Ter Apel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ter Apel
Plaats in Nederland Vlag van Nederland
Ter Apel
Ter Apel
Situering
Provincie Vlag Groningen (provincie) Groningen
Gemeente Vlag Vlagtwedde Vlagtwedde
Coördinaten 52° 53′ NB, 7° 4′ OL
Algemeen
Oppervlakte 0,8191 km²
Inwoners 8.671
Overig
Postcode 9561, eventueel 9562
Foto's
Klooster Ter Apel
Klooster Ter Apel
Portaal  Portaalicoon   Nederland

Ter Apel (Gronings: Troapel) is het grootste dorp in de gemeente Vlagtwedde, in het uiterste zuidoosten van de Nederlandse provincie Groningen. Het ligt in het zuiden van Westerwolde en telt 8.671 inwoners (2009).

Het dorp ligt bij de Ruiten Aa, waarvan het dal samen met de Ter Apelerbossen hoort bij de Ecologische Hoofdstructuur.

Ter Apel heeft een industrieterrein, nabij de Nulweg en Viaductstraat. Tevens is hier het enige voortgezet onderwijs in de gemeente Vlagtwedde, de Regionale Scholengemeenschap.

In Ter Apel wordt één van de grootste carnavalsfeesten van Noord-Nederland gevierd. De oorzaak hiervan ligt in het feit dat er een grote katholieke minderheid is. De carnavalsnaam van Ter Apel is Kloosterwieke.

Bij Ter Apel ligt een aanmeldcentrum en een vrijheidsbeperkende locatie (VBL) van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA). Ter Apel ligt aan de N366, de N976 en de N391. Het vormt de zuidpunt van de Semslinie.

In Ter Apel ligt een klein, voor een gedeelte overdekt, attractiepark, Wonderwereld genaamd.

Geschiedenis[bewerken]

Het dorp is ontstaan bij een klooster, dat vanaf de 13e eeuw een voorwerk van de premonstratenzers is geweest en vanaf 1465 een klooster van de orde van het Heilige Kruis. Dit duurde tot 1594 waar het klooster in het kader van de reformatie werd gesloten. In 1619 verwierf de stad Groningen Westerwolde en daar hoorde ook het klooster en de bijbehorende gronden bij. In de loop van de tijd plantte de stad steeds meer bossen aan op deze gronden. In 1931-1933 werden de overgebleven delen van het klooster gerestaureerd. In 1976 kwam het in eigendom van Staatsbosbeheer, die ook de bijbehorende bossen in eigendom heeft gekregen. De landbouwgronden zijn na 1976 ook verkocht.

Sinds de 19e eeuw is er ook veenkoloniale lintbebouwing, langs het Stads-Ter Apelkanaal richting Stadskanaal, de Weerdingermond richting Nieuw-Weerdinge, en richting Emmer-Compascuum. In 1920 kwam het het Ruiten-Aa-kanaal gereed dat anno 2004 weer bevaarbaar is voor de pleziervaart. In de eerste helft van de 20e eeuw was het een knooppunt van spoor- en tramwegen, met de EDS, de EGTM, de DSM, de OG, en de STAR. Van deze spoorlijn is anno 2005 nog de aardenbaan in de bossen bij Ter Apel herkenbaar.

In de jaren 1910-20 werd het tuindorp Agodorp als buitenwijk gebouwd in de bossen ten zuidoosten van Ter Apel. Dit dorp behoorde bij de drogerij en conservenfabriek voor Aardappelen, Groenten en Ooft, die in 1912 de n.v. AGO, Maatschappij voor het drogen, veredelen en verwerken van hout werd. In deze fabriek werden houten instrumenten voor de textielindustrie gemaakt. Ergens later moet er de aardappelmeelfabriek van AVEBE zijn gevestigd, die in 1981 sloot. Sinds 1999 staat het fabrieksgebouw leeg.

In de jaren 1930-40 werd de buitenwijk Burgemeester Beinsdorp gebouwd ten zuiden van Ter Apel. Beide dorpen waren gericht op de huisvesting van arbeiders.

Geboren in Ter Apel[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]