The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor J.R.R. Tolkiens boek, zie In de Ban van de Ring. Voor het gelijknamige spel, zie The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (computerspel).
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline The Legend Comes to Life
Regie Peter Jackson
Producent Peter Jackson
Barrie M. Osborne
Tim Sanders
Fran Walsh
Scenario Roman
J.R.R. Tolkien
Scenario
Fran Walsh
Philippa Boyens
Peter Jackson
Hoofdrollen Elijah Wood
Ian McKellen
Viggo Mortensen
Sean Astin
Orlando Bloom
John Rhys-Davies
Sean Bean
Billy Boyd
Dominic Monaghan
Christopher Lee
Liv Tyler
Hugo Weaving
Muziek Howard Shore
Montage John Gilbert
Cinematografie Andrew Lesnie
Distributie New Line Cinema
Première Vlag van Verenigd Koninkrijk 10 december 2001
(wereldpremière)
Vlag van Verenigde Staten 19 december 2001
Vlag van Nederland 19 december 2001
Vlag van België 19 december 2001
Vlag van Nieuw-Zeeland 20 december 2001
Genre Avonturenfilm
Fantasy
Speelduur 178 minuten (originele versie)
208 minuten (special extended)
Taal Engels
Land Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Budget $ 93.000.000 (geschat)
Opbrengst $ 871.530.324 (wereldwijd)
Nominaties 90
Prijzen 79 (waaronder 4 Oscars)
Voorloper The Hobbit: The Battle of the Five Armies
Vervolg The Two Towers
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring is het eerste deel van Peter Jacksons filmtrilogie The Lord of the Rings, gebaseerd op J.R.R. Tolkiens gelijknamige bestseller. De film was in 2002 genomineerd voor dertien Oscars en won er uiteindelijk vier. Het verhaal vertelt over de hobbit Frodo Balings, die een magische ring moet vernietigen voordat de duistere Sauron hem terugvindt.

De film ging op 19 december 2001 in première. Na The Fellowship of the Ring volgden The Two Towers (2002) en The Return of the King (2003). Deze films waren gelijktijdig met “The Fellowship of the Ring” opgenomen.

De film was een enorm succes. Op IMDb.com staat de film momenteel op nummer vijftien in de top 250 van beste films aller tijden. The Fellowship of the Ring won verscheidene Oscars, waaronder die voor beste visuele effecten en beste cinematografie. In financieel opzicht was de film eveneens uiterst succesvol. Wereldwijd bracht hij ruim 871 miljoen dollar op, bijna het tienvoud van het budget. Het is daarmee de op 10 na succesvolste film ooit gemaakt.

Een jaar later, eind 2002, kwam de extended edition van deze film uit en werd er nog een uur aan de film toegevoegd, waardoor deze film een uiteindelijke lengte kreeg van bijna 4 uur.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In de proloog, verteld door Galadriel, wordt getoond hoe de 19 ringen werden gesmeed. Drie werden er gegeven aan de elfen, onsterfelijk en de meest wijzen van heel Midden-Aarde. Zeven werden er gegeven aan de Dwergen, sterk en goede ambachtslieden. Negen werden er gegeven aan het ras der Mensen, die boven alles macht verlangen. Ze dachten dat ze hiermee over de wereld konden heersen. Maar ze werden bedrogen, want er werd nog een andere Ene Ring gesmeden door de Duistere Heer Sauron. Hij viel alle Vrije Volkeren van Midden-Aarde aan. Niemand durfde verzet te tonen, tot op één moment. Een leger van Mensen en Elfen, onder leiding van de Elfenheer Elrond en de Koning der Mensen Elendil vochten terug in een grote slag aan de voet van de Doemberg. De overwinning was nabij, totdat Sauron zelf ten tonele verscheen. Met zijn krachtige morgenster doodde hij veel Mensen en Elfen. Ook Elendil werd gedood toen hij probeerde Sauron aan te vallen. Zijn zoon Isildur snee met zijn zwaard de vingers van Sauron hand en daarmee viel de Ring en Sauron kwijnde weg. Zijn leger was er niet meer. Elrond nam Isildur mee naar de Doemberg om de Ring in het vuur te gooien. Dat was de enige manier om de Ring te vernietigen (dus al het kwaad te vernietigen), maar Isildur was arrogant en liep weg met de Ring in zijn bezit. Hij hield hem tot hij op een moment gedood werd door Orks uit wraak voor het doden van hun meester. De Ring bleef op de bodem van een rivier liggen tot het moment dat hij opnieuw werd gevonden door het wezen Gollem. De Ring gaf hem een onnatuurlijk lang leven, en Gollem hield hem zo'n 500 jaar, totdat de Ring hem verliet en hij werd gevonden door de hobbit Bilbo Balings.

