Kruistocht in spijkerbroek (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kruistocht in spijkerbroek
Regie Ben Sombogaart
Scenario Chris Craps
Jean-Claude van Rijckeghem
Thea Beckman (roman)
Hoofdrollen Joe Flynn
Stephanie Leonidas
Emily Watson
Muziek Jurre Haanstra
Cinematografie Reinier van Brummelen
Première 18 november 2006
Genre Avontuur / Familie / Fantasy / Oorlog
Speelduur 2:05
Taal Engels (tevens Nederlands nagesynchroniseerd)
Land Vlag van Nederland Nederland
Vlag van België België
Budget € 11.000.000
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Kruistocht in spijkerbroek ((en) Crusade in Jeans) is een film uit 2006 naar de eerste helft van het gelijknamige boek van Thea Beckman onder regie van Ben Sombogaart.

De film kwam op 15 november 2006 in de bioscopen. De wereldpremière vond plaats op 12 november 2006 in de voormiddag in België (Metropolis, Antwerpen) en in de namiddag in Nederland (Rotterdam).

Vanwege het budget (ca. € 11 miljoen) en het kunnen terugverdienen van deze kosten is de film geheel in het Engels en niet in het Nederlands opgenomen, zodat de film in een veel groter afzetgebied kan worden uitgebracht zonder dat vertaling vanuit het Nederlands noodzakelijk is. Speciaal voor de Nederlandse en Vlaamse markt is Kruistocht in spijkerbroek ook uitgekomen in een Nederlands nagesynchroniseerde versie.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De vijftienjarige Dolf speelt bij het Nederlands elftal onder de 17 jaar op de junior-wereldkampioenschappen in Spiers. In de laatste minuut mist hij echter een grote kans, waardoor het team niet doorgaat naar de halve finale.

Dolfs moeder is bezig met het maken van een tijdmachine. Dolf steelt zijn moeders toegangspasje en gaat naar haar lab. Hij wil met de tijdmachine terug naar vlak vóór de wedstrijd, om opnieuw te spelen en de fout dit keer niet te maken. Hij start de procedure, maar in de controlekamer wordt geregistreerd dat de tijdmachine is opgestart. Er wordt alarm geslagen en Dolf moet opschieten. Hij vult de coördinaten juist in, maar door de haast vult hij de tijd onvolledig in. Als hij het wachtwoord van z'n moeder intikt om de machine te kunnen gebruiken, slaat de computer dit wachtwoord op als de datum. Het wachtwoord 15071212 wordt 15 juli 1212.

Hij belandt in een bos, waar hij wordt aangevallen door wilde mannen, die zich interesseren voor zijn kleding. Hij wordt gered door Jenne, een meisje dat deelneemt aan de kinderkruistocht. Wanneer zij hem vertelt dat het de 15e dag van juli is, dringt tot hem door dat hij in de middeleeuwen is terechtgekomen. Jenne neemt hem mee naar de verzamelplaats van de kruistocht, die wordt geleid door de jonge schaapsherder Nicholas, diens vriend prins Carolus en de geestelijke vader Anselmus. Nadat Dolf te laat is om terug te worden gestuurd naar 2005 (hij had ingesteld om na 12 uur weer op te worden gehaald door de machine), besluit hij met de kruistocht mee te gaan.

Dolf leert al snel dat de kinderen eigenlijk te zwak zijn om helemaal naar Jeruzalem af te reizen. Hij is verontwaardigd als hij leert dat Nicolas, Carolus en hun dienders onder een ruime tent zitten en genoeg te eten hebben terwijl de kinderen het moeten doen met bedorven vis. Hij doet zich voor als de zoon van de Hertog van Rotterdam omdat niet-adellijke kinderen niet in de tent worden toegelaten. Eenmaal binnen pleit Dolf voor een betere organisatie.

