Nikko

Nikkō
日光市, Nikkō-shi

Plaats in Japan
Situering
Eiland	Honshu
Regio	Kanto
Prefectuur	Tochigi
Coördinaten	36°43'N  139°41'E
Algemeen
Oppervlakte	1449,87 km²
Inwoners	91.559
Datum	1 juni 2008
Bevolkingsdichtheid	63,1 inw./km2
Gemeentenummer	09206-1
Gemeentehuis
Burgemeester	Masakatsu Shingai
Adres	1 Imaichi Honchō, Nikkō-shi, Tochigi-ken
Postcode	〒 321-1272
Telefoonnummer	0288-22-1111
Website	Nikkō
Symbolen
Vlag
Detailkaart
■:seirei shi / ■:shi / ■:cho·mura
Portaal    Japan

Schrijnen en tempels van Nikko
Werelderfgoed cultuur
Land	Japan
UNESCO-regio	Azië en Pacific
Criteria	i, iv, vi
Inschrijvingshistorie
UNESCO-volgnr.	913
Inschrijving	1999 (23e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Nikko (日光市, Nikkō-shi) is een stad in de prefectuur Tochigi, Japan. Op 1 maart 2008 had de stad 92.012 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 63,5 inw./km². De oppervlakte van de stad bedraagt 1449,87 km².
Nikko ligt op een afstand van 2 uur met de trein van Tokio , in de buurt van Utsunomiya. Midden in de bergen ligt daar het mausoleum van Tokugawa Ieyasu, dat een populaire bestemming is voor zowel binnenlandse als buitenlandse toeristen.

Het complex van Nikko is opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het bestaat uit :

• Nikko Toshogu (日光東照宮), een shintoschrijn
• Rinnoji (輪王寺), een boeddhistische tempel
• Futarasan-schrijn (二荒山神社), een shintoschrijn

Fusies

• Op 20 maart 2006 werden de stad Imaichi en de gemeenten Ashio (van het District Kamitsuga), Fujihara en Kuriyama (beide van District Shioya) aangehecht bij de stad Nikko.

Geschiedenis

De geschiedenis van Nikko gaat terug tot de 8ste eeuw toen een boeddhistische monnik, Shodo Shonin, er een bedevaartsoord oprichtte. De Shihonryu tempel die toen werd opgericht als de hoofdtempel van de Tendai-sekte, ontwikkelde zich in de loop der jaren tot wat vandaag het Rinnoji tempelcomplex wordt genoemd.

Na het overlijden in 1616 van Tokugawa Ieyasu, de stichter van het Tokugawa shogunaat, wordt besloten om in Nikko een schrijn te zijner nagedachtenis te bouwen. De kleinzoon van Tokugawa Ieyasu, Tokugawa Iemitsu voltooit de schrijn uiteindelijk na ongeveer 20 jaar. Duizenden kunstenaars en ambachtslui hebben het tot één van de spectaculairste bouwwerken in Azië gemaakt.

Waar elders in Japan de architectuur strak, rechtlijnig en weinig kleurrijk is, en waar gewoonlijk zwart en wit overheersen, werden in Nikko kosten noch moeite gespaard om het mausoleum uitbundig te versieren met kunstige details. Talloze afbeeldingen van dieren, planten en bloemen werden uitgesneden in de edelste houtsoorten die er overal in Azië te vinden waren. Nikko wekt daardoor de indruk eerder door Koreaanse of Chinese ambachtslui te zijn gemaakt, dan door Japanners. Soms doet het meer denken aan de Verboden Stad of aan het Gyeongbokgung Paleis in Seoel. Het heiligdom in Nikko is daarom een absoluut buitenbeentje in Japan.

Bezienswaardigheden in Nikko

Het complex van Nikko beslaat meerdere hectaren en bestaat uit diverse gebouwen.

Bij het verlaten van de moderne stad, is het eerste bouwwerk dat de wandelaar tegenkomt, de heilige Shin Kyo brug. De rood gelakte, eenbogige brug overspant hier sinds de vroege 17de eeuw de rivier de Dayagawa. De legende wil dat Shodo Shonin, de monnik die Nikko stichtte, hier op de rug van een slang de rivier overstak. Op de andere oever kom je op heilige grond en wandel je, door een bos van Japanse ceders, de immense tempelstad binnen.

Het eerste complex gebouwen is Rinnoji, de hoofdtempel van de Tendai-shu, deze bestaat uit één centrale tempelhal en 15 kleinere gebouwen.

Verderop is de centrale Toshogu-schrijn , waarboven op een berghelling, ver boven de schrijn, de urn van de Shogun wordt bewaard. Dit bijzondere monument is gewijd aan Tokugawa Ieyasu en aan twee van Japans belangrijkste historische figuren: Toyotomi Hideyoshi en Minamoto no Yoritomo. In dit heiligdom bevinden zich twee van de meest tot de verbeelding sprekende Japanse houtsculpturen: de Nemuri Neko, de slapende kat, en de sculptuur met de drie apen, horen, zien en zwijgen.

De koperen lantaarn die de VOC aan Shogun Iemitsu heeft geschonken

Opvallend genoeg is een van de ornamenten van Nederlandse makelij. Een koperen lantaarn van 2000 kilogram vervaardigd in Amsterdam door de kopersmid Joost Gerritsz. De lantaarn was van de VOC afkomstig en kwam in 1642 in Deshima aan. Bedoeld als een geschenk aan de toenmalige Shogun Iemitsu was de lantaarn eerst te zien in de paleistuinen voordat het naar Nikko werd verplaatst. Opmerkelijk zijn de negen cartouches bovenop de lantaarn. Hierop is het symbool van de Tokugawa shogunaat op de kop afgebeeld. De lantaarn hangt vandaag nog steeds bij de Yomei poort van het masoleum.

Ook de Taiyuinbyo-schrijn en de Futarasan-schrijn zijn belangrijke bezienswaardigheden in Nikko.

Verkeer

Nikko ligt aan de Nikkō-lijn van de East Japan Railway Company, de Nikkō-lijn en Kinugawa-lijn van de Tobu Spoorwegmaatschappij, de Aizu Kinugawa-lijn van de Yagan Spoorweg, en de Watarase Keikoku-lijn van de Watarase Keikoku Spoorweg.

Nikko ligt aan de Nikko-Utsunomya-autoweg en aan de autowegen 119, 120, 122, 352, 400 en 461.

Stedenbanden

Nikko heeft een stedenband met

• Palm Springs, Verenigde Staten, sinds 30 juli 1969,
• Rapid City, Verenigde Staten, sinds 7 februari 1993.

Aangrenzende steden

• Utsunomiya
• Kanuma
• Nasushiobara
• Numata
• Midori

Externe links

• (ja) Officiële website van Nikko
• (en) Officiële website
• (en) Schrijnen en tempels van Nikko (UNESCO)

Galerij

• 

  Yomeimon, het pronkstuk van Toshogu in Nikko

• 

  Homitsushaku Kongo, de Buddha die de Omotemon (Omote-poort) bewaakt

• 

  Detail van Yomeimon

• 

  Zuijin aan de poort van de binnenste schrijn van Toshogu

Referenties

36° 44' N, 139° 36' O

Mediabestanden

Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Nikko op Wikimedia Commons.