Petrus Moors

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Petrus Joannes Antonius Moors (Tungelroy, 25 augustus 1906 – Oirlo, 16 september 1980) was een Nederlands bisschop.

Moors was bisschop van het bisdom Roermond ten tijde van het Tweede Vaticaans Concilie; hij was de éénentwintigste bisschop van Roermond (de zevende sinds het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in 1853). Als wapenspreuk koos hij: Caritas ex Deo (de liefde is uit God).

[bewerk] Kerkelijke loopbaan

Petrus Moors werd priester gewijd door monseigneur Schrijnen in Roermond op 5 april 1930. Hij werd docent (onder andere handelswetenschappen) benoemd van het Bisschoppelijk College te Weert, waar hij in 1942 directeur werd. In 1957 werd hij door monseigneur Lemmens president benoemd van het kleinseminarie te Rolduc. Hij bleef dit tot aan zijn bisschopsbenoeming. Op 26 januari 1959 werd hij door paus Johannes XXIII bisschop benoemd, en op 17 maart werd hij bisschop gewijd door kardinaal Alfrink. Hij bleef bisschop tot hem op 30 december 1970 ontslag werd verleend wegens gezondheidsredenen. Daarna werd hij titulair bisschop van Maastricht benoemd, en bleef hij tot 1972 als apostolisch administrator verbonden aan het bisdom Roermond, tot aan de benoeming van monseigneur Gijsen als bisschop. Monseigneur Moors trok zich terug, en van 1972 tot 1977 was hij pastoor van Geijsteren. In 1977 ging hij met emeritaat en vestigde zich in Swolgen. Hij overleed te Oirlo op 16 september 1980.

Monseigneur Moors stond in 1966 aan de wieg van de Hogeschool voor Theologie en Pastoraat te Heerlen (HTP; later als universiteit: UTP). Toen het Roermondse grootseminarie in 1968 werd opgeheven, ging dit op in deze hogeschool.