Bij de stad Rottweil aangekomen sluit de stad haar poorten. Het stadsbestuur wil alleen Nicolaas, Anselmus en de adellijke kinderen ontvangen voor een diner, de rest moet maar buiten overnachten. Jagen en vissen rond Rottweil is eveneens niet toegestaan, en het bestuur dreigt hier hard tegen op te treden. Dolf smeekt de Domheer om hem dan tenminste graan te geven. Hij ontvangt dit graan en samen met de kinderen bakt hij duizenden broden. In ruil voor zijn hulp geeft Dolf zijn iPod aan een bakker.

Terug in 2005 wordt dit een aanwijzing voor Dolfs moeder. Zij leest in een boek over een wonder in 1212, toen een jongen in 1 nacht 10 000 broden bakte voor kinderen uit een kruistocht. Hij noemde zichzelf de zoon van de Hertog van Rotterdam. In 1212 bestond Rotterdam echter nog niet en zo weet Dolfs moeder dat hij nog leeft.

Dolf krijgt nog veel meer voor elkaar. Hij zorgt voor de duizenden kinderen wanneer er enkele besmet raken met roodvonk en wanneer er kinderen gevangen worden genomen door een landheer, die ze wil gebruiken als slaven, komt Dolf in actie en haalt de kinderen terug. Hij krijgt van Jenne te horen dat ze Jeruzalem willen bereiken via de zee. Ze zijn er van overtuigd dat de zee voor hen zal splijten, zoals de zee dat ooit voor Mozes deed. Dolf krijgt bezoek van metgezel Thaddeus, die hem een apparaat geeft dat afkomstig is uit 2005. Mary, Dolfs moeder, heeft dit gestuurd in de hoop dat Dolf het zal vinden. In de koker, wat het blijkt te zijn, bevinden zich pillen om Dolf gezond te houden en een briefje met aanwijzingen hoe Dolf terug moet komen in 2005. Ze vertelt hem wanneer en waar te staan zodat de tijdmachine hem kan oppikken.

Wanneer Prins Carolus ernstig gewond raakt, geven Nicholas en vader Anselmus Dolf de schuld. Ze oordelen en vertellen dat Dolf zal worden berecht. Hij wordt die nacht echter bevrijd door Jenne en haar zusjes. Vick, aan wie Dolf een hekel heeft en vice versa, vertelt onder dwang het plan van binnen uit de kruistocht. De volgende dag staan de kinderen voor de zee. Hoewel de zee niet splijt zoals verwacht, arriveren er wel schepen. Dolf schreeuwt de kinderen toe dat Anselmus hen in de val lokt, en de kinderen vallen Anselmus aan als ze horen dat hij de schepen had geregeld, die de kinderen naar Tunesië zouden brengen en ze daar als slaven zouden verkopen.

Als de kinderen zijn gered van de schepen, beseft Dolf dat hij terug moet naar zijn tijd. Jenne besluit met hem mee te gaan en ze haasten zich naar de plek die Mary Dolf had aanbevolen. Jenne wordt onderweg weggehaald bij Dolf, maar Thaddeus is hen achternagereisd en brengt Jenne terug naar Dolf. Net wanneer de machine zich klaarmaakt om hen terug te halen, wordt Jenne weggegrepen door bewakers. Dolf keert alleen terug naar 2005. Hij doet een poging om Jenne op te laten pikken door de machine, maar de machine kan nog maar een verplaatsing nu hebben dus doet hij het niet. Dolf vertelt zijn moeder dat hij terug moet om Jenne op te halen. Zijn moeder begrijpt hem. Ze stopt hem pillen toe en spreekt af om hem over 3 weken terug te halen op een andere plek, zodat hij samen met Jenne dit keer wél kan terugkeren naar 2005. Nadat Dolf opnieuw naar 1212 vertrekt, eindigt de film.

