Masters Tournament

The Masters Tournament
	Bloembed in de vorm van het logo
Plaats	Verenigde Staten
Oprichting	1934
Golfbaan	Augusta National Golf Club
Par	72
Lengte	7510 yards (6870 meter)
Tour(s)	PGA Tour ; Europese Tour ; Japan Golf Tour
Datum	april
Recordwinnaar	Jack Nicklaus (6×)
Portaal	Golf

De Masters (ook wel: The Masters Tournament of The US Masters) is een van de vier majorgolftoernooien. Het wordt elk jaar in april gehouden op de Augusta National Golf Club in Augusta. De andere drie majors zijn: het U.S. Open, The Open Championship en het Amerikaanse PGA Championship.

Geschiedenis

Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in 1934 onder de naam Augusta National Invitation Tournament op initiatief van Bobby Jones en Clifford Roberts.

Sinds 1939 wordt de naam Masters gebruikt. In de oorlogsjaren 1943, 1944 en 1945 werd er geen toernooi georganiseerd. In 2020 werd de Masters vanwege de coronapandemie voor de eerste keer zonder publiek in november gespeeld.

De Masters wordt elk jaar op de Augusta National Golf Club gespeeld; de andere drie majors hebben een jaarlijks wisselende locatie. De winnaar van de Masters wordt erelid van deze club en krijgt het symbool daarvan, een groen jasje, aangereikt door de winnaar van het voorgaande jaar.^[1]

De winnaar mag levenslang aan de Masters meedoen en vijf jaar lang aan de overige majors.

Winnaars

1934: Horton Smith
1935: Gene Sarazen ^po
1936: Horton Smith
1937: Byron Nelson
1938: Henry Picard
1939: Ralph Guldahl
1940: Jimmy Demaret
1941: Craig Wood
1942: Byron Nelson ^po
1943: niet gespeeld
1944: niet gespeeld
1945: niet gespeeld
1946: Herman Keiser
1947: Jimmy Demaret
1948: Claude Harmon
1949: Sam Snead
1950: Jimmy Demaret
1951: Ben Hogan
1952: Sam Snead

1953: Ben Hogan
1954: Sam Snead ^po
1955: Cary Middlecoff
1956: Jack Burke jr.
1957: Doug Ford
1958: Arnold Palmer
1959: Art Wall jr.
1960: Arnold Palmer
1961: Gary Player
1962: Arnold Palmer ^po
1963: Jack Nicklaus
1964: Arnold Palmer
1965: Jack Nicklaus
1966: Jack Nicklaus ^po
1967: Gay Brewer jr.
1968: Bob Goalby
1969: George Archer
1970: Billy Casper ^po
1971: Charles Coody

1972: Jack Nicklaus
1973: Tommy Aaron
1974: Gary Player
1975: Jack Nicklaus
1976: Raymond Floyd
1977: Tom Watson
1978: Gary Player
1979: Fuzzy Zoeller ^po
1980: Seve Ballesteros
1981: Tom Watson
1982: Craig Stadler ^po
1983: Seve Ballesteros
1984: Ben Crenshaw
1985: Bernhard Langer
1986: Jack Nicklaus
1987: Larry Mize ^po
1988: Sandy Lyle
1989: Nick Faldo ^po
1990: Nick Faldo

Play-off

In de periode dat het toernooi nog uit 36-holes bestond, is één keer een play-off nodig geweest:

1935: Gene Sarazen versloeg Craig Wood met 144-149;

Na de oorlog werd de play-off ingekort tot 18 holes:

1942: Byron Nelson versloeg Ben Hogan met 69-70;
1954: Sam Snead versloeg Ben Hogan met 70-71;
1962: Arnold Palmer won de play-off met een score van 68 van Gary Player (71) en Dow Finsterwald (77);
1966: Jack Nicklaus won de play-off met een score van 70 van Tommy Jacobs (72) en Gay Brewer (78);
1970: Billy Casper versloeg Gene Litter met 69-74.

