Miki Biasion

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Miki Biasion
Persoonlijke informatie
Geboorteplaats Bassano del Grappa
Geboortedatum 7 januari 1958 (56 jaar)
Nationaliteit Vlag van Italië Italië
Statistieken in het wereldkampioenschap rally
Actieve jaren 1980 - 1994
Teams Lancia, Ford
Deelnames 79
Kampioenschappen 2 (1988, 1989)
Overwinningen 17
Aantal podia 40
Totaal punten 768
KP overwinningen 373
Eerste rally San Remo 1980
Eerste overwinning Argentinië 1986
Laatste overwinning Griekenland 1993
Laatste rally Groot-Brittannië 1994
Portaal  Portaalicoon   Wereldkampioenschap rally

Massimo "Miki" Biasion (Bassano del Grappa, 7 januari 1958) is een Italiaans rallyrijder. Hij greep twee jaar achter elkaar, in de seizoenen 1988 en 1989, naar de titel in het Wereldkampioenschap rally, wat hij beide jaren deed als rijder bij het fabrieksteam van Lancia. In het WK won hij tussen 1986 en 1993 in totaal zeventien WK-rally's.

Carrière[bewerken]

Vroege carrière[bewerken]

Miki Biasion debuteerde in 1979 in de rallysport. Hij profileerde zich in hoog tempo en was aan het begin van de jaren tachtig al een van de voornaamste rijders in het Italiaans rallykampioenschap, waaraan hij in die periode deelnam met een Opel Ascona 400. In 1983 werd Biasion onderdeel van het Italiaanse preparatie team Jolly Club, die vanaf dat jaar actief werden met de Lancia Rally 037. Biasion brak dat jaar definitief door met het winnen van de Italiaanse rallytitel, en daarbovenop kwam er internationaal succes door ook het Europees kampioenschap op zijn naam te schrijven.

Wereldkampioenschap rally[bewerken]

1984-1991: Lancia[bewerken]

Een logische vervolgstap was voor Biasion het Wereldkampioenschap rally, waar hij al tijdens de Rally van San Remo in 1980 in debuteerde. Wederom uitkomend met de Jolly Club Lancia 037 reed Biasion een geselecteerd aantal WK-rally's in het seizoen 1984. Successen kwamen snel met het behalen van een tweede plaats in Corsica, eindigend achter Lancia-fabrieksrijder en winnaar Markku Alén, en een derde plaats voor thuispubliek in San Remo. In het seizoen 1985 vertolkte hij wederom deze rol, maar wisselde zijn WK-programma af met rally's die meedingen voor het Europees kampioenschap. Zijn hoogtepunt in het WK was zijn tweede plaats in Portugal, waar hij wegens het ontbreken van het fabrieksteam als enige rijder Lancia vertegenwoordigde, en de rally op momenten zelfs leidde, maar uiteindelijk moest toegeven aan Peugeot-rijder Timo Salonen.

Voor 1986 werd Biasion gepromoot tot fabrieksrijder bij het Lancia team, en nam hiermee de plaats in van de in mei 1985 overleden Attilio Bettega. Inmiddels actief met de Lancia Delta S4, zag Biasion een moeilijke start meemaken met vier opgaven in een gelijk aantal optredens (hoewel in Portugal alle fabrieksrijders zich voortijdig terugtrokken na het ongeluk van Joaquim Santos waarbij vier toeschouwers het leven lieten, en Lancia's terugtrekking in Corsica na het fatale ongeluk van teamgenoot Henri Toivonen en navigator Sergio Cresto). Een ommekeer kwam met een tweede plaats in Griekenland en vervolgens zijn eerste WK-rally overwinning, in Argentinië. Hij eindigde in het kampioenschap uiteindelijk als vijfde. De Groep B klasse werd na de serie van dodelijke ongevallen een competitieverbod opgelegd in het WK Rally, ingaand vanaf het seizoen 1987. Onder de nieuwe Groep A reglementen reed Biasion met de Lancia Delta HF naar de overwinning toe tijdens de openingsronde in 1987 in Monte Carlo, alhoewel hij deze op controverse wijze op naam schreef, nadat teamgenoot Juha Kankkunen door de teamleiding gedwongen werd op de voorlaatste klassementsproef Biasion voorbij te laten gaan. Biasion profileerde zich dat seizoen als titelkandidaat, met nog eens twee overwinningen in Argentinië en San Remo. Uiteindelijk werd hij door Lancia niet ingezet tijdens de slotronde in Groot-Brittannië, waar Kankkunen naar de overwinning greep en dus wereldkampioen werd, met Biasion eindigend als runner-up. In het seizoen 1988 stond Biasion symbool voor Lancia's dominantie in de vroege jaren van Groep A. Hij won dat jaar maar liefst vijf keer in zeven optredens, maar besliste uiteindelijk zijn eerste wereldtitel pas in zijn laatste deelname van het seizoen in San Remo, waar hij won en daarmee concurrent Alén achter zich liet. Het seizoen 1989 liep eveneens succesvol uit voor Biasion, waarin hij het gelijke aantal WK-rally's won ten opzichte van 1988 en ook wederom de titel in zijn voordeel wist te beslissen met een overwinning voor thuispubliek in San Remo. Desondanks begon de concurrentie zowel intern als extern heviger te worden, en Biasion wist ondanks twee overwinningen zijn titel niet succesvol te verdedigen in 1990, terwijl hij ook teamgenoot Didier Auriol voor zich moest dulden. Het seizoen 1991 was in dat opzicht nog meer teleurstellend voor Biasion, die dat jaar niet consistent partij kon geven aan de uiteindelijke wereldkampioen Kankkunen, en zelfs tot geen enkele overwinning kwam, dat in contrast met de vijf individuele zeges van teamgenoot Kankkunen. Hoe dan ook bewees Biasion in deze periode met zestien WK-rally overwinningen en twee WK-titels Lancia's succesvolste rijder te zijn.