Zestig jaar later viert Bilbo in zijn woonplaats Hobbitstee, de Gouw zijn 111ste verjaardag. Ook zijn oude vriend en tovenaar Gandalf is van de partij. Op zijn verjaardag houdt Bilbo een speech waarin hij vertelt dat hij binnenkort zal vertrekken. Hij doet van achter zijn rug de Ring (die onzichtbaar maakt) om, en vertrekt van het feest terug naar zijn huis, Balingshoek. Gandalf had hem door en gaat ook naar het huis en betrapt daar Bilbo. Bilbo laat alles na aan zijn lievelingsneefje Frodo Balings. In eerste instantie wil hij de Ring mee nemen, maar Gandalf overtuigd hem ervan het niet doen. Hij merkt wat verdachts aan Bilbo's gedrag en galoppeert op zijn paard naar een bibliotheek en leest het verhaal van Isildur na. Gandalf beseft dat de Ene Ring is gevonden. Hij gaat terug naar Balingshoek, terug naar Frodo, om hem het verhaal te vertellen. Het gesprek wordt afgeluisterd door Sam Gewissies, vriend en tuinman van Frodo, zonder verdere kwade bedoelingen. Hij stuurt de twee naar Breeg, omdat hij vermoed dat ze hier niet veilig waren. Zelf rijdt Gandalf naar Isengard, om raad te vragen aan Saruman, het hoofd van de tovenaarsorde. Maar Saruman heeft de kant gekozen van Sauron, en sluit Gandalf na een hevig duel op boven op de top van zijn toren, Orthanc. Vanaf de top kan Gandalf gekrijs uit Mordor horen. Gollem wordt er gemarteld, en kan twee woorden uitbrengen. "Gouw" en "Balings". Op dat moment rijdt de Nazgûl eropuit.

Frodo en Sam zijn inmiddels opweg naar Breeg, en komen onderweg hun Hobbitvrienden Meriadoc Brandebok en Peregrijn Toek tegen, ookwel Merijn en Pepijn genoemd. Ze sprokkelen groenten bij elkaar, die ze hebben gestolen van de boer die in de buurt woont. En als Merijn en Pepijn aan de kant van de weg champignons vinden, hoort Frodo gekrijs, en beveelt iedereen om van de weg af te gaan. De vier Hobbits schuilen achter een boom. Het gekrijs komt van de Nazgûl en ze leiden de Nazgûl af door hun zak met groenten weg te gooien en ontsnappen. Maar onderweg naar de Pont van Bokkelburg komen ze ze weer tegen. Ze kunnen net op tijd op de pont springen en ontsnappen opnieuw. In Breeg komen ze de Doler Aragorn, bijgenaamd Stapper, tegen. Hij waarschuwt ze voor de Nazgûl, en terecht, want diezelfde avond doen ze in hun herberg, ze steken personen in vier bedden neer, van wie ze denken dat het de Hobbits zijn. Aragorn en de Hobbits ontsnappen en overnachten de volgende avond op Weertop. Maar als Sam, Merijn en Pepijn een vuur maken, komen de Nazgûl terug. Aragorn komt net op tijd om ze te redden, maar kan niet vermijden dat Frodo word gestoken door een zwaard. Aragorn leidt hen voor naar het Elfenland Rivendel. Onderweg komen ze een elfenvrouw Arwen tegen. Ze rijdt Frodo op haar paard zo snel mogelijk naar Rivendel. Ook hier word Frodo weer achtervolgd door de Nazgûl, en als ze in het water staan spreekt Arwen met behulp van Gandalf een spreuk uit waardoor een enorme vloedgolf de Ruiters verjaagd. .

Ondertussen is in Isengard Gandalf ontsnapt door een langsgekomen grote adelaar. Saruman is bezig met een leger van Orks opbouwen in de grotten van Isengard. Hij fokt ze en creëert een ras van een mix tussen Orks en Aardmannen: de Uruk-Hai.

Frodo wordt in Rivendel na zijn herstel wakker aan de zijde van Gandalf en de Hobbits. Ook komt hij Bilbo tegen. Bilbo geeft hem zijn zwaard Prik, een magisch zwaard dat blauw oplicht wanneer er Orks in de buurt zijn. Ook geeft hij hem Ijn maliënhemd. Heer Elrond houdt een belangrijke vergadering voor mensen door heel Midden-Aarde. Elrond vertelt ze nogmaals het verhaal van Sauron en de Ene Ring. Na flink ruziën wordt er een gezelschap gevormd om de Ring te vernietigen. De Hobbits, Gandalf en Aragorn gaan mee. Ook Boromir, een Mens en erfgenaam van de stadhouder van Minas Tirith, Legolas, een Elf, en Gimli, een dwerg gaan mee. Ze worden door Elrond benoemd tot het Reisgenootschap van de Ring.

Ze reizen naar Caradhras waar ze over een bergpas moeten. Dit lukt uiteindelijk niet, omdat Saruman de berg tegen hen opzet, en er lawines naar beneden komen. Gandalf geeft Frodo de keus, en Frodo kiest om door de Mijnen van Moria te gaan. Eenmaal daar aangekomen kunnen ze maar ternauwernood ontsnappen aan een gigantische octopus. Gimli kent de plek, het is het huis van zijn neef Balin. Gimli wordt ineens heel bedroefd wanneer hij een graftombe ziet liggen met Balins naam erop. Pepijn stoot een oude schedel in een waterput, en dat maakt de Orks in Moria wakker. Boromir merkt op dat ze een Grottrol hebben. Frodo wordt opnieuw verwond, maar houdt er uiteindelijk niks aan over, door het maliënhemd van Bilbo. Het Reisgenootschap vlucht naar de Brug van Khazad-dûm. Hier komen ze oog in oog te staan met een Balrog. Gandalf weet met zijn staf de brug te breken, en de demoon valt in de afgrond, maar in zijn val neemt hij Gandalf mee en ook hij stort in de diepte. Het Reisgenootschap vlucht weg uit Moria. Aragorn neemt de leiding over.

Het Reisgenootschap loopt zuidelijker als ze plots gevangengenomen worden door elfen uit Lothlórien onder leiding van Haldir. Ze worden naar het elfenland gebracht en ontmoeten daar Galadriel. Galadriel geeft de Hobbits geschenken. Frodo geeft het ze het licht van Eärendil, en een Elfenmantel die camoufleert. In het elfenland wordt een klaagzang gezongen voor Gandalf. Het Reisgenootschap vertrekt weer uit Lórien. Ondertussen krijgen de Uruk-Hai door Saruman het bevel om de halflingen (de Hobbits dus) gevangen te nemen en de rest te doden. Ze sporen ze op aan de oever van de rivier de Anduin.

Ondertussen meren ze aan. Boromir raakt steeds meer in bedwang van de Ring en probeert hem, tijdens een poging om Frodo over te halen naar zijn thuisland Gondor te gaan, te stelen. Ondertussen zijn de Uruk-Hai overgestoken en vallen ze Aragorn, Gimli en Legolas. Ze kunnen de Orks aan. Tot op het moment dat de hoorn van Gondor kan worden gehoord. Aragorn rent ernaartoe, wetende dat Boromir in gevaar verkeert. Als hij er aankomt, ligt Boromir met drie pijlen in zijn lichaam tegen een boom. Hij vertelt in zijn laatste woorden dat hij de Ring van Frodo probeerde af te pakken, en dat Merijn en Pepijn zijn meegenomen door de Orks. Daarna sterft hij. Op dat zelfde moment vertrekken Frodo en Sam in een boot naar de oostoever. Aragorn bepaalt dat Frodo en Sam niet meer onder hun lot vallen, en besluiten jacht te maken op de Orks, met nog een klein beetje hoop dat Merijn en Pepijn nog leven.

