Wijnbouw in Zuid-Afrika

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wijnbouwtraditie van Zuid-Afrika vindt haar oorsprong in het jaar 1652, toen de eerste Europeanen, in dit geval Nederlanders voet op Zuid-Afrikaanse bodem zetten. Sinds het einde van het boycot als gevolg van de apartheid bloeit de wijnbouw en waren Zuid-Afrikaanse wijnen uit Stellenbosch en Paarl nog nooit zo populair. Met deze ontwikkeling groeit ook het areaal van de blauwe-druivensoorten. Was het aandeel van de witte druivenrassen eind jaren negentig nog zo'n 75% momenteel bedraagt het aandeel witte wijn 61% en rode wijn 39%. Momenteel worden er echter wat meer witte aangeplant. Het wijnseizoen begint in tegenstelling tot Europa in september en de oogst is meestal in februari vanwege de ligging op het zuidelijke halfrond. Vooral in de koelere, aan de kust grenzende regio's worden de wijnen in tanks of in houten vaten opgevoed. Ondanks de hitte hebben veel Zuid-Afrikaanse wijnen meer zuur dan men zou verwachten. Dat komt voornamelijk door de koele stromingen die van Antarctica komen. De winden koelen door deze koude stroom af en zorgen voor een gematigd wijnklimaat aan de Kaap.

Productie[bewerken]

Het totale areaal bedraagt ruim 118.000 hectare en groeit nog steeds. Dit komt ongeveer overeen met een wijnland als Duitsland. Er wordt zo'n 9 miljoen hl wijn geproduceerd waarvan een groot deel ook tot brandy wordt verwerkt. Zuid-Afrika is de achtste wijnproducent ter wereld; het land levert 3,1  % van de wereldwijnproductie. Er wordt ruimt 400 miljoen liter geëxporteerd waarvan meer dan de helft in bulk. In Nederland zijn Zuid-Afrikaanse wijnen populair en nemen zij de tweede plaats in op de consumptie­ranglijst. wie dit leest is gek

Productiegebieden[bewerken]

De wijnbouw in Zuid-Afrika strekt zich uit van de hellingen en bergen van de westkust tot de open vlaktes van de Karoo in de door de rivieren uitgesleten valleien. Het gebied is zo'n 800 km lang. Verreweg de meeste wijngaarden bevinden zich aan de Westkaap in de buurt van de kust. Op afstand volgt als tweede wijnbouwgebied de Noord-Kaap. In andere gebieden is er eigenlijk geen wijnbouw van enige omvang.

Wine of Origen[bewerken]

Er zijn sinds de invoering van de wijnwet in 1973 6 wijnregio's benoemd waarvan de wijnen de erkende titel "Wine of Origen" op het etiket mogen voeren. Dit wordt ook wel afgekort tot WO aangevuld met de naam van het productiegebied. De 6 regio's zijn onderverdeeld in 26 districten, 67 wards, 179 estates en nog individuele wijngaarden:

  • Region: een combinatie van districten of delen van districten. Niet alle districten zijn onderdeel van een region.
  • District: een afgebakend herkomstgebied. Binnen een district is een grotere variatie aan bodem­typen mogelijk dan bij een ward.
  • Ward: een afgebakend wijnbouwgebied dat onderdeel is van een district. De wijnen hebben een kenmerkend eigen karakter. Niet alle districten hebben ‘wards’.
  • Estate: één boerderij of een combinatie van nauw samenwerkende boerderijen die samen gebruik maken van één kelder. Alleen de druiven van de genoemde estate worden voor een estatewijn gebruikt.
  • Single vineyard: één wijngaard is de kleinste productie-eenheid en mag slechts maximaal 6 hectare groot zijn. Als alle druiven afkomstig zijn van één bepaalde wijngaard, dan mag sinds 2005 ook die wijngaard op het etiket worden vermeld.

Als aanvulling op deze indeling is er in 1993 nog een indeling gemaakt in vijf geografische eenheden nl. Western Cape, Northern Cape, KwaZulu-Natal, Limpopo en Eastern Cape.

Belangrijkste druivenrassen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen en links[bewerken]