127 Hours.

Franco werd eind 2001 uitgeroepen tot 'shooting star' (veelbelovende acteur) en speelt sindsdien in grote filmproducties. In zijn vrije tijd is hij scenarist en filmt hij zelf graag.

Biografie[bewerken]

Jeugd en familie[bewerken]

Franco's moeder, Betsy Lou (née Verne), is dichter, auteur en redacteur, Zijn vader, Douglas Eugene Franco, runt een non-profit agentschap en een verschepingscontainerbedrijf. Ze ontmoetten elkaar als studenten aan het Stanford University. Franco's vader is van Portugese en Zweedse afkomst en zijn moeder is Joods, een afstammeling van immigranten van Rusland (haar familienaam werd veranderd van “Verovitz” naar “Verne”). Zijn grootmoeder aan vaders kant, Marjorie Peterson Franco, was een gepubliceerd auteur van boeken voor jongvolwassenen; zijn grootmoeder aan moeders kant, Mitzi Levine Verne, bezit de Verne Art Gallery, een prominente kunstgalerie in Cleveland, en was een actief lid van de National Council of Jewish Women.

Franco groeide op in Californië met zijn twee jongere broers, Tom en Dave. Deze laatstgenoemde is eveneens een acteur. Getalenteerd in wiskunde interneerde Franco zich in Lockheed Martin. Hij studeerde af van Palo Alto High School in 1996, waar hij in toneelstukken speelde. Hij schreef zich in in de Universiteit van Californië - Los Angeles voor Engelse literatuur, maar schreef zich na zijn eerste jaar uit, tegen de wensen van zijn ouders in, om een carrière als acteur na te gaan. Hij volgde lessen bij Robert Carnegie aan het Playhouse West.

Carrière[bewerken]

Vroege werk[bewerken]

Na vijftien maanden studie begon hij audities te doen in Los Angeles. In 1999 werd hij gecast voor een hoofdrol in de televisieserie Freaks and Geeks. Sindsdien beschreef Franco de serie als “een van de leukste” werkervaringen die hij heeft gehad. In een ander interview zei Franco: “Wanneer we Freaks and Geeks opnamen, begreep ik niet helemaal hoe films en televisie in elkaar zaten en ik zou improviseren zelfs wanneer de camera niet op me gericht was… dus ik improviseerde een beetje in die periode, maar niet op een productieve manier.”

Zijn eerste grote film was de romantische komedie Whatever It Takes (2000), waarin hij verscheen met zijn toenmalige vriendin Marla Sokoloff. Hij kreeg een hoofdrol in Mark Rydells biografie van James Dean in 2001. Ken Tucker van Entertainment Weekly schreef: “Franco had door de rol kunnen stappen en een redelijke James Dean gedaan hebben, maar hij kroop in de plaats daarvan in de huid van deze onzekere, afkomstloze jongeman.” Hij ontving een Golden Globe en nominaties voor een Emmy Award en een Screen Actors Guild Award.

2002-heden[bewerken]

In de superheldenfilm Spider Man speelde Franco Harry Osborn, de zoon van de Green Goblin (Willem Dafoe) en de beste vriend van het personage van hoofdrolspeler (Tobey Maguire). Oorspronkelijk was Franco gecast als Peter Parker/Spider-Man, maar de rol ging naar Maguire. Todd McCarthy van Variety noteerde dat er “goede momenten” zijn tussen Maguire en Franco in de film. Spider-Man was een commercieel en kritiek succes. De film bracht $114 miljoen op gedurende het debuutweekend in Noord-Amerika en verdiende $822 miljoen wereldwijd. In hetzelfde jaar werd James Franco gecast voor het drama City by the Sea (2002) aan de zijde van Robert De Niro. Het volgende jaar acteerde hij aan de zijde van Neve Campbell in Robert Altmans The Company (2003).

Het succes van de eerste Spider-Man-film leidde Franco tot zijn rol in het vervolg, Spider-Man 2. De film werd wederom een financieel succes. Het zette plaatste een nieuw debuutweekend-boxofficerecord voor Noord-Amerika. Met een verdienste van $783 miljoen had de film de op één na grootste opbrengst van 2004. Het volgende jaar verscheen hij in de oorlogsfilm The Great Raid (2005) waarin hij Robert Prince portretteerde, een kapitein in het Sixth Ranger Batallion-elite van het US Army.

