Parakleet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Parakleet is een begrip uit het Nieuwe Testament dat wel vertaald wordt als Trooster; in het tekstverband is dit een aanduiding van de Heilige Geest. In uitgebreidere zin wordt daarmee in de antropologie en vergelijkende theologie ook een messiaanse figuur, en verlosser van een onderdrukt volk aangeduid.

Etymologie[bewerken]

Het woord parakleet komt van het Koinè-Grieks παράκλητος, een passieve vorm, met als oorspronkelijke betekenis "aan iemands zijde gevraagd". De actieve vorm is parakletor, die niet voorkomt in het Nieuwe Testament maar wel in de Septuagint, in Job 16:2. Het staat daar in het meervoud, waar Job zijn vrienden "jammerlijke vertroosters" (NBG '51) noemt.

Anderen met de naam "Parakleet"[bewerken]

De grondlegger Montanus van de vroegchristelijke sekte der Montanisten noemde zichzelf parakleet. Hetzelfde deed Mani (216276), de stichter van het Manicheïsme. Hij noemde zich bovendien "zegel van de profeten". In de 21e eeuw is er de Indische Shri Mataji of Nirmala Srivastava die zich tot parakleet heeft uitgeroepen[1].

Parakleet op Java[bewerken]

Op Java leeft de traditie van de beloofde mohammedaanse parakleet, de geprofeteerde bevrijder van Java die Ratoe Adil of "rechtvaardige vorst" wordt genoemd. Men heeft in de loop der eeuwen in meerdere Javaanse leiders de voorspelde Ratoe Adil herkend. Het graf van een van hen, Hamengkoeboewono IX in Imogiri, wordt dan ook op islamitische feestdagen en op nieuwjaarsdag veel bezocht.

Parakleet in Zuid-Amerika[bewerken]

In de Andes bestaat de traditie van de Inca-parakleet, de bevrijder en verlosser van de onderdrukte Inca's[2].

Nieuwe Bijbelvertaling[bewerken]

Het Oud-Griekse Parakleet wordt in de NBG 51-vertaling met Trooster vertaald[3], maar in de Nieuwe Bijbelvertaling wordt daarvoor in de plaats pleitbezorger (met onderkast) gebruikt[4].

Trivia[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties