Japanse tuin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het uitzicht vanaf de Symbolic-berg in Cowra laat veel typische elementen zien van een Japanse tuin
Een stenen lantaarn omgeven door planten. De dakvorm zorgt dat een laagje sneeuw achterblijft dat ideaal voor foto's is
Karesansui-tuin in Tōfuku-ji, Kyoto
Deze tuin heeft een overvloed aan planten, waaronder de seizoensbloemen

Een Japanse tuin (Kanji 日本庭園, nihon teien) is een tuin in traditioneel Japanse stijl. Ze komen voor bij privé stukjes grond, wijken, stadsparken, Boeddhistische tempels en bij landschapskenmerkende gebouwen zoals oude kastelen.

In een Japanse tuin groeit vooral:

Typische elementen van een Japanse tuin zijn:

  • Water, vaak met koi-vissen en schildpadden
  • Een eiland
  • Een brug naar het eiland
  • Een lantaarn (meestal van steen)
  • Een (thee)huis

Ook geluid speelt een rol in de Japanse tuinen. Zo is er de shishi-odoshi. Dit is een bamboe houder die gevuld wordt door een waterstraal. Elke als keer deze vol is valt deze om en slaat tegen een steen. Oorspronkelijk diende de shishi-odoshi als vogelverschrikker. Een ander voorbeeld is de Suikinkutsu. Dit is een klein ondergronds waterreservoir waar water in druppelt. Doordat er een aardewerken pot overheen geplaatst is is er een zacht gegalm in de tuin te horen. Deze wordt zo afgedekt dat deze niet meer zichtbaar is en alleen nog hoorbaar.

Voorbeelden[bewerken]

In Nederland bevinden zich meerdere Japanse tuinen, bijvoorbeeld:

In België:

In Frankrijk:

  • Jardin Albert-Kahn
  • Parc Botanique de Haute Bretagne
  • Parc oriental de Maulévrier

In de Verenigde Staten: