Krates van Thebe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schilderij van Kratès van Thebe uit de 17e eeuw.

Kratès (Oudgrieks: Κράτης) was een cynisch filosoof uit het Griekse Thebe die door een ongeluk een verlamming aan het onderlijf opliep. Krates was een leerling van Diogenes van Sinope. Hij schonk na zijn bekering tot het cynisme zijn bezit aan zijn vaderstad. Hij was getrouwd met Hipparchia van Maroneia, die volgens de overlevering stamde uit een welvarend Thracisch geslacht.

Zeno van Citium was een van zijn leerlingen.

Zijn naam werd later een eponiem voor misvormde mensen of ietwat koddige, eigenaardig of komieke personen, maar niet mismaakt.

Cats[bewerken]

Krates is bij ons bekend geworden door een verhaal van Jacob Cats. In 1637 publiceerde deze zijn Trou-ringh, ('s Werelts begin, midden, eynde, besloten in den Trou-ringh), een groot leerdicht met veel verhalen op rijm; vervolg van zijn Houwelick; vier delen. Deel I bevat o.a. Adam en Eva; deel II Crates en Hipparchia; deel III Emma en Eginard, onder de titel De man-dragende Maeght; in dit deel ook het Spaens Heydinnetje. De tweede druk van het grote werk kwam reeds in 1638.