In 2006 stond hij aan de zijde van Tyrese Gibson in de film Annapolis en speelde hij Tristan in Tristan & Isolde, een dramatisering van het verhaal Tristan and Iseult. Toen ging hij bij het precisievliegteam van de marine, The Blue Angels en vervolledigde hij zijn opleiding voor zijn privépilootlicentie als voorbereiding voor zijn rol in Flyboys (september 2006). In diezelfde periode verscheen Franco kort in The Wicker Man, een remake van de voormalige horrorfilm. Hij verscheen in de film naast Nicolas Cage, die hem de rol in Sonny bezorgde. Eveneens in 2006 had hij een korte verschijning in de romantische komedie The Holiday.

In 2007 speelde hij opnieuw Harry Osborn in Spider-Man 3. In contrast met de vorige twee films kreeg Spider-Man 3 verschillende reacties van de critici. Desalniettemin werd de film met een opbrengst van $891 miljoen financieel de meest succesvolle film in de serie en Franco's hoogste verdienste tot eind 2008. In datzelfde jaar maakte Franco een korte verschijning in de film Knocked Up, waarin Freaks and Geeks-acteurs Seth Rogen, Jason Segel en Martin Starr acteerden.

Hij verscheen in de film Pineapple Express (2008), een komedie waarin ook Seth Rogen meespeelt, hij heeft de film eveneens geschreven, de film is geproduceerd door Judd Apatow. Beide van hen werkten met Franco aan Freaks and Geeks. In de New York Times-review van de film schreef criticus Manohla Dargis: “Hij is een aangename Saul, losjes en gek, maar onweerlegbaar sexy, ondanks dat vettige gordijn van haar. Het is een genereuze performance en het vermenselijkt geweldig een film dat wanneer het van genre verandert en het geluid verhoogt sober en serieus wordt.” Franco’s performance in de film bezorgde hem een Golden Globe-nominatie in de categorie voor beste acteur in een musical of komedie en eveneens een MTV Movie Award-nominatie voor beste komedieperformance. Hoewel hij niet langer cannabis gebruikte, kreeg Franco van High Times-magazine het Stoner of the Year-award voor zijn performance in Pineapple Express. In 2008 verscheen hij ook in twee films van de Amerikaanse artiest John Carter die werden tentoongesteld in de Yvon Lambert-galerij in Parijs. Op 20 september 2008 presenteerde James de comedyshow Saturday Night Live, een tweede keer deed hij dit op 19 december 2009.

Franco verscheen tegenover Sean Penn, Josh Brolin en Emile Hirsch in de film van Gus Van Sant; Milk (2008). In de film speelde hij Scott Smith, het vriendje van Harvey Milk (Penn). Kenneth Turan van The Los Angeles Times schreef in review van de film: “Franco is een goede match voor hem (Penn) als de minnaar die uiteindelijk genoeg heeft van het politieke leven.” Voor zijn performance in de film won Franco de Independant Spirit Award van 2008 in de categorie van Beste Acteur in Bijrol.

Eind 2009 sloot Franco zich aan bij de cast van de dagelijkse soap General Hospital op regelmatige basis. Hij speelt Franco, een multimedia artiest net als hijzelf, die naar Port Charles komt met onafgewerkte zaken met opstander Jason Morgan (Steve Burton). Franco noemde zijn rol in General Hospital performance-kunst; in de zomer van 2010 hield de fictieve Franco een tentoonstelling in het museum gebaseerd op zijn ervaringen in de soap.

Franco verscheen in de sitcom 30 Rock waarin hij zichzelf speelde en hij bracht een vals Jenna Maronay (Jane Krakowski) in een regeling bedacht door hun respectievelijke agenten. In mei 2010 was hij gecast tot ster in Rupert Wyatts Rise of the Apes. Franco produceerde en regisseerde een documentaire met titel Saturday Night, die over een week in de productie van Saturday Night Live. De film begon als een kortfilm voor een NYU-klasse maar groeide als gevolg van zijn twee afleveringen als gastheer, terwijl de korte verhalen die hij voor andere klassen schreef verschenen in Esquire en McSweeney's.

In 2010 speelde hij de dichter Allen Ginsberg in de drama Howl en werd hij geprezen voor zijn rol van Aron Ralston in 127 Hours

Op 29 november 2010 werd aangekondigd dat Franco en Anne Hathaway de 83ste Oscaruitreiking zouden presenteren. Op 25 januari 2011 werd Franco officieel genomineerd door de Academy voor beste acteur voor zijn performance als Aron Ralston in 127 Hours.