Verschillen met het boek[bewerken]

  • In het boek kwam Dolf uit Amstelveen, In de film komt hij uit Rotterdam.
  • In de film gaat Dolf naar Spiers om een voetbalwedstrijd over te spelen en in het boek voor een riddertoernooi
  • In het boek gaat Dolf doelbewust naar de middeleeuwen (al wilde hij wel naar een andere bestemming, een riddertoernooi in Montgivray in Midden-Frankrijk), en heeft hij daar toestemming voor gekregen. Bovendien is de bouwer van de tijdmachine in het boek een vriend van Dolfs vader (Dr. Simiak) en zijn collega Dr. Kneveltoer, in de film Dolfs moeder.
  • In het boek is Dolf in 1212 bevriend met de man Leonardo en het meisje Mariecke, Leonardo wordt in de film vervangen door het meisje Jenne. In het boek redt Dolf bovendien Leonardo met een meegebracht stalen broodmes van overvallers, in de film wordt Dolf overvallen en wordt hij zelf gered door Jenne.
  • In de film komt Fredo om het leven bij de roofoverval. In het boek besluit hij samen met 800 kinderen een eigen nederzetting te stichten.
  • De graven van Scharnitz en Trasimeno zijn in de film vervangen door "graaf Ludovico", een Noord-Italiaanse roofridder die 50 kinderen rooft.
  • De veldslag tussen de kinderen en boze boeren op de Povlakte is weggelaten in de film.
  • In het boek worden de edelen van de kruistocht pas in Rottweil uitgenodigd nadát er roodvonk in het kamp is uitgebroken. Dolf heeft naderhand nog gewetensbezwaren omdat de kinderen van Rottweil nu ook gevaar lopen.
  • In het boek overlijdt Carolus, toekomstige koning van Jeruzalem, aan een blindedarmontsteking, in de film gaat hij niet dood. In plaats daarvan wordt het jongetje Thiess, die in het boek tot het eind toe meeloopt, door de wolven van de Karwendel gedood.
  • In het boek gaat de reis na Genua verder, in de film niet. Wel wordt in de film afgesproken dat Dolf vanuit Rome wordt teruggeflitst, wat consistent is met de door de meeste historici aangehangen theorieën over de Duitse kinderkruistocht. De tocht zou namelijk inderdaad Rome hebben bereikt, waar Nicolaas een onderhoud met de paus zou hebben gehad, die hem afried verder te gaan. In het boek eindigt de kruistocht in Brindisi.
  • In het boek keert Dolf terug naar zijn tijd, waarna het boek eindigt. In de film gaat Dolf weer terug naar 1212 om Jenne op te halen.
  • Verscheidene "moderniseringen" (de iPod bestond bijvoorbeeld nog niet toen Beckman het boek schreef).
  • In het boek zijn er 2 monniken (de bedriegers), in de film maar 1, bijgestaan door een lijfwacht, Vick. In het boek biecht de tweede monnik uit wroeging het plan de kinderen te verkopen op, in de film vertelt Vick het plan onder dwang.
  • In het boek noemt Dolf zich "Rudolf Wega van Amstelveen", in de film is hij de zoon van de hertog van Rotterdam.
  • In het boek heeft Dolf niet de intentie om iemand van de 13e eeuw mee terug te brengen.
  • Dolf heeft in het begin van het boek moeite met begrijpen van de taal. In de film is er geen verschil tussen de hedendaagse en middeleeuwse taal.
  • In het boek maakt Thaddeus geen tekeningen van de acties van Dolf.
  • In de film redt Dolf Carolus van de verdrinkingsdood, terwijl in het boek Carolus een van de weinigen was die kon zwemmen.
  • In de film moet Dolf speciale pillen slikken. Deze komen in het boek niet voor.
  • In het boek betaalt Dolf voor de broden in Rottweil door bij een oude joodse geldwisselaar zijn 20e-eeuwse geld (guldens) voor de gangbare munt in te wisselen. Doordat edelstaal in de 13e eeuw onbekend was, slaagt Dolf erin, de voor de vele broden nodige onwaarschijnlijk goede valutakoers te bedingen; de beeldenaar weet hij overtuigend te verklaren als "de heilige Juliana" die haar gelovigen in het hoge noorden het geheim van het steenharde metaal heeft geschonken. In de film ruilt Dolf de broden voor zijn iPod waarna hij en de kinderen de broden bakken terwijl ze "We Are the Champions" van Queen nazingen. Waarschijnlijk werd het door de filmmakers niet politiek correct geacht dat Dolf een oude jood zou bedriegen. Wel wordt in het boek aangegeven dat Dolf hier enige gewetensbezwaren bij heeft, maar doorzet voor het leven van de zieke kinderen.
  • Dolf verklapt naar alle waarschijnlijkheid in de film aan Thaddeus dat hij uit de toekomst komt.

