Interpol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de muziekgroep zie Interpol (band).
Hoofdkantoor van Interpol in Lyon

Interpol is een internationale organisatie die zich bezighoudt met het ondersteunen van politieorganisaties bij het voorkomen en bestrijden van criminaliteit. De volledige naam van Interpol is International Criminal Police Organisation (ICPO); de afkorting Interpol vindt haar oorsprong in het telex adres dat de organisatie eind jaren veertig kreeg toegekend.

Geschiedenis[bewerken]

Interpol is opgericht in 1923. Van 1940 tot 1945 was Interpol gevestigd in Berlijn en fungeerde als inlichtingendienst voor de Gestapo. Na de Tweede Wereldoorlog viel Interpol in handen van de geallieerden. In 2009 waren 187 landen aangesloten bij Interpol. Hoewel Interpol formeel geen intergouvernementele organisatie is, wordt ze sinds 1971 wel als zodanig door de Verenigde Naties beschouwd. In november 2012 hebben de lidstaten de Française Mireille Ballestrazzi verkozen tot presidente van de organisatie.[1] De Amerikaan Ronald Noble is sinds 2000 secretaris-generaal van Interpol.

Taak en organisatie[bewerken]

De primaire activiteit van Interpol is het faciliteren van de informatie-uitwisseling tussen de politiediensten van de aangesloten landen. Daarnaast houdt Interpol databases bij van gezochte personen, gestolen voorwerpen en allerhande opsporingsinformatie. Ook assisteert ze de aangesloten politiediensten bij het analyseren van informatie. Het hoofdkantoor van Interpol is gevestigd in Lyon, Frankrijk en elk aangesloten land heeft een Nationaal Centraal Bureau (NCB) dat de communicatie met het hoofdkantoor en de andere NCB's onderhoudt.

Op de NCB's werken politiemensen van betreffende land, zij zijn niet in dienst van Interpol. Het Nederlandse NCB Interpol is ondergebracht bij de Dienst IPOL van de Nationale Politie.

Belangrijkste functies van Interpol[bewerken]

Veilig internationaal communicatiesysteem[bewerken]

De mogelijkheid van de politie om essentiële gegevens snel en veilig uit te wisselen is een hoeksteen voor efficiënte internationale wetshandhaving. Daarom ontwikkelde Interpol het I-24/7, een mondiaal politiecommunicatiesysteem.

Het systeem verbindt het Interpol Secretariaat-generaal in Lyon, de nationale Centrale Diensten (NCB's) van de lidstaten en de regionale bureaus. Op deze manier wordt er een wereldwijd netwerk gecreëerd voor de doorstroming en uitwisseling van politie-informatie en kunnen gerechtelijke diensten van de verschillende lidstaten onmiddellijke toegang krijgen tot deze database.

Interpol wil ervoor zorgen dat de gebruikers volledig gebruik kunnen maken van het I-24/7-systeem door nieuwe diensten en trainingsprogramma's te ontwikkelen. In juni 2006 waren er al 183 landen en 25 extra-diensten met elkaar verbonden. Momenteel telt Interpol 190 lidstaten.

Voor landen die geen verbinding kunnen maken wegens technische of financiële beperkingen is er een verfijnd en relatief goedkoop satellietsysteem beschikbaar.

Operationele datadiensten en gegevensbestanden voor de politie[bewerken]

Om internationale misdaad tegen te gaan is het belangrijk dat de politie toegang krijgt tot informatie die nuttig kan zijn voor lopend onderzoek of die kan helpen bij de preventie van criminaliteit. Daarvoor zijn verschillende databanken ontwikkeld die toegankelijk zijn voor de Interpoldiensten in alle lidstaten via zijn I-24/7 communicatiesysteem. Deze databanken bevatten informatie over bv. verdachte terroristen, vingerafdrukken, DNA-profielen, gestolen kunstwerken ...

Operationele ondersteuningsdiensten voor de politie[bewerken]

Interpol wil de rol van NCB's en regionale bureaus verbeteren en de ontvankelijkheid van het Secretariaat-generaal verhogen. Dit omvat de ontwikkeling van steun bij noodsituaties en de ontwikkeling van operationele activiteiten die gericht zijn op de belangrijkste misdaadgebieden: vluchtelingen, openbare veiligheid en terrorisme, drugs en georganiseerde misdaad, mensenhandel en financiële en high-techcriminaliteit.

Het Command and Co-ordination Centre (CCC) dienst als eerste aanspreekpunt voor lidstaten die met een crisissituatie geconfronteerd worden. Deze werken 24 uur op 24 in 4 officiële talen (Engels, Frans, Spaans en Arabisch). Het CCC controleert nieuwskanalen en Interpolberichten die tussen lidstaten worden verstuurd om er zeker van te zijn dat alle middelen van de organisatie klaar en beschikbaar zijn wanneer en waar het nodig is.