Daarna werd de sudden-death play-off geïntroduceerd, waarbij de eerste extra hole al een winnaar kan opleveren:

1979: Fuzzy Zoeller won van Tom Watson en Ed Sneed;
1982: Craig Stadler won van Dan Pohl;
1987: Larry Mize won van Seve Ballesteros en Greg Norman;
1989: Nick Faldo won van Scott Hoch;
1990: Nick Faldo won van Raymond Floyd;
2005: Tiger Woods won van Chris DiMarco;
2009: Ángel Cabrera won van Kenny Perry en Chad Campbell;
2012: Bubba Watson won van Louis Oosthuizen;
2013: Adam Scott won van Angel Cabrera;
2017: Sergio Garcia won van Justin Rose;
2025: Rory McIlroy won van Justin Rose.

Hole-in-one

Amateur Ross Somerville maakte als eerste speler een hole-in-one tijdens de eerste Masters. In de loop der jaren zijn de volgende holes-in-one tijdens de Masters gemaakt:

Hole 4: Jeff Sluman (1992).
Hole 6: Leland Gibson (1954), Billy Joe Patton (1954), Charles Coody (1972), Chris DiMarco (2004) en Jamie Donaldson (2013).
Hole 12: Claude Harmon (1947), William Hyndman (1959) en Curtis Strange (1988).
Hole 16: Ross Somerville (1934), Willie Goggin (1935), Ray Billows (1940), John Dawson (1949), Clive Clark (1968), Corey Pavin (1992), Raymond Floyd (1996), Padraig Harrington (2004), Kirk Triplett (2004), Trevor Immelman (2005), Ian Poulter (2008), Nathan Green (2010), Ryan Moore (2010), Bo Van Pelt en Adam Scott (2012), Louis Oosthuizen (2016) en Matt Kuchar (2017).

Kwalificatie

De Masters is van oorsprong een invitatietoernooi, en heeft het kleinste deelnemersveld van alle majors. Invitaties gebeuren hoofdzakelijk op basis van vastgestelde kwalificatiecriteria, maar de organisatie behoudt zich nog steeds het recht voor om naar eigen inzicht spelers uit te nodigen. Deelnemers kunnen zich op de volgende manier kwalificeren:^[2]

Masters Tournament, alle voormalige winnaars
US Open, British Open, PGA Championship, laatste 5 winnaars
The Players Championship, laatste 3 winnaars
Olympische Spelen, winnaar gouden medaille in lopend jaar
US Amateur Championship, laatste winnaar en runner-up
Britsh Amateur Championship, laatste winnaar
Asia-Pacific Amateur Championship, laatste winnaar
Latin America Amateur Championship, laatste winnaar
US Mid-Amateur Championship, laatste winnaar
Masters Tournament, Top-12 inclusief gelijkspelers van vorig jaar
US Open, British Open, PGA Championship, Top-4 inclusief gelijkspelers van vorig jaar
Winnaars van PGA Tour events gespeeld de Masters van vorig jaar en dit jaar, mits het om toernooien gaat waar volledige FedEx Cup punten te verdienen zijn
Alle spelers die zich kwalificeerden voor het Tour Championship van afgelopen jaar
De top-50 op de wereldranglijst aan het einde van afgelopen jaar
De top-50 op de wereldranglijst in de week voorafgaand aan de Masters

Amateurs

De Masters is opgericht door de amateurkampioen Bobby Jones. Elk jaar mag een aantal amateurgolfers meedoen; de winnaar van het Brits Amateurkampioenschap, de winnaar en de tweede van het US Amateurkampioenschap en de winnaar van het Mid-Amateur Golfkampioenschap. Sinds 2010 mag ook de winnaar van het Aziatische Amateur Kampioenschap deelnemen,^[3] en sinds 2015 de winnaar van het Latin America Amateur Kampioenschap.^[4]

De best scorende amateur, die tevens de cut haalt, krijgt een zilveren trofee, de Silver Cup genoemd. De tweede beste amateur krijgt een zilveren medaille.^[5]

Winnaars Silver Cup

Par 3 Contest

Sinds 1960 wordt de dag voor de start van het Masters Tournament de Par 3 Contest gehouden, een traditionele wedstrijd waaraan deelnemers van het hoofdtoernooi, voormalig winnaars en eregenodigden mogen deelnemen. De wedstrijd wordt gehouden op een baan met 9 holes (par 27).^[6]

In 2012 moest de wedstrijd door slecht weer voortijdig worden afgebroken. Pádraig Harrington en Jonathan Byrd wonnen met een score van -5. Mark Wilson en Thomas Bjørn maakten een hole-in-one.