Miki Biasion
| Miki Biasion | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Geboren | 7 januari 1958 (55 jaar) | |||
| Statistieken in het Wereldkampioenschap Rally | ||||
| Actieve jaren | 1980 - 1994 | |||
| Teams | Lancia, Ford | |||
| Deelnames | 79 | |||
| Kampioenschappen | 2 (1988, 1989) | |||
| Overwinningen | 17 | |||
| Aantal podia | 40 | |||
| Totaal punten | 768 | |||
| KP overwinningen | 373 | |||
| Eerste rally | San Remo 1980 | |||
| Eerste overwinning | Argentinië 1986 | |||
| Laatste overwinning | Griekenland 1993 | |||
| Laatste rally | Groot-Brittannië 1994 | |||
|
||||
Massimo "Miki" Biasion (Bassano del Grappa, 7 januari 1958) is een Italiaans rallyrijder. Hij greep twee jaar achter elkaar, in de seizoenen 1988 en 1989, naar de titel in het Wereldkampioenschap Rally, wat hij beide jaren deed als rijder bij het fabrieksteam van Lancia. In het WK won hij tussen 1986 en 1993 in totaal zeventien WK-rally's.
Inhoud |
Carrière [bewerken]
Vroege carrière [bewerken]
Miki Biasion debuteerde in 1979 in de rallysport. Hij profileerde zich in hoog tempo en was aan het begin van de jaren tachtig al een van de voornaamste rijders in het Italiaans rallykampioenschap, waaraan hij in die periode deelnam met een Opel Ascona 400. In 1983 werd Biasion onderdeel van het Italiaanse preparatie team Jolly Club, die vanaf dat jaar actief werden met de Lancia Rally 037. Biasion brak dat jaar definitief door met het winnen van de Italiaanse rallytitel, en daarbovenop kwam er internationaal succes door ook het Europees kampioenschap op zijn naam te schrijven.
Wereldkampioenschap Rally [bewerken]
1984-1991: Lancia [bewerken]
Een logische vervolgstap was voor Biasion het Wereldkampioenschap Rally, waar hij al tijdens de Rally van San Remo in 1980 in debuteerde. Wederom uitkomend met de Jolly Club Lancia 037 reed Biasion een geselecteerd aantal WK-rally's in het seizoen 1984. Successen kwamen snel met het behalen van een tweede plaats in Corsica, eindigend achter Lancia-fabrieksrijder en winnaar Markku Alén, en een derde plaats voor thuispubliek in San Remo. In het seizoen 1985 vertolkte hij wederom deze rol, maar wisselde zijn WK-programma af met rally's die meedingen voor het Europees kampioenschap. Zijn hoogtepunt in het WK was zijn tweede plaats in Portugal, waar hij wegens het ontbreken van het fabrieksteam als enige rijder Lancia vertegenwoordigde, en de rally op momenten zelfs leidde, maar uiteindelijk moest toegeven aan Peugeot-rijder Timo Salonen.
