Levantkade

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Levantkade
Levantkade 1-5 in vroeger tijd maar nauwelijks veranderd
Levantkade 1-5 in vroeger tijd maar nauwelijks veranderd
Geografische informatie
Locatie       Amsterdam
Stadsdeel Amsterdam-Oost
Wijk KNSM-eiland
Begin Verbindingsdam
Eind oostelijk punt eiland
Algemene informatie
Genoemd naar Levant
Naam sinds 1914
Opvallende gebouwen Albertcomplex
Openbaar vervoer geen

De Levantkade is een straat in Amsterdam-Oost.

Geschiedenis en ligging[bewerken]

De straat ligt op het KNSM-eiland en ligt op de noordelijke oever van de Ertshaven. Ze kreeg op 26 augustus 1914 per raadsbesluit haar naam, een vernoeming naar de Levant, de oostelijke kust van de Middellandse Zee. De schepen van de Koninklijke Nederlandse Stoomboot-Maatschappij naar en vanuit dat gebied ontscheepten hier of meerden hier aan. De kade begint bij de weg tussen de Verbindingsdam (die van het eiland een schiereiland maakte) en het Azartplein. Ze loopt vervolgens oostwaarts. Het schiereiland kent echter geen oostelijke toe-/uitgang, dus de kade eindigt op de oostelijke punt van het schiereiland, alwaar het ronde gebouw Emerald Empire van Jo Coenen staat.

De kade werd/was na inrichting volgebouwd met kantoren en opslagloodsen van de KNSM, totdat deze hier vertrok. In de loop der tijden werden de kantoren en loodsen gesloopt en vervangen door woningbouw, dan wel kregen loodsen een herbestemming.

De Levant en de Levantkade zijn naamgevers van het Levantplein (30 oktober 1991), een plein aan de kade.

Kamp Levantkade[bewerken]

Interneringskamp Levantkade door Charles Breijer 1945-1946

Een aantal loodsen heeft in de periode 1945/1946 dienst gedaan als interneringskamp. Er werden in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog aanhangers van de Nationaal-Socialistische Beweging, collaborateurs geïnterneerd, als ook landsverraders en verraders van onderduikers etc. De opgeslotenen, waartegen nog bewijzen moesten worden verzameld of gecontroleerd, moesten er wachten op een proces. De behandeling was afhankelijk van de aard van de kampcommandant. De ene gezaghebber werd getypeerd als duif (zo goed mogelijk behandelen), de andere als havik (behandelen zoals zij hun slachtoffers hadden behandeld). De latere scheidsrechter Leo Horn was een van de bewakers.[1] Dat de toestand verre van optimaal was, blijkt uit diverse opstanden die er uit braken alsmede een epidemie van dysenterie.[2][3] In de nazomer werd het kamp ontruimd, de personen werden verdeeld over kampen verspreid over land zoals Kamp Vught. Ook wel werden mensen vrijgelaten omdat men niet wist wat men met die personen moest aanvangen.

Gebouwen[bewerken]

Na het vertrek van de scheepvaart kreeg het KNSM-eiland in de jaren negentig onder leiding van stedenbouwkundige Jo Coenen een andere indeling. De eerste huizen uit de periode 1903 tot 1912 circa 1916 bleven staan en er kwamen nieuwe woonblokken.

Object Bouwperiode Monumentenstatus Omschrijving Afbeelding
Levantkade 1-5 1903 geen Dienstwoningen KNSM ontworpen door Johan Godart van Gendt en Adolf Daniël Nicolaas van Gendt (gebroeders van Gendt). Levantkade 1-5 (1).jpg
Levantkade 7-45 1906-1912 geen Kantoren/oods KNSM ontworpen door Johan Godart van Gendt en Adolf Daniël Nicolaas van Gendt (gebroeders van Gendt). Levantkade 7-45 (1).jpg
Levantkade 49-167 1993 geen Complex Piraeus verspreid over Levantkade, Levantplein, KNSM-laan en Piraeusplein ontworpen door Hans Hollhoff en Christan Rapp gebouwd rondom een KNSM-pand 2013AmsterdamKNSMisland17.jpg
Levantkade 151-165 1919 geen Kantoor met loods KNSM
Levantkade 1993 geen Appartementencomplex Albertcomplex ontworpen door Bruno Albert (afbeelding boven) met een huizenhoog hekwerk van Narcisse Tordoir (afbeelding onder). Barcelonaplein ertshaven sail 2010.jpg, Narcisse Tordoir Hekwerk.JPG