In 2013 kreeg Frankco een ster op de Hollywood Walk of Fame.

Auteursleven[bewerken]

In 2010 publiceerde Franco een verzameling van korte verhalen, Palo Alto genoemd. Het boek is vernoemd naar de stad Californië waar hij opgroeide en is toegewijd aan veel schrijvers met wie hij werkte op de hogeschool Brooklyn College. Het boek heeft verschillende reviews gekregen; Los Angeles Times noemde het "het werk van een ambitieuze jongeman die duidelijk van lezen houdt, die een goed oog heeft voor detail, maar die veel te veel tijd heeft gespendeerd op stijl en vrijwel geen op de inhoud". The Guardian zei dat "de inval van de Hollywoodsterren in de literaire wereld kan worden voldaan met cynisme in sommige kringen, maar dit is een veelbelovend debuut van een zeer onwaarschijnlijke bron".

Privéleven[bewerken]

Men beschreef dat Franco een “ongewoon hoog metabolisme voor productiviteit… een bovenmenselijke mogelijkheid om te focussen” heeft. Onvoldaan met de richting van zijn carrière, keerde Franco in de herfst van 2006 naar de UCLA voor Engelse literatuur met een uitdieping in het creatieve schrijven. Hij ontving zijn bachelordiploma in juni 2008 omdat hij de toestemming gekregen had om maar liefst 62 lessen per trimester te krijgen in plaats van de gewoonlijke limiet van 19, en dit terwijl hij bleef acteren. Voor zijn masters bereidde Franco zijn erethesis voor als novelle onder toezicht van Mona Simpson. Hij verhuisde naar New York om tegelijkertijd de opleiding MFA writing program te volgen aan de Columbia-universiteit, NYU’s Tisch School of the Arts voor produceren van films, en het Brooklyn College voor fictief schrijven, terwijl hij meermaals naar het Warren Wilson College in Noord Carolina voor poëzie ging. Hij ontving zijn MFA van Columbia in 2010. Franco is een doctoraatstudent in Engels in de Yale-universiteit en zal eveneens naar de Rhode Island School of Design gaan.

Franco geniet van lezen op de set van zijn films. Pineapple Express-producer Judd Apatow zei het volgende over hem: “Hij is een zeer geleerd persoon. We lachten vroeger omdat hij de Ilias zat te lezen op de set tussen de scènes door. Wij hebben het boek nog steeds niet gelezen, het is erg moeilijk. Met hem was het altijd James Joyce of iets in die aard.”

Sinds april 2006 heeft Franco een relatie met actrice Ahna O’Reilly. In 2008 werd Franco verkozen tot het nieuwe gezicht van de mannenparfumreeks van Gucci. Gezien als sekssymbool werd hij vernoemd tot meest sexy man in leven in 2009 door Salon.com.

Als antwoord op vragen over zijn seksualiteit nu dat hij drie homorollen speelde in zijn acteercarrière, meent hij dat hij veel meer dimensies vindt bij de figuren dan hun neigingen in bed. “Of weet je wat, misschien ben ik gewoon homoseksueel” grapte hij.

Filmografie[bewerken]

