Verantwoord afvallen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Bij verantwoord afvallen wordt beoogd, de hoeveelheid vetweefsel af te laten nemen, terwijl dit gebeurt zonder gezondheidsschade.

Doel van afvallen[bewerken]

De huidige mens heeft een lichaam dat zich ontwikkelde in tijden, waarin voedselschaarste heel gebruikelijk was. Tegenwoordig is dit in het rijkere Westen doorgaans niet meer het geval en de voedingsmiddelenindustrie zorgt voor de aanvoer van niet alleen veel, maar ook energierijke voedingsmiddelen. Door deze twee zaken kan de energiebalans doorslaan. Het lichaam is gemaakt om alles wat het binnenkrijgt zo efficiënt mogelijk op te slaan voor tijden van nood. Blijft deze schaarste echter uit, zoals tegenwoordig, dan neemt de hoeveelheid vet in het lichaam toe. Dikke mensen hebben veel meer kans op allerlei kwalen dan slanke mensen. Kankers, hart- en vaatziekten en suikerziekte zijn voorbeelden van ziekten, waarvan de kans op het krijgen ervan daalt na een aantal kilo's af te zijn gevallen.[bron?]

Negatieve energiebalans[bewerken]

Om af te vallen moet ervoor gezorgd worden, dat er netto meer energie verbruikt wordt, dan dat er binnengekregen wordt. De volgende vier soorten stoffen leveren energie: vet, koolhydraten/glucose, eiwit en alcohol. Deze energie wordt door het lichaam voor de volgende vier zaken gebruikt: voor warmteproductie, om te bewegen, voor weefselonderhoud en voor weefselopbouw. Een manier van afvallen kan door middel van het minder innemen van de vier energieleverende stoffen. De tweede manier is ervoor te zorgen dat het lichaam meer energie gebruikt. De laatste manier is de combinatie van de twee.

Vetinname bij afvallen[bewerken]

De gemiddelde energieleverantie van vet bij de Nederlandse en Vlaamse bevolking ligt al jaren zo rond de veertig procent.[bron?] Doordat dit zo'n grote hoeveelheid is, is het vrij eenvoudig dit ietwat terug te schroeven om af te vallen. Het lichaam heeft een aantal vetachtige stoffen wekelijks nodig. Dit zijn essentiële vetzuren en de vetoplosbare vitamines. De behoefte van essentiële vetzuren kan geheel gedekt worden door het twee maal per week [bron?] eten van een portie vette vis zoals haring, makreel, zalm of paling. Door dagelijks wat te eten van groentes met veel bètacaroteen, zoals wortel, spinazie of paprika wordt de vitamine A-behoefte van het lichaam ruimschoots gedekt. De vitamine D-behoefte wordt gedekt als 's zomers de handen en gezicht een kwartier tot een half uur blootgesteld worden aan een hoog staande zon (tussen 11:00 en 15:00 uur).[1] In de winter is de zonkracht op de breedtegraad van Nederland en België onvoldoende voor vitamine D aanmaak in de huid.

Koolhydraatinname bij afvallen[bewerken]

Ook de gemiddelde energieleverantie van koolhydraten ligt al jaren zo rond de veertig procent bij de Nederlandse en Vlaamse bevolking.[bron?] Verantwoord afvallen is het meest effectief door middel van het beperken van koolhydraten. In het algemeen is dit effectiever dan het beperken van vetten en vooral eiwitten. Het gaat hierbij met name om het beperken van koolhydraten in de vorm van suiker en suikerrijke producten, de zogenaamde enkelvoudige koolhydraten. Men moet hierbij niet overdrijven want het lichaam heeft dagelijks koolhydraten nodig, vooral de meervoudige koolhydraten. Op de eerste plaats omdat rode bloedcellen nergens anders op kunnen teren. Deze zijn afhankelijk van glucose. Glucose komt normaliter voor in een constante concentratie in het bloed. Een weefsel dat niet zonder suikers kan, is het hersenweefsel. De lever maakt glycogeen en slaat het op om als brandstof voor de zenuwcellen te dienen. Dit is de reden dat er aanbevolen wordt degelijk te ontbijten. Na een nacht is deze voorraad van glycogeen in de lever uitgeput en dient aangevuld te worden door het eten van koolhydraten. Als dit niet aangevuld wordt, wendt de lever eiwit aan, die vooral uit het spierweefsel onttrokken wordt. Deze eiwitten worden vervolgens omgezet in glucose voor rode bloedcellen en zenuwcellen. Als de koolhydraatinname gedurende langere tijd onvoldoende is, treedt er een ander mechanisme in werking. Dan worden vetzuren afgebroken en omgezet in kleinere eenheden: de ketonzuren. Hier draaien de zenuwcellen en rode bloedcellen vervolgens op.

Zie ook[bewerken]