Walter Röhrl
| Walter Röhrl | ||||
| Röhrl in 2006 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Geboren | 7 maart 1947 (64 jaar) | |||
| Statistieken in het Wereldkampioenschap Rally | ||||
| Actieve jaren | 1973 - 1987 | |||
| Teams | Opel, Fiat, Lancia, Audi | |||
| Deelnames | 75 | |||
| Kampioenschappen | 2 (1980, 1982) | |||
| Overwinningen | 14 | |||
| Aantal podia | 31 | |||
| Totaal punten | 494 | |||
| KP overwinningen | 423 | |||
| Eerste rally | Monte Carlo 1973 | |||
| Eerste overwinning | Griekenland 1975 | |||
| Laatste overwinning | San Remo 1985 | |||
| Laatste rally | Griekenland 1987 | |||
|
||||
Walter Röhrl, soms geschreven als Walter Roehrl, (Regensburg, 7 maart 1947) is een Duits voormalig rallyrijder, die actief was in het Wereldkampioenschap Rally in de jaren zeventig en tachtig. Hij is een tweevoudig wereldkampioen; titels die hij in de seizoenen 1980 en 1982 op zijn naam schreef. In de periode tussen 1975 en 1985 won hij veertien WK-rally's, waarvan vier in de Rally van Monte Carlo.
Na afloop van zijn carrière in de rallysport, was hij nog enige tijd actief op het circuit, met respectievelijk succes. Tegenwoordig representeert hij het merk Porsche, waarvoor hij met name veel werk doet als testrijder.
Inhoud |
[bewerken] Carrière
[bewerken] Vroege carrière
Walter Röhrl begon op 16-jarige leeftijd te werken voor de bisschop van zijn geboorte- en woonplaats Regensburg, waar hij de taak kreeg als chauffeur te dienen voor de bisschop, en wist op die manier jaarlijks meer dan honderdduizend kilometer af te leggen. Hij was ook enige tijd in opleiding om ski-instructeur te worden, maar liet dit vallen nadat hij was uitgenodigd om een rally te gaan rijden, en hij vervolgens besloot zich daar op te gaan richten. Röhrl zijn debuut in de rallysport vond plaats in 1968. Hij wist zich in hoog tempo te profileren in de sport en tijdens de Rallye Wiesbaden in 1971 won Röhrl zijn eerste rallywedstrijd.
[bewerken] Wereldkampioenschap Rally
Röhrl werd opgepikt door het Euro Händler Team, onder steun van de fabrieksinschrijving van Opel. Daarmee reed hij in 1974 het Europees Kampioenschap Rally, achter het stuur van een Opel Ascona. Met maar liefst zes overwinningen, schreef hij met succes de Europese titel op zijn naam. In 1975 besloot Opel een stap hoger te gaan, en Röhrl reed dat jaar een groter programma in het Wereldkampioenschap Rally. Het seizoen werd gekenmerkt door een veeltal aan technische mankementen, maar dit alles werd gecompenseerd met Röhrls eerste WK-rally overwinning tijdens de Acropolis Rally in Griekenland. Twee moeizaam verlopen seizoenen zouden nog volgen met Opel, die inmiddels actief waren met de Kadett GT/E, maar halverwege 1977 sloot Röhrl zich aan bij het team van Fiat, die onder preparatie van Abarth deelnamen met de competitieve 131 Abarth. Met deze auto kwam er in het seizoen 1978 wederom een overwinning in Griekenland en later wist Röhrl ook nog te winnen in Canada. Ondanks aanbiedingen van Toyota en wederom Opel, bleef Röhrl voor Fiat rijden, waarmee hij zijn grootste succes behaalde in het seizoen 1980, toen hij met vier overwinningen klop gaf aan teamgenoot Markku Alén, en voor het eerst wereldkampioen werd in het rijderskampioenschap. Ondanks dit succesverhaal, was het Röhrls droom om met een Duitse autofabrikant succesvol te zijn in het WK Rally. Het fabrieksteam van Mercedes, dat onder leiding stond van de markante Erich Waxenberger, koos voor een volledig programma in het seizoen 1981, waarin Walter Röhrl werd geselecteerd als kopman. Echter na twijfels over de competitiviteit van hun W107-model, besloot Mercedes tot ieders verbazing volledig te stoppen met hun rallyproject, waardoor Röhrl geen plaats meer kon vinden bij een ander team. Noodgedwongen reed Röhrl een aantal nationale rally's in verschillende Porsche-modellen, en nam tijdens de WK-rally in San Remo deel met een Porsche 911, waarmee hij enige tijd aan de leiding stond, maar de finish niet in wist te halen.
