| Iljoesjin Il-14 |
 |
| Fabrikant |
Iljoesjin |
| Lengte |
22,31 m |
| Spanwijdte |
31,70 m |
| Hoogte (vanaf de grond) |
7,80 m |
| Max. aantal passagiers |
36 |
| Leeggewicht |
12.600 kg |
| Vleugeloppervlak |
100 m² |
| Max. startgewicht |
17.500 kg |
| Motoren |
2 x Sjvetsov ASh-82T-7 |
| Max. stuwkracht per motor |
1.900 pk |
| Kruissnelheid |
320 km/h |
| Max. reikwijdte |
1.750 km |
| Eerste vlucht |
1950 |
| Status |
niet meer in commercieel gebruik, nog wel bij vliegclubs |
| Aantal gebouwd |
1276 |
|
|
De Iljoesjin[1] Il-14 (Russisch: Ильюшин Ил-14) (NAVO-codenaam: Crate) was een Russisch militair en civiel transport en passagiersvliegtuig. De Il-14 vloog voor het eerst in 1950 en werd behalve in de Sovjet-Unie ook gebouwd in de DDR, in Tsjechoslowakije bij Avia als Avia Av-14 (ook wel bekend als Avia 14) en in China als Y-6.
Ontwikkeling van de Iljoesjin Il-14 [bewerken]
De Iljoesjin was bedoeld als vervanging van de Lisunov Li-2, een in licentie in de Sovjet-Unie gebouwde variant van de Douglas DC-3. De Il-14 wordt aangedreven door twee Sjvetsov ASh-82T-7 radiaalmotoren. Het toestel was een groot succes in de uitgestrekte Sovjet-Unie doordat het goed overweg kon met onverharde landingsbanen en vliegvelden van slechte kwaliteit.
Tegenwoordig zijn er nog maar een handjevol vliegende exemplaren, deze worden in Rusland gebruikt als vrachtvliegtuig in Siberië of als parachutistentoestel door vliegclubs.
Gebruikers (historisch) [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Iljoesjin is de Nederlandse transliteratie van het Russische Ильюшин, deze wordt echter weinig gebruikt. Als internationale handelsnaam gebruikt Iljoesjin de Engelse transliteratie, Ilyushin.
|