Rolverdeling[bewerken]

Rol Acteur/Actrice Wezen in de film
Frodo Balings Elijah Wood Hobbit
Gandalf Ian McKellen Tovenaar (Maia)
Aragorn Viggo Mortensen Mens (Numenor)
Sam Gewissies Sean Astin Hobbit
Roosje Katoen Sarah McLeod Hobbit
Galadriel Cate Blanchett Elf
Sméagol/Gollem Andy Serkis Ooit een Hobbit
Boromir Sean Bean Mens (Gondor)
Arwen Liv Tyler Elf
Gimli John Rhys-Davies Dwerg
Meriadoc Brandebok ("Merijn") Dominic Monaghan Hobbit
Peregrijn Toek ("Pepijn") Billy Boyd Hobbit
Legolas Orlando Bloom Elf
Saruman Christopher Lee Tovenaar (Maia)
Lurtz Lawrence Makoare Ork (Uruk-hai)
Elrond Hugo Weaving Elf
Haldir Craig Parker Elf
Celeborn Marton Csokas Elf
Bilbo Balings Ian Holm Hobbit
Tovenaar-koning van Angmar Shane Rangi
Brent McIntyre
Andy Serkis (stem)
Nazgûl (Ringgeest)

Achtergrond[bewerken]

Productie[bewerken]

Jackson begon in augustus 1997 met Christian Rivers te werken aan een script voor de filmtrilogie. Tegelijk begonnen Richard Taylor en Weta Workshop met hun interpretatie van Midden-aarde. Jackson gaf hen de opdracht om Midden-aarde er zo realistisch mogelijk uit te laten zien.

In november werden Alan Lee en John Howe de primaire visuele ontwerpers voor de filmtrilogie. Beide hadden al ervaring als boekillustrators. Lee werkte voor de Art Department en hielp mee met het ontwerpen van plaatsen als Rivendel, Isengard, Moria en Lothlórien. Op 1 april 1999 voegde Ngila Dickson zich bij het gezelschap als kostuumontwerper. Zij en 40 helpers maakten in totaal 19,000 kostuums.

Filmlocaties[bewerken]

In chronologische volgorde[1]

Fictieve locatie Locatie in Nieuw-Zeeland Gebied in Nieuw-Zeeland
Hobbitstee Matamata Waikato
Tuinen van Isengard Harcourt Park Upper Hutt
Bossen van de Gouw Otaki Gorge Road  
Pont van Bokkelburg Keeling Farm Manukau
Bos nabij Breeg Takaka Hill Nelson
Trollenbos Waitarere Forest  
Voorde van de Bruinen Arrowtown Recreational Reserve Queenstown
Rivendel Kaitoke Regional Park Upper Hutt
Hulst Mount Olympus Nelson
Dimril Dal Lake Alta The Remarkables
Dimril Dal Mount Owen Nelson
Lothlórien Wakatipumeer Queenstown
Rivier de Anduin Rangitikei River  
Rivier de Anduin Poet's Corner Upper Hutt
Parth Galen Paradise Glenorchy
Amon Hen Mavora Lakes Milford Sound

Speciale effecten[bewerken]

The Fellowship of the Ring maakt extensief gebruik van digitale animatie, make-up en andere speciale effecten. Een van de meest gebruikt effecten is die waarin de acteurs die de vier Hobbits spelen kleiner lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Hiervoor werd onder andere forced perspective gebruikt. In sommige scènes werden stand-ins gebruik voor de acteurs, en werden scènes meerdere malen opgenomen met behulp van decorstukken op een andere schaal.

Voor het gevecht tussen de laatste alliantie en Saurons leger werd volop computeranimatie gebruikt. Voor de scène ontwikkelde Stephen Regelous een nieuw programma genaamd Massive, waarmee duizenden individuele personages tegelijk tot leven konden worden gebracht op het scherm. De digitale wezens in de film waren van groot belang daar Jackson alles zo realistisch mogelijk wilde houden. Voor vrijwel alle digitaal geanimeerde wezens in de film werden schaalmodellen gemaakt waarmee de tekenaars details konden toevoegen aan de digitale beelden. Voor de Balrog werden opnames van echt vuur gemaakt en verwerkt in het eindbeeld.

Muziek[bewerken]

De filmmuziek van The Fellowship of the Ring is gecomponeerd door Howard Shore, net als de muziek van de andere twee films. Bij deze film zong de Ierse zangeres Enya twee nummers (Aníron en May it be). De Engelse Edward Ross zong de tekst voor het nummer In Dreams.

