Elementaire functie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de wiskunde verstaat men onder een elementaire functie een functie die is opgebouwd uit een eindig aantal exponenten, logaritmen, constanteen, één variabele, en n-wortels door compositie en combinaties en door alleen gebruik te maken van de vier elementaire operaties (+ - x ÷).

Elementaire functies werden tussen 1833 en 1841 in een reeks artikelen geïntroduceerd door de Franse wiskundige Joseph Liouville. Een algebraïsche behandeling van elementaire functies werd in de jaren 1930 door Joseph Fels Ritt gestart.

Voorbeelden[bewerken]

Een voorbeeld van een elementaire functie is:

\frac{e^{\tan(x)}}{1+x^2}\sin\left(\sqrt{1+\ln^2 x}\,\right)

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]