In het seizoen 1982 kwam Röhrl alsnog bij Opel terecht, inmiddels actief met de Ascona 400 onder de vlag van het Rothmans Opel Rally Team. Röhrl wist gelijk zijn stempel te drukken door op dominante wijze de openingsronde van het kampioenschap in Monte Carlo op zijn naam te schrijven, en daarmee de favorietenrol van de revolutionaire Audi quattro nog even wist te temperen. De vierwielaangedreven quattro bleek gedurende het seizoen wel de bovenliggende hand te hebben, maar Röhrl ging effectief om met zijn materiaal, en door een reeks aan podiumfinishes bleef hij een titelkanshebber. Toen voornaamste concurrent Michèle Mouton in Ivoorkust in leidende positie uitviel, en Röhrl daarmee verwezen werd naar de eerste plek en de uiteindelijke overwinning, was de tweede rijderstitel voor de Duitser een feit, daarmee de eerste in zijn soort. Hij werd tevens Afrikaans rallykampioen. Een conflict met teambaas Tony Fall zorgde er echter voor dat Röhrl en Opel uit elkaar gingen, en voor het seizoen 1983 maakte hij een terugkeer bij Abarth, nu actief voor Martini Racing in de Groep B Lancia Rally 037. Röhrl liet gelijk zijn waarde zien met wederom een overwinning tijdens de seizoensopener in Monte Carlo. Het seizoen werd gekenmerkt door de machtsstrijd tussen Audi en Lancia, waarin Röhrl verrassend twee WK-rally's op gravel won, in Griekenland en Nieuw-Zeeland, terwijl Audi op dat terrein dominanter werd geacht. Röhrl moest zijn titel echter afstaan aan Audi-rijder Hannu Mikkola, maar wist met zijn tweede plaats in het rijderskampioenschap teamgenoot Alén voor te blijven, terwijl het duo Lancia wel de constructeurstitel schonk. Röhrl maakte er geen geheim van dat de vierwielaandrijving van de Audi quattro voor hem de ideale oplossing voor de toekomst was, en naar eigen zeggen was het niets meer dan geluk dat hij nog rally's wist te winnen. Het was daarom ook maar een kleine verrassing toen Röhrl zich voor het seizoen 1984 bij de Audi elite zou voegen.
Een bliksemstart werd gemaakt toen Röhrl een record wist neer te zetten door in Monte Carlo voor de vierde keer te winnen, dit in zijn eerste optreden voor Audi. Dit bemoedigend begin kreeg gedurende het seizoen echter geen gevolg. Röhrl reed naar eigen wil geselecteerde evenementen waarin hij dacht dat hij succesvol kon zijn, maar enkel een finish binnen de punten in Portugal werd hem nog gegeven. Een vijfde zege in Monte Carlo tijdens de editie van 1985 werd hem ontnomen door een ontketende Ari Vatanen in de Peugeot 205 Turbo 16, en Röhrl begon het seizoen 1985 met een tweede plaats, inmiddels achter het stuur van de Sport Quattro. In Portugal wist hij weer eens te domineren, maar enkele incidenten zorgde ervoor dat hij moest consolideren voor een derde plaats, een resultaat dat hij later het seizoen wist te herhalen in Nieuw-Zeeland. Met de spectaculaire Sport quattro Evolution 2 greep Röhrl met complete overmacht naar de overwinning in San Remo, waar hij het viervoudige aan klassementsproeven won ten opzichte van Timo Salonen die op een tweede plaats eindigde. Door dit resultaat wist Röhrl nog als derde te eindigen in het rijderskampioenschap. Een sterk veld kwam aan de start tijdens de seizoensopener in Monte Carlo in 1986, waarin Röhrl streed om de eindoverwinning, maar die na moest laten door een reeks aan bandenproblemen, en uiteindelijk als vierde eindigde. Zijn tweede optreden van het seizoen kwam in Portugal, wat gelijk ook zijn laatste WK-rally van het jaar zou zijn. Een ongeluk van een andere deelnemer tijdens die rally, waarin enkele toeschouwers om het leven kwamen, had als effect dat alle fabrieksrijder zich terugtrokken uit het evenement. Later in het seizoen verongelukte Lancia-rijder Henri Toivonen dodelijk tijdens de Rally van Corsica, waardoor Groep B een competitieverbod kreeg opgelegd, en Audi zich vervolgens direct terugtrok van al zijn rallyactiviteiten. Onder Groep A reglementen keerde Audi met het 200 quattro-model nog wel terug in het seizoen 1987, waarmee Röhrl nog drie WK-rally's reed, en in twee gevallen nog een podiumplaats wist af te dwingen.