Verschillen met het boek[bewerken]

  • In het boek bereidt Frodo zijn reis enkele maanden lang voor, waarbij hij voorwendt dat hij naar Bokland verhuist. Pepijn en Merijn, die meehelpen, hebben doorgekregen dat er meer aan de hand is, gaan later alsnog mee op reis. In de film gaan Frodo en Sam veel sneller op reis en komen ze Pepijn en Merijn onderweg tegen.
  • De reis door het Oude Woud en de Grafheuvels is weggelaten, en daarmee komen Tom Bombadil en Goudbezie ook niet in de film voor.
  • Glorfindel komt in de film niet voor. Zijn rol is overgenomen door Arwen.
  • In het boek wordt het Reisgenootschap pas na de Raad van Elrond in overleg samengesteld. In de film gaat dit spontaan.
  • Narsil wordt in het boek voor het vertrek van het Reisgenootschap hersmeed tot Andúril. In de film gebeurt dit niet. Dit duurt nog tot de derde film.
  • In het boek wordt het Reisgenootschap onderweg naar Moria aangevallen door Wargs. In de film is dit weggelaten.
  • In het boek valt een groep Orks onder leiding van een vliegende Nazgûl vanaf de oostoever van de Anduin aan op het Reisgenootschap.
  • De dood van Boromir is van het begin van The Two Towers verplaatst naar het einde van het eerste deel. Ook is er een climax toegevoegd in de vorm van een gevecht met de Uruk-hai van Saruman. Deze staan onder leiding van Lurtz, die in het boek niet voorkomt.
  • Het verhaal wordt op meer chronologische wijze verteld, met meerdere perspectieven. Zo komt Saruman in het boek vooral voor in flash-backs, terwijl hij in de film al veel eerder voorkomt.
  • Sommige personages zijn licht veranderd. Pepijn en Merijn zijn een tweetal komische kwajongens, terwijl ze zich in het boek meer volwassen gedragen. Ook Gimli is komischer dan in het boek. Aragorn lijkt op zijn beurt meer aan zichzelf te twijfelen.

Prijzen en nominaties[bewerken]

“The Fellowship of the Ring” werd in totaal genomineerd voor 163 prijzen, waarvan hij er 80 won.[2] De belangrijkste hiervan zijn:

jaar prijs categorie genomineerde(n) uitslag
2002 Academy Award Beste Cinematografie Andrew Lesnie gewonnen
Beste visuele effecten Jim Rygiel, Randall William Cook, Richard Taylor, Mark Stetson
Beste make-up Peter Owen, Richard Taylor
Beste muziek Howard Shore
Beste mannelijke bijrol Ian McKellen genomineerd
Best Art Direction-Set Decoration Grant Major, Dan Hennah
Beste kostuums Ngila Dickson, Richard Taylor
Beste regisseur Peter Jackson
Beste montage John Gilbert
Beste muziek Enya, Nicky Ryan, Roma Ryan
Beste film Peter Jackson, Barrie M. Osborne, Fran Walsh
Beste geluid Christopher Boyes, Michael Semanick, Gethin Creagh, Hammond Peek
Beste script Fran Walsh, Philippa Boyens, Peter Jackson
Saturn Award Beste regisseur Peter Jackson gewonnen
Beste fantasyfilm -
Beste mannelijke bijrol Ian McKellen
Cinescape Genre Face of the Future Award Orlando Bloom genomineerd
Beste kostuums Ngila Dickson, Richard Taylor
Beste make-up Peter Owen, Richard Taylor
Beste muziek Howard Shore
Beste speciale effecten Jim Rygiel, Randall William Cook, Richard Taylor, Mark Stetson
Beste script Fran Walsh, Philippa Boyens, Peter Jackson
Bogey Award in Titanium - - gewonnen
Golden Globe Beste regisseur Peter Jackson genomineerd
Beste film – drama -
Beste originele muziek Howard Shore
Beste originele lied Enya
2003 Saturn Award Best DVD Special Edition Release - gewonnen

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ian Brodie, The Lord of the Rings Location Guidebook, ISBN 1-86950-530-1 (2004)
  2. Voor het volledige overzicht, zie de awardpagina op de IMDb