Film
Jaar Titel Rol Toelichtingen
1998 1973 Greg Televisiefilm
1999 To Serve and Protect Matt Carr Televisiefilm
1999 Never Been Kissed Jason Way
2000 If Tomorrow Comes Devin
2000 Whatever It Takes Chris Campbell
2000 At Any Cost Mike Televisiefilm
2001 Some Body Man in appartement #3 Ongenoemde rol
James Dean James Dean / Verteller Televisiefilm
Broadcast Film Critics Association Award voor beste acteur in televisiefilm
Golden Globe Award voor beste acteur in miniseries of televisiefilm
Genomineerd—Primetime Emmy Award voor uitstekende hoofdrol in miniseries of televisiefilm
Genomineerd—Screen Actors Guild Award voor uitstekende prestatie door een mannelijke acteur in miniseries of televisiefilm
2002 Mean People Suck Casey Korte film
2002 Spider-Man Harry Osborn
2002 Deuces Wild Tino
2002 Mother Ghost Skateboarder
2002 Blind Spot Danny
2002 Sonny Sonny Phillips Limited release
2002 City by the Sea Joey Genomineerd—Chlotrudis Award voor beste acteur in bijrol
2003 The Company Josh
2004 Spider-Man 2 Harry Osborn
2005 Fool's Gold Brent Ook auteur/directeur
2005 The Ape Harry Walker
2005 The Great Raid Kapitein Prince
2006 Tristan & Isolde Tristan
2006 Annapolis Jake Huard
2006 Flyboys Blaine Rawlings
2006 The Wicker Man Man in bar #1
2006 Grasshopper Travis Korte film
2006 The Dead Girl Derek
2006 The Holiday Zichzelf Uncredited
2007 An American Crime Andy
2007 Interview Vriend aan de telefoon Stemrol
2007 Finishing the Game: The Search for a New Bruce Lee Dean Silo/"Rob Force"
2007 Camille Silias
2007 Spider-Man 3 New Goblin / Harry Osborn Genomineerd—Saturn Award voor beste acteur in een bijrol
Genomineerd—MTV Movie Award voor beste gevecht
2007 Good Time Max Max Verbinski Ook auteur/directeur
2007 In the Valley of Elah Sgt. Dan Carnelli
2008 Pineapple Express Saul Silver Genomineerd—Detroit Film Critics Society Awardvoor beste acteur in bijrol
Genomineerd—Golden Globe Award voor beste acteur in Musical film of comedie
Genomineerd—MTV Movie Awardvoor beste komische prestatie
Genomineerd—MTV Movie Award voor het beste gevecht
2008 Nights in Rodanthe Mark Flanner Uncredited
2008 Milk Scott Smith Broadcast Film Critics Association Awardvoor best Cast
Independent Spirit Award voor beste mannelijke acteur in bijrol
Genomineerd—Broadcast Film Critics Association Award voor beste acteur in bijrol
Genomineerd—MTV Movie Award voor beste zoen
Genomineerd—Satellite Award voor beste acteur in bijrol – Motion Picture
Genomineerd—Screen Actors Guild Award voor uitstekende prestatie door een Cast in een Motion Picture
2010 Howl Allen Ginsberg
2010 127 Hours Aron Ralston Dallas-Fort Worth Film Critics Association Award voor beste acteur
Indiana Film Journalists Association Award voor beste acteur
Las Vegas Film Critics Society Award voor beste acteur
New York Film Critics Online Award voor beste acteur
Santa Barbara International Film Festival Award voor uitstekende prestatie
Utah Film Critics Association Award voor beste acteur
Genomineerd—Academy Award voor Beste Acteur
Genomineerd—BAFTA Award voor Beste Acteur in hoofdrol
Genomineerd—Broadcast Film Critics Association Award voor beste acteur
Genomineerd—Chicago Film Critics Association Award voor beste acteur
Genomineerd—Detroit Film Critics Society Award Voor Beste Acteur
Genomineerd—Golden Globe Award voor Beste Acteur in Drama
Genomineerd—Houston Film Critics Society Award voor Beste Acteur
In afwachting—Independent Spirit Award voor Beste Mannelijke Hoofdrol
Genomineerd—Online Film Critics Society Award voor Beste Acteur
Genomineerd—Phoenix Film Critics Society Award voor Beste Acteur
Genomineerd—San Diego Film Critics Society Award voor Beste Acteur
Genomineerd—Satellite Award voor Beste Acteur in Dram
Genomineerd—Screen Actors Guild Award voor een uitstekende prestatie door een acteur in een hoofdrol
Genomineerd—St. Louis Gateway Film Critics Association Award voor Beste Acteur
Genomineerd—Toronto Film Critics Association Award voor Beste Acteur
Genomineerd—Washington D.C. Area Film Critics Association Award voor Beste Acteur
2010 Date Night Thomas Felton
2010 Eat Pray Love David
2011 The Green Hornet Danny Clear Cameo
2011 Your Highness Fabious
2011 Rise of the Planet of the Apes Will Rodman
2011 In Praise of Shadows William Vincent
2013 Oz the Great and Powerful Oscar "Oz" Diggs
2013 Spring Breakers Alien
2013 Lovelace Hugh Hefner
2013 This Is the End zichzelf film
Televisie
Jaar Titel Rol Toelichtingen
1999 - 2000 Freaks & Geeks Daniel Desario televisieserie, 18 afleveringen (1999-2000)
2009 General Hospital Franco televisieserie, 54 afleveringen (2009-2012)
2012 Hollywood Heights Osbourne "Oz" Silver televisieserie, 6 afleveringen (2012)