Bildungsroman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Samenvoegen van Iemand vindt dat de tekst van Künstlerroman in dit artikel ingevoegd zou moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dat artikel een redirect te worden (hier melden).
Samenvoegen van Iemand vindt dat de tekst van Erziehungsroman in dit artikel ingevoegd zou moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dat artikel een redirect te worden (hier melden).
Samenvoegen van Iemand vindt dat de tekst van Entwicklungsroman in dit artikel ingevoegd zou moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dat artikel een redirect te worden (hier melden).

Een Bildungsroman (Duits; vertaald in het Nederlands: "vormingsroman") is een psychologische roman die verhaalt over de ontwikkeling van de geest en persoonlijkheid van de protagonist gedurende de overgang van jeugd naar volwassenheid, waarbij gewoonlijk de herkenning van de eigen identiteit en rol in de wereld een rol speelt. Het modelvoorbeeld voor het genre was Goethes Wilhelm Meisters Lehrjahre uit 1796.[1]

De term Bildungsroman werd in 1820 bedacht door Johann Carl Simon Morgenstern.[2]

Omschrijving[bewerken]

Centraal staat de emotionele, morele en intellectuele groei van het (meestal jonge) hoofdpersonage. Het hoofdpersonage wordt vaak gevormd door de mensen die hij ontmoet en waar hij mee omgaat. Zijn levensverhaal wordt gekenmerkt door de zoektocht naar zingeving en harmonie. Heel vaak staat het conflict tussen de protagonist en de maatschappij centraal, waarbij de protagonist de hem omringende normen en waarden stukje bij beetje leert accepteren, waardoor hij uiteindelijk toch in de maatschappij wordt opgenomen. In sommige verhalen is de protagonist pas na het bereiken van een zekere rijpheid in staat zich om anderen te bekommeren en te helpen. Het genre heeft dan ook didactische kenmerken die teruggaan op opvoedingsidealen uit de tijd van de Verlichting. Zoals de naam al aangeeft, was het genre vooral in Duitsland succesvol.

De Bildungsroman is als genre ontstaan uit de folkloreverhalen waarin bijvoorbeeld een weinig intelligent persoon de wereld introk om zijn elders zijn geluk te beproeven, vaak nadat hij eerst een verlies heeft geleden dat hem emotioneel sterk heeft geraakt. Als genre staat de Bildungsroman zeer dicht bij de Entwicklungsroman, de Erziehungsroman en de Künstlerroman; de drie voornoemde genres worden in de literatuurwetenschap dan ook veelal als subgenres van de Bildungsroman beschouwd. Wanneer bijvoorbeeld vooral de opvoeding van de jonge hoofdpersoon wordt benadrukt, als in Rousseau's Emile, dan spreekt men wel van een Erziehungsroman. En als de hoofdpersoon zich ontwikkelt als kunstenaar, is de term Künstlerroman van toepassing.

Enige titels[bewerken]

Nederlands[bewerken]

Duits[bewerken]

Engels[bewerken]

Frans[bewerken]

Subtype: de kunstenaarsroman[bewerken]

Een belangrijke ondersoort van de Bildungsroman is de kunstenaarsroman (Künstlerroman), die de groei van een schrijver of andersoortige kunstenaar beschrijft van de kindertijd tot aan het stadium van volwassenheid waarin de artistieke lotsbestemming en het meesterschap over een kunstdiscipline.[3] Onder de voorbeelden van dit type bevinden zich enkele belangrijke romans uit de twintigste eeuw.



Bronnen, noten en/of referenties
  1. Van Bork e.a. (2012), online.
  2. (de) http://www.uni-magdeburg.de/mbl/Biografien/1140.htm
  3. Abrams (1999), 193

Bronnen[bewerken]

  • Abrams, M.H. (1999). A Glossary of Literary Terms. Seventh Edition. Fort Worth, Texas: Harcourt Brace College Publishers. ISBN 9780155054523
  • Bork, G.J. van, D. Delabastita, H. van Gorp, P.J. Verkruijsse. (2012). 'Bildungsroman.' Algemeen letterkundig lexicon, 2012, online/ Geraadpleegd op 27 september 2014.