Aloïs De Beule

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Aloïs De Beule (Zele, 27 augustus 1861 - Gent, 15 december 1935) was een Belgisch beeldhouwer.

Levensloop[bewerken]

Verbeelding van 't Heilige Hart op het Emmaplein 's-Hertogenbosch, in samenwerking met Dorus Hermsen
Het Ros Beiaard op het Paul de Smet de Naeyerplein, Gent
Oorlogsmonument op het gemeentepark te Ruiselede

Aloïs De Beule werd geboren in de Oost-Vlaamse gemeente Zele. Vanaf zijn tiende werkte Aloïs De Beule in het schoenmakersatelier van zijn vader. Zijn studie volgde hij aan de Gentse Academie en de Sint-Lucasschool (Gent) in Gent, alwaar hij in 1888 de grote prijs voor beeldhouwkunst won. Daarnaast was hij in die periode in de leer bij de beeldhouwers Matthias Zens en Petrus Pauwels-D'Hondt. In 1889 richtte Aloïs samen met zijn broer Emile De Beule een eigen atelier op. Ze begonnen in Sint-Pietersdorp (Sint-Pieters-Aalst) in een schuur, op de plek waar nu zijn monument Het Ros Beiaard staat opgesteld. Dit beeld maakte hij voor de wereldtentoonstelling van 1913 in Gent. Hij deed dit samen met Domien Ingels, die dierenbeeldhouwer was. Dit betekende ook zijn doorbraak. De Beule kreeg in zijn verdere loopbaan opdrachten van onder andere de architecten Jean-Baptiste Bethune en Valentin Vaerwyck. Aloïs De Beule overleed in 1935 te Gent.

Werken[bewerken]

Leerlingen[bewerken]

De Beule tijdens zijn loopbaan verschillende leerlingen gehad:

Afbeeldingen[bewerken]