Simon Magus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor de gelijknamige film, zie Simon Magus (film).

Simon Magus (ook Simon de tovenaar, Simon van Samaria of Simon van Gitta, † 65, Rome) geldt als de eerste ketter van de Kerk. Het weinige dat we over hem weten, is uit christelijke bronnen, waarvan de meeste polemieken tegen het Gnosticisme. Volgens die werken was hij een Samaritaan, die door zijn aanhangers als "Gods grote kracht" of God in een mensengedaante (Theios aner, θεῖος ἀνήρ) werd vereerd. Van zijn naam is de term simonie voor ambtsomkoping afgeleid.

Bronnen[bewerken]

De vroegste vermelding van Simon Magus staat in het waarschijnlijk na 70 ontstane Handelingen van de Apostelen (8:9-25), die over Simon Magus in Samaria bericht. Daarin wordt gezegd dat Simon de bevolking "versteld [had] doen staan" door de magie die hij had bedreven. Nadat hij met de boodschap over Jezus in aanraking was gekomen via Filippus, liet hij zich dopen en bleef voortdurend bij hem. Enige tijd later "bood hij Petrus en Johannes geld aan" in ruil voor de macht, "zodat iedereen wie ik de handen opleg de heilige Geest ontvangt." Petrus veroordeelde dit verzoek, "want uw houding tegenover God is niet oprecht. ... ik zie dat u vol venijn zit en verstrikt bent in het kwaad. Toen zei Simon: ‘Bid voor mij tot de Heer dat het me niet zal vergaan zoals u hebt gezegd'."

Simon Magus leefde in de eerste eeuw. In de tweede eeuw beriep de gnostische sekte van de Simonianen zich op hem als hun grondvester. We kennen hun leer voornamelijk van Ireneüs van Lyon die deze beschreef en aanviel als ketterij in zijn Adversus Haereses.

Simon Magus komt ook voor in de apocriefe Handelingen van Petrus. Daarin vertelt Petrus het verhaal van Simons dood. Simon Magus was in het Colosseum om zijn mogelijkheid om te vliegen te demonstreren aan keizer Claudius. Petrus vond dit echter godslastering en bad tot God om hem te laten vallen, die zijn verzoek inwilligde, en Simon Magus stortte neer. Hij brak zijn been op 3 plaatsen en werd gestenigd door de volgelingen van Petrus.

Betekenis[bewerken]

Simon Magus werd door de Simonianen gezien als een god en dat is dan waarschijnlijk ook de oorzaak dat er vele legendarische verhalingen over hem de ronde doen. Hij is als het ware het cultureel equivalent van Merlijn de Tovenaar uit de middeleeuwen. Alhoewel over hemzelf niet meer bekend is dan in de Handelingen uit het Nieuwe Testament staat, vormden zijn volgelingen een belangrijke beweging binnen de christelijke gnostiek.

Externe link[bewerken]