[bewerken] Latere carrière
Nou zijn carrière als rallyrijder ten einde kwam, ging Röhrl zich op andere disciplines richten. In 1987 nam hij deel aan de Pikes Peak International Hill Climb in Noord-Amerika, waar hij voor Audi met een officiële Sport quattro E2 naar een nieuwe recordtijd reed (die echter het jaar daarop verbeterd zou worden door Ari Vatanen). In de jaren erna maakte Audi de overstap naar het circuit, waarvoor Röhrl nog respectievelijk succes wist te boeken, onder andere in Noord-Amerika en in de DTM. Door ex-Formule 1 coureur Niki Lauda werd Röhrl beschreven als een "Genius on Wheels". Tegenwoordig is hij testrijder voor Porsche, en was mede-ontwikkelaar van de Carrera GT uit 2004. Hij is nog sporadisch actief in historische rallyevenementen en motorshows. Het bekendste beeldmateriaal van Röhrl is misschien wel de onboard video uit 1985, waar hij in zijn Audi quattro met hoge snelheid over de Portugese rallypaden draaft, met een massa van mensen toekijkend aan de rand van de weg. Een video officieel uitgebracht door Audi.
[bewerken] Complete resultaten in het Wereldkampioenschap Rally
[bewerken] Overwinningen
[bewerken] Overzicht van deelnames
[bewerken] Noten
-
- Het Wereldkampioenschap Rally concept van 1973 tot en met 1976, hield in dat er enkel een kampioenschap open stond voor constructeurs.
- In de seizoenen 1977 en 1978 werd de FIA Cup for Drivers georganiseerd. Hierin meegerekend alle WK-evenementen, plus 10 evenementen buiten het WK om.
[bewerken] Internationale overwinningen
-
- Noot: Enkel rally's die onderdeel waren van het Europees Kampioenschap Rally.
| Jaar | Rally | Navigator | Auto |
|---|---|---|---|
| 1972 | Ford Capri | ||
| 1973 | Opel Ascona | ||
| 1973 | Opel Ascona | ||
| 1973 | Opel Ascona | ||
| 1974 | Opel Ascona | ||
| 1974 | Opel Ascona | ||
| 1974 | Opel Ascona | ||
| 1974 | Opel Ascona | ||
| 1974 | Opel Ascona | ||
| 1974 | Opel Ascona | ||
| 1976 | Opel Kadett GT/E |
[bewerken] Externe links
- (de) Officiële website Walter Röhrl
- Profiel op Rallybase.nl
- Profiel op Juwra.com
- Profiel op eWRC-results.com
| Voorganger: 1981 Ari Vatanen |
Wereldkampioen Rally 1982 |
Opvolger: 1983 Hannu Mikkola |
| Voorganger: 1979 Björn Waldegård |
1980 | Opvolger: 1981 Ari Vatanen |
| Voorganger: 1973 Sandro Munari |
Europees kampioen Rally 1974 |
Opvolger: 1975 Maurizio Verini |