Wijnbouw in Oostenrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wachau wijnregio nabij Durnstein

De wijnbouw in Oostenrijk gaat terug tot voor de Romeinse tijd. Bij archeologische opgravingen in het Oostenrijkse Burgenland zijn gistpotten gevonden van 700 vóór Chr. Na de Romeinse overheersing, werd de wijncultuur verder uitgebouwd door de kerk zoals in Frankrijk en Duitsland. Oostenrijk had niet die grote internationale reputatie. De productie werd geheel door de lokale bevolking geconsumeerd.

Vanaf de jaren 60 steeg de vraag naar zoetere wijnen in Duitsland snel, zodat aankoop in Oostenrijk en Italië daarop mee liftte. De prijs lag immers goed, echter de kwaliteit minder. Een aantal wijnboeren zijn di-ethyleenglycol gaan gebruiken om de wijn op een goedkope wijze zoeter te maken. Dit leverde voor een korte tijd geld veel geld op. Toen dit schandaal via de media naar buiten kwam, zakte de vraag naar Oostenrijkse wijnen in. Meerdere (nieuwe) exporterende bedrijven gingen failliet.

De wijnproductie lag weer geheel bij de kleine wijnboeren. Inmiddels was er een jongere generatie wijnboeren opgegroeid. Zij deden internationale kennis op het gebied van oenologie op. Marketing eind jaren 80 creëerde de vraag naar betere Oostenrijkse wijnen.

Jaarlijks wordt er een wijnkoningin gekozen om de consument over de wijn van het land te informeren.

Situering van de wijngebieden[bewerken]

De wijngaarden liggen over het gehele land verspreid. De kwaliteitswijnbouwgebieden voornamelijk in het oosten. De zomers zijn voldoende warm, de herfstdagen mild, maar met koele nachten. De neerslag is gemiddeld 400 mm per jaar.

Er zijn 4 hoofdgebieden en 16 deelregio’s:

Niederöstenreich, 33.530 ha groot, met als deelregio’s:

  • Weinviertel DAC: 18.000 ha
  • Kamptal DAC: 4200 ha
  • Donauland: 3000 ha
  • Thermenregion: 2800 ha
  • Kremstal DAC: 2400 ha
  • Wachau: 1500 ha
  • Carnuntum: 995 ha
  • Traisental DAC: 700 ha

Burgenland, 19.215 ha groot, met als deelregio’s:

  • Neusiedlersee: 10.400 ha
  • Neusiedlersee-Hügelland: 6200 ha
  • Mittelburgenland: 2100 ha
  • Südburgenland: 500 ha

Stiermarken, 3.800 ha groot, met als deelregio’s:

  • Südsteiermark: 1900 ha
  • Südoststeiermark: 1200 ha
  • Weststeiermark: 480 ha

Wien, 670 ha groot, die een afzonderlijke regio vormt

Cassificatie van de wijnen[bewerken]

De classificatie in Oostenrijk lijkt enigszins op die in Duitsland. Hoe hoger het mostgewicht, hoe hoger de kwaliteit. Dit staat in relatie met de oogstdatums. Van laag naar hoog is de indeling:

Prädikatswein - De hieronder genoemde wijn behoren tot de hoogst classificeerde wijnen. "Verbesserung" is niet toegestaan.

Smaakindicator[bewerken]

In Oostenrijk wordt dikwijls de smaakindicator op de fles vermeld, afgekorst RZ (sucre residuel):

  • Extra trocken: max. 4 g
  • Trocken: max. 9 g restsuiker
  • Halbtrocken: tot 12 g
  • Lieblich: tot 45 g
  • Süβ: meer dan 45 g restsuiker

Het suikergehalte in de te oogsten druiven wordt uitgedrukt in KMW (Klosterneuburger Mostwage)

Volgende tabel geeft de gelijkenis met andere eenheden weer:

Ochle KMW Beaumé
73 15 9,8
84 17 11,2
94 19 12,4
105 21 13,7
127 25 16,3

Volgende termen kunnen tevens op het etiket worden vermeld:

  • Bergwein: de wijngaard moet een helling van minstens 25% hebben
  • Reserve: de lagering moet minstens 12 maanden duren voor rode wijn en 4 maanden voor wit

De wetgeving is Oostenrijk legt een aantal eisen vast:

  • Elke wijn wordt 2 maal gecontroleerd vóór deze de markt opgaat.
  • De oogst is maximaal 9000 kg druiven per Ha, ofte 6750 liter per hectare.
  • Het suikergehalte van de most wordt bepaald per kwaliteitscategorie.

De druiven en de productie[bewerken]

Volgende druivenrassen voor witte wijnen worden aangeplant:

Volgende druivenrassen worden aangeplant voor rode wijnen:

  • Blauer Zweigelt: gecorseerd, lichtkruidig, tanines en aangenaam zuurtebalans, aandeel 8%
  • Blaufränkische: gecorseerd, taninevol, mannelijk, aandeel 5%
  • In mindere mate: Blauer Burgunder (pinot noir, 0,7%), Blauer Wildbacher, Carbernet Sauvignon en Franc, St.Laurent, Blauer Portugieser (5%)

Het schandaal van 1985[bewerken]

Oostenrijk heeft een enorm schandaal gekend in 1985, omwille van het kunstmatig zoeten van haar witte wijnen, die vooral, die gretig aftrek vonden in Duitsland en de Benelux. Het heeft tijd en inspanningen gekost, om dat slechte imago te keren. De productie anno 2010 bedraagt ruim 3 miljoen hectoliter, zo’n 1% van de wereldproductie. Witte wijnen vertegenwoordigen 65% daarvan, maar het aandeel rode wijnen stijgt gestaag. De zoete witte wijnen zijn perfecte begeleider voor de typisch Oostenrijkse zoete taarten, ijsbereidingen en “strüdels”. Er zijn 24.657 wijnboeren actief, 32.000 wijnbedrijven in totaal, meestal kleinschalig en voor de lokale markt.

Zie ook[bewerken]