1992-1994: Ford[bewerken]

Lancia trok zich na 1991 terug als officieel fabrieksteam in het WK rally, waardoor Biasion voor het seizoen 1992 besloot de overstap te maken naar het fabrieksteam van Ford, die dat jaar nog actief waren met de Ford Sierra RS Cosworth. Biasion, die op dat moment een van de best betaalde rijders was in het kampioenschap, leed aan aanpassingsproblemen en was weinig positief over het materiaal. Desondanks wist hij met een tweede plaats in Portugal het beste resultaat van het team dat jaar neer te zetten, maar speelde verder geen rol in de titelstrijd. Meer hoopvol was hij voor het seizoen 1993, waarin de langverwachte Ford Escort RS Cosworth zijn opwachting maakte in het kampioenschap en waarmee Biasion al veel testwerk had ondergaan het voorgaande jaar. Biasion begon het seizoen ook sterk met een aantal podium resultaten en een uiteindelijke overwinning in Griekenland, wat zich daarmee markeerde als zijn eerste zege in drie jaar. Door deze resultaten leidde Biasion het kampioenschap halverwege het seizoen, maar de tweede seizoenshelft verliep minder gelukkig en Biasion moest voor het vierde opeenvolgende jaar genoegen nemen met de vierde plaats in het kampioenschap. Biasion wist het tij niet te keren in 1994, in een seizoen waarin hij het team van Ford niet op sleeptouw wist te nemen nadat teamgenoot François Delecour door blessureleed af moest haken, en zich ook geen rol kon vergaren in de strijd om het kampioenschap. Biasion eindigde slechts in twee gevallen op het podium en in het kampioenschap uiteindelijk als zesde. Hij beëindigde vervolgens zijn actieve carrière in het WK rally.

Latere carrière[bewerken]

Biasion met de Lancia Delta Integrale actief tijdens een historische rally in 2006

Biasion verliet na 1995 definitief de rallypaden, en maakte in eerste instantie met succes de overstap naar het circuit. In 1998 en 1999 werd Biasion wereldkampioen in de discipline Truckracing, actief voor het Italiaanse merk Iveco en was met datzelfde merk ook actief in de Dakar-rally in het vrachtwagen-klassement. Later was hij tussen 2002 en 2004 ook fabrieksrijder bij de Dakar inschrijving van Mitsubishi in het auto-klassement, maar keerde later weer in een Iveco terug, onder meer met oud Lancia teamgenoot Markku Alén binnen hetzelfde team. Tegenwoordig is Biasion ook met regelmaat actief in historische rallyevenementen of demonstraties, exclusief met Lancia-modellen.

In 2012 keerde Biasion echter weer terug in het vrachtwagen-klassement van de Dakar-rally. Biasion is hierin onderdeel van Team de Rooy, naast Gerard de Rooy en Hans Stacey, rijdend met een Iveco Trakker Evo II. Om deze de testen nam Biasion deel aan de Rally van Marokko in 2011. Hij greep hierin naar de eerste plaats in zijn klassement. In de Dakar eindigde hij met drie etappe-overwinningen als zesde in het eindklassement. Ook in 2013 maakte hij tijdens de Dakar deel uit van het Team de Rooy. Hij kwam dit keer echter niet aan de finish.

Complete resultaten in het Wereldkampioenschap rally[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

Nr. Seizoen Rally Navigator Auto
1 1986 Vlag van Argentinië 6º Marlboro Rally Argentina Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta S4
2 1987 Vlag van Monaco 55ème Rallye Automobile de Monte-Carlo Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta HF 4WD
3 1987 Vlag van Argentinië 7º Marlboro Rally Argentina Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta HF 4WD
4 1987 Vlag van Italië 29º Rallye Sanremo Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta HF 4WD
5 1988 Vlag van Portugal 22º Rallye de Portugal Vinho do Porto Vlag van Italië Carlo Cassina Lancia Delta Integrale
6 1988 Vlag van Kenia 36th Marlboro Safari Rally Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
7 1988 Vlag van Griekenland 35th Acropolis Rally Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
8 1988 Vlag van Verenigde Staten 23rd Olympus Rally Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
9 1988 Vlag van Italië 30º Rallye Sanremo - Rallye d'Italia Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
10 1989 Vlag van Monaco 57ème Rallye Automobile de Monte-Carlo Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
11 1989 Vlag van Portugal 23º Rallye de Portugal Vinho do Porto Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
12 1989 Vlag van Kenia 37th Marlboro Safari Rally Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
13 1989 Vlag van Griekenland 36th Acropolis Rally Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
14 1989 Vlag van Italië 31º Rallye Sanremo - Rallye d'Italia Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale 16V
15 1990 Vlag van Portugal 24º Rallye de Portugal Vinho do Porto Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale 16V
16 1990 Vlag van Argentinië 10º Rally Argentina Vlag van Italië Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale 16V
17 1993 Vlag van Griekenland 40th Acropolis Rally Vlag van Italië Tiziano Siviero Ford Escort RS Cosworth

