Intensieve zorg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Intensieve zorgverlening

Intensieve zorg of intensive care (afgekort tot IZ of IC) is een onderdeel van de geneeskunde dat is gespecialiseerd in de behandeling van patiënten met levensbedreigende aandoeningen. Intensieve zorg wordt verleend door hiervoor opgeleide intensivisten en intensievezorgverpleegkundigen op een intensieve zorgafdeling.

Patiënten[bewerken | brontekst bewerken]

Bij kritiek zieke of gewonde patiënten zijn de zogenoemde vitale functies (de lichaamsfuncties die nodig zijn om in leven te blijven) bedreigd. In het algemeen zijn dat functies als de werking van het hart en de bloedsomloop en de longen maar soms ook die van nieren, lever en andere organen.

Voorbeelden van patiëntencategorieën voor de intensieve zorg zijn patiënten na grote operaties (onder andere hartoperaties of grote buikoperaties), patiënten na ernstige ongevallen, patiënten met een ernstige longontsteking of bloedvergiftiging (sepsis), patiënten met een tijdelijke ernstige vermindering van de functie van het hart en patiënten die getroffen zijn door een ernstige neurologische ziekte (bijvoorbeeld coma na een reanimatie of een verlamming). Patiënten met bovenstaande acute aandoeningen krijgen de eerste zorgen toegediend op de spoedeisende hulpafdeling en worden daarna op de intensieve zorgafdeling opgenomen.

Niveaus[bewerken | brontekst bewerken]

Er wordt een onderscheid gemaakt tussen twee niveaus intensieve zorg: intensieve zorg 1 (Intensive Care) en intensieve zorg 2 (Medium Care). intensieve zorg 2 wordt onder meer gegeven aan patiënten na een grote operatie en als vervolgvoorziening van Intensive Care. Bij Medium Care worden vitale functies niet overgenomen, maar patiënten worden hierbij intensief bewaakt en ligt de nadruk op revitalisatie en revalidatie.[1] Patiënten in de Medium Care zijn vaak wakker en wilsbekwaam.[2]

Medische apparatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Beademingsapparatuur als onderdeel van intensieve zorg

Op een intensievezorgafdeling is speciale bewakings- en behandelapparatuur aanwezig.

Behandelapparatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Met behulp van deze behandelapparatuur kunnen de functies van organen en orgaansystemen worden ondersteund of vervangen. De functie van de longen kan worden ondersteund met behulp van een beademingsapparaat. De functie van het hart en circulatie kan worden verbeterd met specifieke geneesmiddelen (vasoactieve medicatie) en weer andere apparatuur, zoals de intra-aortale ballonpomp (IABP). Het gebruik van nog geavanceerdere apparatuur zoals het linker ventriculair hulpmiddel, rechter ventriculair hulpmiddel of zelfs een kunsthart is ook mogelijk maar komt niet heel vaak voor. Bij falen van de nieren wordt op een intensievezorgafdeling nierfunctievervangende therapie (in verschillende vormen) toegepast. Ook hiervoor is speciale apparatuur noodzakelijk.

Bewakingsapparatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Op de intensievezorgafdeling worden patiënten extra bewaakt. Hiervoor is speciale apparatuur ofwel monitoring beschikbaar. Standaard worden het hartritme en het zuurstofgehalte (de zuurstofsaturatie oftewel -verzadiging) bewaakt. Daarnaast wordt de bloeddruk bewaakt met een bloeddrukband (manchet) om de arm of het been, of met een slangetje dat de bloeddruk in de slagader kan meten. Dit laatste heet een arterielijn en wordt meestal in de pols maar ook wel in de lies of in de elleboog ingebracht. Daarnaast wordt regelmatig de druk in een grote vene gemeten (centraal-veneuze druk) en soms zelfs de druk in de longslagader (arteria pulmonaria). Dit gaat met behulp van een centrale lijn (een holle katheter) in een groot bloedvat in de hals, onder het sleutelbeen of in de lies, waardoorheen een slangetje wordt ingebracht. Een speciale slang is de pulmonaliskatheter ofwel de katheter van Swan Ganz die via een centrale lijn tot in de longslagader wordt ingevoerd. Verder wordt o.a. de temperatuur en de urineproductie standaard gemeten. Ook de beademingsapparatuur bevat uitgebreide meetmogelijkheden (drukken, volumina en gasconcentraties zoals zuurstof en koolzuur).

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]