Als een terroristische aanval of een natuurramp zich voordoet, zorgen het CCC en de Crisis Support Group voor de coördinatie van de reactie van de organisatie. Alle berichten en informatie -en hulpvragen van de betrokken lidstaten worden met de hoogste prioriteit behandeld.

Daarnaast kunnen Incident Response teams binnen enkele uren naar het getroffen gebied gestuurd worden. Het CCC kan ook een coördinerende rol opnemen als de ramp meerdere lidstaten treft of dat de capaciteit van de lidstaat onvoldoende blijkt te zijn.

Een andere component van deze functie is het berichtsysteem van Interpol. Dit systeem alarmeert en informeert de politie over vluchtelingen, vermeende terroristen, gevaarlijke misdadigers, vermiste personen of wapendreiging. De berichten worden onderverdeeld in verschillende types. Ofwel worden ze verdeeld in kleurcodes:

  • rood voor de (voorlopige) aanhouding van personen die gezocht worden, met het oog op uitlevering
  • blauw om aanvullende informatie te verkrijgen over de identiteit van een persoon of illegale activiteiten in verband met een misdrijf
  • groen als waarschuwing en om inlichtingen te verstrekken over personen die strafbare feiten hebben gepleegd en deze waarschijnlijk zullen herhalen in andere landen
  • geel om te helpen bij de opsporing van vermiste personen (vooral minderjarigen) of om te helpen bij de identificatie van personen die zichzelf niet kunnen identificeren
  • zwart om informatie te verkrijgen over niet-geïdentificeerde lichamen
  • oranje om de politie, de overheid en internationale instellingen te waarschuwen over gevaarlijke materialen, criminele feiten en gebeurtenissen die de openbare veiligheid kunnen bedreigen;

ofwel krijgen ze het type 'Interpol-United Nations Speciaal Bericht' opgeplakt. Dit laatste type wordt toegekend aan berichten in verband met individuen of groepen die geviseerd worden door sancties van de VN tegen Al Qaeda en de Taliban.

Lijst van presidenten en secretarissen-generaal[bewerken]

President[bewerken]

Land Naam periode
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Johann Schober 1923–1932
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Franz Brandl 1932–1934
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Eugen Seydel 1934–1935
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Michael Skubl 1935–1938
Vlag van Duitsland Duitse Rijk Otto Steinhäusl 1938–1940
Vlag van Duitsland Duitse Rijk Reinhard Heydrich 1940–1942
Vlag van Duitsland Duitse Rijk Arthur Nebe 1942–1943
Vlag van Duitsland Duitse Rijk Ernst Kaltenbrunner 1943–1945
Vlag van België België Florent Louwage 1945–1956
Vlag van Portugal Portugal Agostinho Lourenço 1956–1960
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Richard Jackson 1960–1963
Vlag van Finland Finland Fjalar Jarva 1963–1964
Vlag van België België Firmin Franssen 1964–1968
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitsland Paul Dickopf 1968–1972
Vlag van Canada Canada William Leonard Higgitt 1972–1976
Vlag van Zweden Zweden Carl Persson 1976–1980
Vlag van Filipijnen Filipijnen Jolly Bugarin 1980–1984
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten John Simpson 1984–1988
Vlag van Frankrijk Frankrijk Ivan Barbot 1988–1992
Vlag van Canada Canada Norman Inkster 1992–1994
Vlag van Zweden Zweden Björn Eriksson 1994–1996
Vlag van Japan Japan Toshinori Kanemoto 1996–2000
Vlag van Spanje Spanje Jesús Espigares Mira 2000–2004
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Jackie Selebi 2004–2008
Vlag van Chili Chili Arturo Herrera Verdugo 2008 (waarnemend)
Vlag van Singapore Singapore Khoo Boon Hui 2008–2012
Vlag van Frankrijk Frankrijk Mireille Ballestrazzi 2012–heden

Secretaris-generaal[bewerken]

Land Naam periode
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Oskar Dressler 1923–1946
Vlag van Frankrijk Frankrijk Louis Ducloux 1946–1951
Vlag van Frankrijk Frankrijk Marcel Sicot 1951–1963
Vlag van Frankrijk Frankrijk Jean Népote 1963–1978
Vlag van Frankrijk Frankrijk André Bossard 1978–1985
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Raymond Kendall 1985–2000
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Ronald Noble 2000–heden

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. www.volkskrant.nl, Voor het eerst vrouw aan top Interpol, 8 november 2012