Louis Andriessen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louis Andriessen
Louis Andriessen in 1983
Louis Andriessen in 1983
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Louis Andriessen

Louis Joseph Andriessen (Utrecht, 6 juni 1939) is een Nederlands componist.

Biografie [bewerken]

Louis Andriessen studeerde compositie bij zijn vader, Hendrik Andriessen en bij Kees van Baaren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en van 1962 tot 1964 bij Luciano Berio in Milaan en Berlijn. Zijn broer, Jurriaan Andriessen, was ook componist.
Louis Andriessen integreert verschillende muziekgenres, en voornamelijk de Podiumkunsten: theater, literatuur, dans en film in zijn composities. Die composities integreert Louis in lessen muziekcompositie. Louis zijn composities en doceren deden deels de Nederlandse ensemblecultuur ontstaan.[1]

Met Peter Schat, Jan van Vlijmen en Misha Mengelberg schreef hij de opera Reconstructie (1968-1969). In de jaren zeventig schreef hij politieke werken, zoals Volkslied en Workers Union.

In 1972 werd het Orkest de Volharding door hem opgericht. Hij schreef hiervoor een gelijknamige compositie. Het stuk Hoketus uit 1977 (zie ook: hoketus, voor de betekenis van de term) was de aanleiding voor het ontstaan van het Hoketus ensemble. Andriessen maakte hier als pianist deel van uit. Zijn vrouw, wijlen Jeanette Yanikian, speelde basgitaar in het ensemble. Er volgden meer composities voor grote ensembles: Mausoleum, Il Principe, De Staat, De Tijd. Belangrijk in Andriessens muziek zijn de complexe akkoorden, gespeeld op (veel) blaasinstrumenten en slagwerk. Louis Andriessen geldt als een van de grondleggers van de Haagse School, samen met componisten als Jan van Vlijmen, Diderik Wagenaar en Gilius van Bergeijk, allen eveneens als docent aan het Haags Conservatorium verbonden of verbonden geweest.

De muziek van Louis Andriessen heeft sterke invloed ondergaan van de minimal music van componisten als Terry Riley en Steve Reich. Andriessen heeft herhaaldelijk opgemerkt in zijn werk sterk beïnvloed te zijn geweest door de muziek van Igor Stravinsky - de componist aan wie hij (samen met musicoloog Elmer Schoenberger) het boek Het Apollinisch Uurwerk wijdde. Bij uitgeverij Querido verscheen in 2002 het boek Gestolen Tijd, dat teksten van Andriessen over zijn eigen werk samenbrengt. Voor harmonieorkest schreef hij in opdracht van de gemeente Amsterdam in 1974 het werk Symfonieën der Nederlanden (uitgave: Donemus).

Vanaf de tweede helft van de jaren tachtig legde Andriessen zich meer en meer toe op toneelmuziek, filmmuziek en muziektheater. Bekend werden zijn opera's De Materie, Rosa (in samenwerking met Peter Greenaway), en Writing to Vermeer. In juni 2008 is La Commedia in première gegaan.

Sinds 2008 is Andriessen hoogleraar in de Scheppende Kunsten aan de Universiteit Leiden. In zijn inaugurele rede analyseerde hij zijn compositie Letter from Cathy uit 2003.

  1. http://www.muziekencyclopedie.nl/action/entry/Louis+Andriessen

Literatuur [bewerken]

  • Agnes van der Horst: De Andriessens. Een kleurrijke familie van muzikanten en kunstenaars. Lias, Hilversum, 2013. ISBN 978 90 8803 020 8

Externe link [bewerken]