Voor 1986 werd Biasion gepromoot tot fabrieksrijder bij het Lancia team, en nam hiermee de plaats in van de in mei 1985 overleden Attilio Bettega. Inmiddels actief met de Lancia Delta S4, zag Biasion een moeilijke start meemaken met vier opgaven in een gelijk aantal optredens (hoewel in Portugal alle fabrieksrijders zich voortijdig terugtrokken na het ongeluk van Joaquim Santos waarbij vier toeschouwers het leven lieten, en Lancia's terugtrekking in Corsica na het fatale ongeluk van teamgenoot Henri Toivonen en navigator Sergio Cresto). Een ommekeer kwam met een tweede plaats in Griekenland en vervolgens zijn eerste WK-rally overwinning, in Argentinië. Hij eindigde in het kampioenschap uiteindelijk als vijfde. De Groep B klasse werd na de serie van dodelijke ongevallen een competitieverbod opgelegd in het WK Rally, ingaand vanaf het seizoen 1987. Onder de nieuwe Groep A reglementen reed Biasion met de Lancia Delta HF naar de overwinning toe tijdens de openingsronde in 1987 in Monte Carlo, alhoewel hij deze op controverse wijze op naam schreef, nadat teamgenoot Juha Kankkunen door de teamleiding gedwongen werd op de voorlaatste klassementsproef Biasion voorbij te laten gaan. Biasion profileerde zich dat seizoen als titelkandidaat, met nog eens twee overwinningen in Argentinië en San Remo. Uiteindelijk werd hij door Lancia niet ingezet tijdens de slotronde in Groot-Brittannië, waar Kankkunen naar de overwinning greep en dus wereldkampioen werd, met Biasion eindigend als runner-up. In het seizoen 1988 stond Biasion symbool voor Lancia's dominantie in de vroege jaren van Groep A. Hij won dat jaar maar liefst vijf keer in zeven optredens, maar besliste uiteindelijk zijn eerste wereldtitel pas in zijn laatste deelname van het seizoen in San Remo, waar hij won en daarmee concurrent Alén achter zich liet. Het seizoen 1989 liep eveneens succesvol uit voor Biasion, waarin hij het gelijke aantal WK-rally's won ten opzichte van 1988 en ook wederom de titel in zijn voordeel wist te beslissen met een overwinning voor thuispubliek in San Remo. Desondanks begon de concurrentie zowel intern als extern heviger te worden, en Biasion wist ondanks twee overwinningen zijn titel niet succesvol te verdedigen in 1990, terwijl hij ook teamgenoot Didier Auriol voor zich moest dulden. Het seizoen 1991 was in dat opzicht nog meer teleurstellend voor Biasion, die dat jaar niet consistent partij kon geven aan de uiteindelijke wereldkampioen Kankkunen, en zelfs tot geen enkele overwinning kwam, dat in contrast met de vijf individuele zeges van teamgenoot Kankkunen. Hoe dan ook bewees Biasion in deze periode met zestien WK-rally overwinningen en twee WK-titels Lancia's succesvolste rijder te zijn.
1992-1994: Ford [bewerken]
Lancia trok zich na 1991 terug als officieel fabrieksteam in het WK Rally, waardoor Biasion voor het seizoen 1992 besloot de overstap te maken naar het fabrieksteam van Ford, die dat jaar nog actief waren met de Ford Sierra RS Cosworth. Biasion, die op dat moment een van de best betaalde rijders was in het kampioenschap, leed aan aanpassingsproblemen en was weinig positief over het materiaal. Desondanks wist hij met een tweede plaats in Portugal het beste resultaat van het team dat jaar neer te zetten, maar speelde verder geen rol in de titelstrijd. Meer hoopvol was hij voor het seizoen 1993, waarin de langverwachte Ford Escort RS Cosworth zijn opwachting maakte in het kampioenschap en waarmee Biasion al veel testwerk had ondergaan het voorgaande jaar. Biasion begon het seizoen ook sterk met een aantal podium resultaten en een uiteindelijke overwinning in Griekenland, wat zich daarmee markeerde als zijn eerste zege in drie jaar. Door deze resultaten leidde Biasion het kampioenschap halverwege het seizoen, maar de tweede seizoenshelft verliep minder gelukkig en Biasion moest voor het vierde opeenvolgende jaar genoegen nemen met de vierde plaats in het kampioenschap. Biasion wist het tij niet te keren in 1994, in een seizoen waarin hij het team van Ford niet op sleeptouw wist te nemen nadat teamgenoot François Delecour door blessureleed af moest haken, en zich ook geen rol kon vergaren in de strijd om het kampioenschap. Biasion eindigde slechts in twee gevallen op het podium en in het kampioenschap uiteindelijk als zesde. Hij beëindigde vervolgens zijn actieve carrière in het WK Rally.