Trivia[bewerken]

  • Het boek waarin Mary leest over Dolfs acties in 1212, blijkt te zijn geschreven door Thaddeus, de monnik waar Dolf mee bevriend raakte in 1212.
  • Dolf noemde zichzelf zoon van de Hertog van Rotterdam, omdat Nicolaas en de leiding van de kruistocht alleen naar mensen van adel willen luisteren.
  • In het begin van de film redt Dolf een jongen uit het water. Hij lijkt te zijn verdronken, maar met mond-op-mondbeademing brengt Dolf de jongen weer tot leven, wat door de kinderen als een wonder wordt gezien (in die tijd was "dood gewoon dood"). Deze jongen blijkt later Prins Carolus te zijn, vriend van Nicolaas, die Dolf ook helpt met zijn plannen.
  • Dolf laat de kinderen kennismaken met de technologie en producten uit 2005. Zo zien ze voor het eerst een iPod, een mobiel en eten ze ook een Mars.
  • In de versie die in de Verenigde Staten is uitgebracht zijn enkele fragmenten weggelaten. Bijvoorbeeld het opblazen van de man die (letterlijk) in de val liep. Daarnaast is er een 'happy ending' toegevoegd aan de film. Hierin zie je Dolf succesvol de voetbalwedstrijd in Duitsland spelen. Jenne is daarbij in het publiek te zien.

Prijzen[bewerken]

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Flynn, Joe Joe Flynn Dolf Vega de hoofdpersoon
Leonidas, Stephanie Stephanie Leonidas Jenne het vriendinnetje van de hoofdpersoon
Watson, Emily Emily Watson Mary Vega de moeder van de hoofdpersoon
Culkin, Michael Michael Culkin Anselmus
Kedge, Jake Jake Kedge Carolus
Decleir, Jan Jan Decleir graaf van Rottweil
Fürmann, Benno Benno Fürmann Thaddeus
Jenkins, Amy Amy Jenkins Maria
Kier, Udo Udo Kier Dr. Lawrence
Knaup, Herbert Herbert Knaup Carlo Bennatti
André, Bert Bert André Stadhouder Spiers
Pauw, Josse De Josse De Pauw
Dillenberger, Armin Armin Dillenberger
Kinalzik, Ulli Ulli Kinalzik
Polder, Janieck van de Janieck van de Polder Pepin
Wouterse, Jack Jack Wouterse bakker van Rottweil
Preston, Steve Steve Preston graaf Rottweils handlanger
Timmins, Robert Robert Timmins Nicolaas de jeugdige leider van de kruistocht

Filmlocaties[bewerken]

De film is opgenomen in Nederland, België, Duitsland, Luxemburg, Hongarije, Kroatië en Rusland.

Filmmuziek[bewerken]

De muziek voor de film is gecomponeerd en geproduceerd door Piet Goddaer, bekend als Ozark Henry. De grote symfonische orkestscore is gecomponeerd en geproduceerd door Jurre Haanstra. De cd van Crusade in Jeans kwam uit in België en Nederland op 30 oktober 2006 via SonyBMG en bevat songs van verschillende albums van Piet Goddaer.

Externe links[bewerken]