Galoisgroep
In de galoistheorie, een deelgebied van de wiskunde, is een galoisgroep een groep die aan een polynoom wordt toegekend. Er kan bij ieder polynoom de galoisgroep ervan worden bepaald. Alle nulpunten van een polynoom liggen volgens de hoofdstelling van de algebra in het complexe vlak. De nulpunten van een polynoom vormen met de reële getallen in het complexe vlak een lichaam (Ned) / veld (Be) van algebraïsche getallen. De galoistheorie bestudeert welke groepen die de nulpunten van een polynoom permuteren, invariant laten. De galoisgroep van wordt daar door bepaald. Bij iedere eindige groep is er een polynoom te vinden, zodat de galoisgroep van is. De galoisgroepen zijn naar de Franse wiskundige Évariste Galois genoemd, die deze groepen als eerste beschreef.
De studie van de galoisgroepen van polynomen is begonnen met de studie van de lichaams/velduitbreidingen. Van historische betekenis was de vraag naar de construeerbaarheid met passer en liniaal van bepaalde algebraïsche getallen, dus nog niet van alle nulpunten van polynomen in het algemeen. Er werd naar de automorfismen gekeken, die de galoisuitbreiding van de reële getallen met gekozen algebraïsche getallen elementsgewijs hetzelfde lieten. Deze gekozen algebraïsche getallen waren de getallen die met wortelvormen konden worden geschreven. De automorfismen die bij hier aan voldoen, vormen een groep, de galoisgroep van .
Omdat de nulpunten van een polynoom niet altijd in de coëfficiënten zijn uit te drukken, maar soms alleen numeriek kunnen worden bepaald, kan op deze manier niet altijd de galoisgroep van een polynoom worden berekend. Een dergelijke methode, dus om de galoisgroep van een polynoom in de coëfficiënten uit te drukken, is er wel.[1] Voor het geval dat de nulpunten wel in de coëfficiënten zijn uit te drukken, geeft deze methode hetzelfde antwoord als dat met behulp van directe berekening was bepaald. Deze methode is erop gebaseerd, dat de coëfficiënten van een polynoom symmetrische functies in de coëfficiënten van zijn.
Oude definitie
[bewerken | brontekst bewerken]De galoisgroep van de lichaamsuitbreiding , lees over , van het lichaam is de groep van automorfismen van die elk element van op dat element zelf afbeelden. Dus
Een speciaal geval vormen de galoisgroepen die bij een polynoom horen. De galoisgroep van een polynoom met coëfficiënten in het lichaam is de galoisgroep van een splijtlichaam van . De galoisgroep van het polynoom wordt genoteerd als of . Men spreekt in dit verband meestal van de galoisgroep omdat splijtlichamen de galoisgroep op isomorfie na eenduidig bepalen.
Omdat galoisgroepen vooral toepassing vinden, als de lichaamsuitbreiding een galoisuitbreiding is, wordt in de literatuur vaak alleen in dit geval van galoisgroep gesproken.
Voorbeelden
[bewerken | brontekst bewerken]De complexen getallen vormen een lichaam en omvatten het lichaam van de reële getallen . Dus is een lichaamsuitbreiding. Aangezien een vectorruimte is van dimensie 2 over , is een basis en is de graad van de uitbreiding . De galoisgroep bestaat uit twee elementen: de identiteit en de complexe conjugatie. De uitbreiding is de uitbreiding van het polynoom , die de wortels en heeft. De identiteit beeldt elke wortel op zichzelf af, de complexe conjugatie verwisselt ze. De galoisgroep is dus isomorf met de symmetrische groep S2.
De galoisuitbreiding van het polynoom over de rationale getallen is het splijtlichaam van . De wortels van zijn en met een 3e eenheidswortel. De galoisuitbreiding is dus het splijtlichaam van :
en de galoisgroep is isomorf met de symmetrische groep S3.
- ↑ RP Stauduhar. The Determination of Galois Groups, oktober 1973.
in Mathematics of Computation 27, 124