Al-Nakba

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Palestijnse families vluchten uit Galilea, oktober - november 1948

Al-Nakba (Arabisch: النكبة - 'de ramp' of 'de catastrofe') is de naam die de Arabische bevolking van het toenmalige Britse mandaatgebied Palestina gaf aan de voor hen negatieve afloop van de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948.

Na jaren van onlusten tussen de Arabische en de Joodse bevolking van Palestina besloot de Britse regering de toekomst van Palestina voor te leggen aan de Verenigde Naties. Deze bevalen op 29 november 1947 met resolutie 181 de opdeling aan van het land in een Arabische en een Joodse staat. Deze resolutie werd door de Arabische bevolking onder leiding van Mohammad Amin al-Hoesseini (groot moefti van Jeruzalem) afgewezen. Omdat Groot-Brittannië had aangekondigd in 1948 te vertrekken en er geen overeenstemming over de toekomst van Palestina bestond, brak een burgeroorlog uit tussen beide groepen, waarbij tot mei 1948 een kwart miljoen Arabische Palestijnen wegvluchtten voor het geweld of werden verdreven door Joodse milities.

Toen de Britten op 15 mei 1948 het mandaat over Palestina beëindigden, riep de Joodse leiding de staat Israël uit en trokken gelijktijdig legers van de Arabische buurlanden het gebied binnen om de Arabische bevolking te steunen in de strijd tegen de Joden. Na de wapenstilstand waren driekwart miljoen Palestijnen vluchteling geworden, verdreven door Joodse troepen of gevlucht voor het geweld. Van de 850.000 Arabieren die binnen de grenzen van de aangewezen Joodse staat woonden, konden 160.000 in het gebied blijven.

Onderzoek[bewerken]

Verschillende auteurs hebben studies verricht naar het aantal Palestijnse plaatsen die werden verlaten, geëvacueerd en/of vernietigd tijdens de periode 1947–1949. Op basis van hun respectievelijke berekeningen geeft de onderstaande tabel een vergelijkend overzicht van verlaten, geëvacueerde en/of verwoeste Palestijnse plaatsen.

Auteurs Steden Dorpen Stammen Totaal
Morris 10 342 17 369
Khalidi 1 400 17 418
Abu Sitta 13 419 99 531

[1]

De vluchtelingen kwamen terecht in de omliggende landen, waar ze gehuisvest werden in vluchtelingenkampen. De Israëlische regering nam na de oorlog wetten aan waarmee het de Palestijnse vluchtelingen onmogelijk werd gemaakt terug te keren, en waarmee al hun achtergebleven bezittingen werden geconfisqueerd.[bron?] Hiermee ontstond het Palestijnse vluchtelingenprobleem.

In resolutie 194 riepen de VN de strijdende partijen op tot repatriëring en schadeloosstelling van de vluchtelingen. De Arabische landen wezen de resolutie af; Israël aanvaardde de resolutie, maar voerde deze slechts zeer ten dele uit. De (Palestijnse) Arabieren duiden deze periode of ook wel de oprichtingsdag van de Israëlische staat zelf, aan als al-Nakba.

Zochrot (Hebreeuws: זוכרות; "Herinnering") is een Joods-Israëlische organisatie, gesticht in 2002. De organisatie is opgericht in Tel Aviv met als doel de Al-Nakba onder Israëli ruimer bekend te maken door middel van historisch onderzoek, geografische publicaties, tentoonstellingen, onderwijsprojecten etc.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De cijfers zijn ontleend aan Ruling Palestine, A History of the Legally Sanctioned Jewish-Israeli Seizure of Land and Housing in Palestine. Publishers: COHRE & BADIL, May 2005, p. 34 Voor meer informatie over de gehanteerde methoden, zie:
    • Morris, Benny, The Birth of the Palestinian Refugee Problem, 1947–1949. New York: Cambridge University Press, 1987,
    • Khalidi, Walid (ed.): All that Remains. The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington, D.C: Institute for Palestine Studies, 1992, App. IV, pp. xix, 585–586;
    • Sitta, Salman Abu: The Palestinian Nakba 1948, London, The Palestinian Return Centre, 2000

Beluister

(info)