Latere carrière [bewerken]
Biasion verliet na 1995 definitief de rallypaden, en maakte in eerste instantie met succes de overstap naar het circuit. In 1998 en 1999 werd Biasion wereldkampioen in de discipline Truckracing, actief voor het Italiaanse merk Iveco en was met datzelfde merk ook actief in de Dakar Rally in het vrachtwagen-klassement. Later was hij tussen 2002 en 2004 ook fabrieksrijder bij de Dakar inschrijving van Mitsubishi in het auto-klassement, maar keerde later weer in een Iveco terug, onder meer met oud Lancia teamgenoot Markku Alén binnen hetzelfde team. Tegenwoordig is Biasion ook met regelmaat actief in historische motorshows of rallyevenementen, exclusief met Lancia-modellen.
In 2012 keert Biasion echter weer terug in het vrachtwagen-klassement van de Dakar Rally. Biasion is hierin onderdeel van Team de Rooy, naast Gerard de Rooy en Hans Stacey, rijdend met een Iveco Trakker Evo II. Om deze de testen nam Biasion deel aan de Rally van Marokko in 2011. Hij greep hierin naar de eerste plaats in zijn klassement.
Complete resultaten in het Wereldkampioenschap Rally [bewerken]
Overwinningen [bewerken]
| Nr. | Seizoen | Rally | Navigator | Auto |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 1986 | Lancia Delta S4 | ||
| 2 | 1987 | Lancia Delta HF 4WD | ||
| 3 | 1987 | Lancia Delta HF 4WD | ||
| 4 | 1987 | Lancia Delta HF 4WD | ||
| 5 | 1988 | Lancia Delta Integrale | ||
| 6 | 1988 | Lancia Delta Integrale | ||
| 7 | 1988 | Lancia Delta Integrale | ||
| 8 | 1988 | Lancia Delta Integrale | ||
| 9 | 1988 | Lancia Delta Integrale | ||
| 10 | 1989 | Lancia Delta Integrale | ||
| 11 | 1989 | Lancia Delta Integrale | ||
| 12 | 1989 | Lancia Delta Integrale | ||
| 13 | 1989 | Lancia Delta Integrale | ||
| 14 | 1989 | Lancia Delta Integrale 16V | ||
| 15 | 1990 | Lancia Delta Integrale 16V | ||
| 16 | 1990 | Lancia Delta Integrale 16V | ||
| 17 | 1993 | Ford Escort RS Cosworth |
Overzicht van deelnames [bewerken]
-
- Noot: Nam enkel deel aan rally's die buiten het rijders- en constructeurskampioenschap vielen.
Rally-raid Palmares [bewerken]
| Jaar | Naam Rally/Route | Startnummer | Team | Merk/Type | Positie Overall | Totale Rijtijd Start/Finish(Afstand Totaal/Special) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1997 | Master Rally |
Iveco Eurocargo | 2e plaats | 00h00'00"(/) | ||
| 1998 | Le Dakar |
Iveco Eurocargo | uitgevallen | 00h00'00"(10593/5219) | ||
| 1999 | Le Dakar |
Iveco Eurocargo | 5e plaats | 00h00'00"(9393/5638) | ||
| 2009 | Le Dakar |
Fiat | uitgevallen | 00h00'00"(9574/5652) | ||
| 2011 | Rally van Marokko |
401 | Petronas - Team De Rooy - Iveco |
Iveco Trakker EVO II 4x4 | 1e plaats (5e samen met de auto's) |
20h55'43"(2131/1524) |
| 2012 | Le Dakar |
511 | Petronas - Team De Rooy - Iveco |
Iveco Trakker EVO II 4x4 | h'"(/) |
Externe links [bewerken]
- (it) Officiële website Miki Biasion
- Profiel op Rallybase.nl
- Profiel op Juwra.com
- Profiel op eWRC-results.com
| Voorganger: 1987 Juha Kankkunen |
Wereldkampioen Rally 1988-1989 |
Opvolger: 1990 Carlos Sainz |
| Voorganger: 1982 Antonio Fassina |
Europees kampioen Rally 1983 |
Opvolger: 1984 Carlo Capone |