Gallotia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gallotia
Canarische hagedis (Gallotia galloti), paartje.
Canarische hagedis (Gallotia galloti), paartje.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde:Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie:Lacertidae (Echte hagedissen)
Geslacht
Gallotia
Boulenger, 1916
Afbeeldingen Gallotia op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gallotia op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Gallotia is een geslacht van hagedissen uit de familie echte hagedissen (Lacertidae).

Naam en indeling[bewerken]

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door George Albert Boulenger in 1916. De soorten behoorden lange tijd tot het geslacht Lacerta, waardoor de oude namen nog vaak opduiken. De soort Gallotia bravoana staat ook wel bekend als Gallotia gomerana maar deze naam is onjuist.

Er zijn acht soorten, inclusief de pas in 2011 beschreven soort Gallotia auaritae.[1]

Kenmerken en levenswijze[bewerken]

Alle soorten zijn erg grof gebouwd, hebben een grote kop en een gedrongen lichaam. Bij veel soorten hebben de mannetjes blauwe afstekende vlekken op de flanken in de paartijd.

In tegenstelling tot de meeste soorten die behoren tot de echte hagedissen bestaat het menu naast kleine diertjes voor een belangrijk deel uit plantendelen als fruit en bloemen, vooral bij de oudere dieren.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Alle soorten komen endemisch voor op de Canarische Eilanden voor de zuidkust van Marokko. De hagedissen komen voor op de eilanden Ferro, Fuerteventura, Gran Canaria, La Gomera, La Graciosa, La Palma, Lanzarote, Lobos, Madeira, Montaña Clara, Roque del Este, Roque Fuera de Anaga, Tenerife en Teno.[1]

Alle soorten leven in relatief droge, stenige gebieden met rotsen of kliffen en veel vegetatie. Ze zijn in sommige streken een ware toeristische attractie door het levendige gedrag en het feit dat ze worden kunnen worden gelokt met fruit.

Beschermingsstatus[bewerken]

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan alle soorten een beschermingsstatus toegewezen. Vier soorten worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC), maar de vier andere soorten worden gezien als 'ernstig bedreigd' (Critically Endangered of CR).[2] Veel soorten hebben een bijzonder klein verspreidingsgebied en zijn daardoor kwetsbaar. De hierroreuzenhagedis (Gallotia simonyi) bijvoorbeeld kwam vroeger ook voor op het eiland Roque Chico de Zalmor, maar is hier uitgestorven.

Soorten[bewerken]

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.

Naam Auteur Verspreidingsgebied
Atlantische hagedis
(Gallotia atlantica)
Peters & Doria, 1882 Canarische Eilanden (Lanzarote, La Graciosa, Montaña Clara, Roque del Este, Gran Canaria, Fuerteventura, Lobos)
Gallotia auaritae Mateo, García-Márquez, López-Jurado & Barahona, 2001 Canarische Eilanden (La Palma)
Gallotia bravoana Hutterer, 1985 Canarische Eilanden (La Gomera)
Gallotia caesaris Lehrs, 1914 Canarische Eilanden (Ferro, La Gomera, geïntroduceerd op Madeira)
Canarische hagedis
(Gallotia galloti)
Oudart, 1839 Canarische Eilanden (Tenerife, Roque Fuera de Anaga, La Palma, geïntroduceerd op Madeira)
Gallotia intermedia Hernández, Nogales & Martín, 2000 Canarische Eilanden (Tenerife, Teno)
Hierroreuzenhagedis
(Gallotia simonyi)
Steindachner, 1889 Canarische Eilanden (Ferro)
Stehlins hagedis
(Gallotia stehlini)
Schenkel, 1901 Canarische Eilanden (Gran Canaria, geïntroduceerd op Fuerteventura)

Externe link[bewerken]

  • (en) - Cyberlizard - Gallotia - Website

Bronvermelding[bewerken]