Sperrgebiet (Namibië)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van de nationale parken in Namibië. Het Sperrgebiet is #21
Bord in het sperrgebied met als opschrift:
Waarskuwing. Straf: ₤500. Of een jaar gevangenisstraf. Verbode diamantgebied. Bly op die pad.

Het Sperrgebiet (Duits voor "verboden gebied"; Afrikaans: Diamantgebied; Engels: Diamond Area) is een diamantenmijnbouwgebied in het zuidwesten van Namibië, in de Namibwoestijn. Het gebied strekt zich uit van de kust van de Atlantische Oceaan aan de grens met Zuid-Afrika tot ongeveer 45 mijl ten noorden van Lüderitz, een afstand van 320 kilometer. Het gebied strekt zich uit tot 100 kilometer landinwaarts,[1] en heeft een totale oppervlakte van 26.000 km²,[2][3] Daarmee beslaat het ongeveer 3% van het totale grondgebied van Namibië.[4] Er vindt echter slechts in 5% van het gebied mijnbouw plaats.[5] De rest van het gebied dient vooral als bufferzone.[6] Het land is voor de meeste mensen verboden toegang, ondanks dat het sinds 2004 is uitgeroepen tot nationaal park.[7]

Geschiedenis[bewerken]

In september 1908[8] creëerde de Duitse overheid het Sperrgebiet in hun kolonie Duits-Zuidwest-Afrika. Binnen dit gebied gaf de overheid de Deutsche Diamantengesellschaft als enige mijnbouwrechten. In 1915, tijdens de Eerste Wereldoorlog, vielen Zuid-Afrikaanse troepen geleid door generaal Jan Smuts en Louis Botha, de Zuid-Afrikaanse premier, de kolonie binnen. De Duitsers werden verslagen en de Zuid-Afrikanen namen het gebied dat tegenwoordig bekendstaat als Namibië in, inclusief het Sperrgebiet.[9] De eigenaar van de mijn, De Beers, had totale controle over het gebied tot de jaren 90, toen de Namibische overheid 50% van het gebied opeiste. Zo ontstond een coöperatie genaamd de Namdeb Diamond Corporation.[3]

Natuur[bewerken]

Het Sperrgebiet heeft een grote diversiteit aan flora en fauna, met name doordat de afgelopen 100 jaar maar weinig mensen in het gebied zijn geweest. 40% van het landschap bestaat uit woestijn, 30% uit grasland en 28% is rotsgrond.[10] Het hoogste punt van het Sperrgebiet is 1488 meter hoog.[10]

Er bevinden zich rond de 776 plantensoorten in het Sperrgebiet, waarvan 234 endemisch voor zuidwest Namibië.[3] De Oranjerivier is de enige permanente waterbron in het gebied. Een studie heeft aangetoond dat klimaatsverandering van invloed zal zijn op het plantenleven in het gebied, met name de Succulent Karoo. Drogere winters kunnen leiden tot uitsterven van veel planten, daar ze enkel in het Sperrgebiet voorkomen.[11]

Dieren als de gemsbok, springbok en bruine hyena komen voor in het Sperrgebiet. Het Sperrgebiet heeft een grotere biodiversiteit dan enig ander gebied in Namibië.[12] Vogelsoorten die in het gebied voorkomen zijn de Afrikaanse zwarte scholekster, de alario-kanarie en de roodrugleeuwerik.[10]

Nationaal park en recente geschiedenis[bewerken]

Het Sperrgebiet werd in juni 2004 tot nationaal park gemaakt. De Beers beheert het gebied nog steeds, zal de controle grotendeels overdragen aan het Namibische ministerie voor Milieu en Toerisme zodra er een managementplan is opgesteld voor het park.[2] In april 2008 werd een 500 jaar oud scheepswrak met Iberische munten, bronzen kanonnen, koper en ivoor gevonden in het Sperrgebiet.[13] Volgens de Namibische wet behoort alles wat aan boord is gevonden toe aan de overheid.[14]

Ten noorden van het nationaal park ligt een ander nationaal park: Namib-Naukluft National Park.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Sperrgebiet. Encyclopædia Britannica Geraadpleegd op 2008-05-23
  2. a b Absalom Shigwedha. Scoping the Sperrgebiet. The Namibian (2008-03-06) Geraadpleegd op 2008-05-23
  3. a b c Namibia Declares Sperrgebiet As National Park. Critical Ecosystem Partnership Fund (June 2004) Geraadpleegd op 2008-05-24
  4. Donald G. McNeil Jr.. Oranjemund Journal; Find a Diamond in the Sand? Just Don't Pick It Up (2). New York Times (1998-04-27) Geraadpleegd op 2008-05-23
  5. Hardy, Paula; Firestone, Matthew D., Lonely Planet Botswana & Namibia, Lonely Planet, 2007, p. p 218 ISBN 1741047609. Geraadpleegd op 2008-05-23.
  6. Donald G. McNeil Jr.. Oranjemund Journal; Find a Diamond in the Sand? Just Don't Pick It Up (1). New York Times (1998-04-27) Geraadpleegd op 2008-05-23
  7. Hardy, Paula; Firestone, Matthew D., Lonely Planet Botswana & Namibia, Lonely Planet, 2007, p. p 358 ISBN 1741047609. Geraadpleegd op 2008-05-23.
  8. Santcross, Nick; Ballard, Sebastian; Baker, Gordon, Namibia Handbook: The Travel Guide, Footprint Books ISBN 1900949911. Geraadpleegd op 2008-05-24.
  9. Hardy, Paula; Firestone, Matthew D., Lonely Planet Botswana & Namibia, Lonely Planet, 2007, p. p 203 ISBN 1741047609. Geraadpleegd op 2008-05-23.
  10. a b c BirdLife IBA Factsheet NA019 Sperrgebiet. BirdLife International Geraadpleegd op 2008-05-24
  11. Absalom Shigwedha. Plants in Sperrgebiet Area At Risk. The Namibian (2008-04-10) Geraadpleegd op 2008-05-24
  12. Succulent Karoo Ecosystem Programme. Rufford Maurice Laing Foundation Geraadpleegd op 2008-05-24
  13. John Grobler. The body and loot of Dias?. Mail & Guardian (2008-05-04) Geraadpleegd op 2008-05-24
  14. Chamwe Kaira. De Beers Finds Shipwreck, Treasure From Columbus Era (Update2). Bloomberg News (2008-04-30) Geraadpleegd op 2008-05-24