André Previn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
André Previn
André Previn (1973)
André Previn (1973)
Algemene informatie
Volledige naam Andreas Ludwig Priwin
Geboren Berlijn, 6 april 1929
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1950-
Beroep Pianist, dirigent en componist
Portaal  Portaalicoon   Muziek

André George Previn (geboren: Andreas Ludwig Priwin) (Berlijn, 6 april 1929) is een Amerikaans pianist, componist en dirigent.

Voordat zijn familie in 1937 naar Parijs verhuisde, studeerde Previn al aan het Koninklijk Conservatorium van Berlijn. Na verdere studie aan het conservatorium van Parijs vluchtte de Joodse familie in 1941 voor de nazi's naar de Verenigde Staten. Sweet Lorraine van Art Tatum inspireerde Previn om zich meer in de jazzmuziek te verdiepen.

Carrière[bewerken]

Op dertienjarige leeftijd startte Previn zijn carrière met radio-opnamen onder andere met Hoagy Carmichael. Op zijn vijftiende gaf hij een jazzconcert in de Philharmoniker concertzaal van Los Angeles. Zijn toenmalige impresario Laguna begon een opnamestudio, waarvoor Previn in 1945/46 zijn eerste grammofoonplaatopnamen maakte, onder andere met de jazzmuzikanten Willie Smith en Red Callender. Ook een eigen compositie van Previn, Sunset in Blue, werd daar opgenomen. Hij wordt gerekend tot de beste jazzmuzikanten van Amerika en speelde samen zowel met Ray Brown en Dizzy Gillespie alsook met Billie Holiday. Voor het trioalbum My Fair Lady met Shelly Manne en Leroy Vinnegar ontving hij in 1956 de eerste gouden plaat in de geschiedenis van de jazz.

Tegenwoordig is Previn vooral bekend als dirigent van symfonieorkesten. Hij dirigeerde ook de muziek bij verscheidene bioscoopfilms, bijvoorbeeld Kiss Me Kate (1953), Seidenstrümpfe (1957), Porgy and Bess (1959), My Fair Lady (1964), Jesus Christ Superstar (1973), Rollerball (1975) en The Elephant Man (1980).

Privéleven[bewerken]

Andre Previn is vijf keer getrouwd geweest. Eerst met Betty Bennett, daarna met Dory Langdon, vervolgens van 1970 tot 1979 met Mia Farrow. Samen met haar heeft hij dochter Soon-Yi geadopteerd, die nu met regisseur Woody Allen is getrouwd. Na zijn vierde huwelijk met Heather Sneddon, dat eindigde in 2002, trouwde Previn de Duitse violiste Anne-Sophie Mutter. Later schreef hij een vioolconcert voor haar. Zij scheidden in 2006.

Previn schreef een mémoire aan zijn vroege jaren in Hollywood, genaamd: No Minor Chords. gepubliceerd in 1991.

Directie[bewerken]

Als dirigent leidde hij de volgende orkesten:

  • Houston Symphony Orchestra (1967-1970)
  • London Symphony Orchestra (muzikaal directeur: 1969-1979; eredirigent: sinds 1993)
  • Pittsburgh Symphony Orchestra (1976-1984)
  • Los Angeles Philharmonic Orchestra (1985-1989)
  • Royal Philharmonic Orchestra (muzikaal directeur: 1985-1988; hoofddirigent: 1988-1991)
  • Oslo Filharmoniske Orkester (chef-dirigent: 2002 - )
  • Gastdirigent van het Boston Symphony Orchestra (2006-2007)

Composities (selectie)[bewerken]

  • Sunset in Blue
  • Three Little Words (1950)
  • Gigi (1958)
  • Anne-Sophie (vioolconcert)
  • A Streetcar Named Desire (opera) (Duits:Endstation Sehnsucht), eerste uitvoering op 19 september 1998 in het War Memorial Opera House van San Francisco.

Onderscheiding[bewerken]

Previn is in 1996 door koningin Elisabeth geridderd in de Orde van het Britse Rijk en mag zich sindsdien Sir André Previn noemen.

Academy Award (voor beste muziek)[bewerken]

Grammy Award[bewerken]

  • Gigi (1958)
  • Porgy and Bess (1959)

Externe link[bewerken]