Overzicht van deelnames[bewerken]

Seizoen Inschrijving Auto 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Pos. Punten
1980 Massimo Biasion Opel Ascona MON ZWE POR KEN GRI ARG FIN NZL ITA
NF
FRA GBR IVK - 0
1981 Hawk Racing Club Opel Ascona 400 MON ZWE POR KEN FRA GRI ARG BRA FIN ITA
6
IVK GBR 37 6
1982 Conrero Squadra Corse Opel Ascona 400 MON ZWE POR KEN FRA GRI NZL BRA FIN ITA
8
IVK GBR 57 3
1983 Jolly Club Totip Lancia Rally 037 MON ZWE POR KEN FRA GRI NZL ARG FIN ITA
5
IVK GBR 24 8
1984 Jolly Club Totip Lancia Rally 037 MON
6
ZWE POR
4
KEN FRA
2
GRI
NF
NZL ARG FIN ITA
3
IVK GBR 6 43
1985 Jolly Club Totip Lancia Rally 037 MON
9
ZWE POR
2
KEN FRA
NF
GRI NZL ARG FIN ITA
6
IVK GBR 12 23
1986 Lancia Martini Lancia Delta S4 MON
68NF
ZWE POR
NF
FRA
NF
GRI
2
NZL
3
ARG
1
FIN IVK ITA
2
GBR VST 5 47
Lancia Rally 037 KEN
NF
1987 Lancia Martini Lancia Delta HF 4WD MON
1
ZWE POR
8
KEN FRA
3
GRI
7
VST
2
NZL ARG
1
FIN IVK ITA
1
GBR 2 94
1988 Lancia Martini Lancia Delta HF 4WD MON
NF
ZWE 1 115
Lancia Delta Integrale POR
1
KEN
1
FRA GRI
1
VST
1
NZL ARG
2
FIN IVK ITA
1
GBR
1989 Lancia Martini Lancia Delta Integrale ZWE MON
1
POR
1
KEN
1
FRA GRI
1
NZL ARG FIN
6
AUS 1 106
Lancia Delta Integrale 16V ITA
1
IVK GBR
1990 Lancia Martini Lancia Delta Integrale 16V MON
2
POR
1
KEN
NF
FRA GRI
3
NZL ARG
1
FIN AUS ITA
NF
IVK GBR
3
4 76
1991 Lancia Martini Lancia Delta Integrale 16V MON
2
ZWE POR
3
KEN
NF
FRA GRI
3
NZL ARG
2
FIN AUS ITA
2
IVK SPA GBR
NF
4 69
1992 Ford Motor Co Ltd. Ford Sierra RS Cosworth 4x4 MON
8
ZWE POR
2
KEN FRA
7
GRI
3
NZL ARG FIN
5
AUS ITA
4
SPA IVK GBR
5
4 60
1993 Ford Motor Co Ltd. Ford Escort RS Cosworth MON
3
ZWE POR
2
KEN FRA
7
GRI
1
ARG
2
NZL
NF
FIN AUS
NF
ITA
NF
SPA
4
GBR 4 76
1994 Ford Motor Co Ltd. Ford Escort RS Cosworth MON
4
ZWE POR
3
KEN FRA
5
GRI
NF
ARG
NF
NZL
NF
FIN AUS ITA
3
SPA GBR
NF
6 42
1995* Astra Racing Lancia Delta HF Integrale MON ZWE POR KEN FRA GRI
NF
NZL ARG FIN AUS - -
A.R.T. Engineering Subaru Impreza 555 ITA
4
SPA GBR
* Nam enkel deel aan rally's die buiten het rijders- en constructeurskampioenschap vielen.

Resultaten in de Dakar-rally[bewerken]

Editie Klassement Etappe-overwinningen Resultaat
Motor Quad Auto Truck
1998 X 0 NF
1999 X 0 5
2003 X 0 15
2004 X 0 NF
2005 X 0 NF
2007 X 0 NF
2012 X 3 6
2013 X 0 NF

Externe links[bewerken]

Voorganger:
1987
Juha Kankkunen
Wereldkampioenschap rally
1988-1989
Winnaar
Opvolger:
1990
Carlos Sainz
Voorganger:
1982
Antonio Fassina
Europees kampioenschap rally
1983
Winnaar
Opvolger:
1984
Carlo Capone