Willem van Aelst
Willem van Aelst of Guillmo van Aelst (Delft, 1627 – Amsterdam, ca. 1683) was een Nederlands schilder van bloem- en jachtstillevens. Hij introduceerde de asymmetrie in het stilleven. Hij ondertekende zijn werk soms met Gullielmo, de Italiaanse vorm van zijn naam.
Biografie [bewerken]
Willem van Aelst werd in 1627 te Delft geboren als de zoon van de notaris Jan van Aelst en Catharina de Veer. Hij leerde het schildersvak bij zijn oom, de stillevenschilder Evert van Aelst in Delft. In 1643 werd van Aelst opgenomen in het Sint-Lucasgilde, het gilde van kunstschilders in Delft.
Van 1645 tot 1649 woonde hij in Frankrijk. Vervolgens reisde hij naar Italië, waar hij schilderde aan het hof van Ferdinando II de' Medici in Florence. Hij ontving van de groothertog van Toscane een gouden medaille als beloning voor zijn diensten. Er zijn nog verschillende bloem- en wildstillevens uit die tijd overgebleven in het Palazzo Pitti te Florence. In Italië leerde hij Matthias Withoos en Paulus Bor jr. kennen.
In 1657 keerde Van Aelst samen met Otto Marseus van Schrieck terug naar Nederlan. Hij vestigde hij zich in Amsterdam. 15 januari 1679 trouwde hij met Helena Nieuwenhuys, "out 35 jaeren".
Van Aelst specialiseerde zich als een van de eerste op jachtstilleven.
Werken van Van Aelst zijn o.a. te vinden in het Mauritshuis te Den Haag, in de National Gallery of Art te Washington D.C. en in het Rijksmuseum te Amsterdam.
Maria van Oosterwijck, Isaac Denies, Ernst Stuven en Rachel Ruysch leerden het vak bij hem. Zijn navolgers waren Anthonie Beauregaert en Cornelis Lelienbergh. Van Aelst was van invloed op het werk van Johann Daniel Bager, Jean-Baptiste Oudry, Jan van Huijsum, Frank Pietersz. Verheyden en Paolo Porpora.
Bronnen, noten en/of referenties
|
Externe link [bewerken]
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Willem van Aelst op Wikimedia Commons. |
