Joséphine de Beauharnais
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| 1763-1814 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Keizerin van Frankrijk | ||||||
|
||||||
|
Joséphine de Beauharnais, geboren als Marie-Josèphe-Rose Tascher de la Pagerie (Les Trois-Îlets (Martinique), 23 juni 1763 – Rueil-Malmaison, 29 mei 1814), verwierf haar grootste bekendheid als echtgenote van Napoleon Bonaparte.
Joséphine werd geboren in Martinique als dochter van de havenmeester Joseph Tascher de la Pagerie. Ze was van 1779 tot 1793 getrouwd met generaal Alexandre de Beauharnais. In de Franse Revolutie voegde ze zich bij de Derde stand. In 1793 commandeerde Alexandre het Rijnleger maar werd er later van beschuldigd dat hij opzettelijk zijn mannen had laten capituleren bij Mainz en daarom werd hij op 23 juli 1794 geguillotineerd. Het paar had twee kinderen: Eugène en Hortense.
Joséphine de Beauharnais werd in de tijd van Robespierre (1758-1794) gevangen genomen en na zijn val weer bevrijd. Daarna werd ze verliefd op Paul Barras, een Frans antiroyalistisch staatsman en een luitenant van het Franse leger. Hij vocht tegen de Engelsen. Tijdens de Franse Revolutie was hij lid van de Nationale Conventie. Later hielp hij Robespierre ten val te brengen. Op 15 oktober 1795 beloonde hij Napoleon voor zijn prestaties bij de 13 Vendemaire (dit was de eerste maand van de Franse Revolutie) met het opperbevel van Italië: hij schonk zijn maîtresse Joséphine de Beauharnais.
Na de staatsgreep van 18 Brumaire (nevelmaand - 9 november 1799) lukte het Joséphine de Beauharnais op Malmaison en in de Tuilerieën een kleine hofhouding te leiden. Napoleon en Joséphine de Beauharnais trouwden op 9 maart 1796 in het geheim met elkaar en het huwelijk werd gesloten door kardinaal Fesch. Op 2 december 1804 werd Joséphine door Napoleon gekroond tot keizerin. Joséphine was toen 41 en Napoleon 35 jaar.
Napoleon kroonde, in aanwezigheid van de Paus Pius VII eerst zichzelf en daarna zijn echtgenote. Joséphine was zelf geen voorstander geweest van Napoleons troonsbestijging daar ze dacht dat Napoleon dan een erfgenaam wenste. Napoleon en Joséphine hadden echter geen kinderen. In 1806 kreeg Napoleon een buitenechtelijk kind, Charles Léon Denuelle, deze kon niet zijn wettige erfgenaam worden. Op 15 december 1809 werd de familieraad samengeroepen om de scheiding tussen Napoleon en Joséphine goed te keuren. De senaat bekrachtigde dit. Joséphine mocht de titel van keizerin blijven voeren. Ze stierf op 29 mei 1814 ten gevolge van een longontsteking in het Malmaison, dat in 1906 een museum werd, waar voornamelijk werken betreffende Napoleon en zijn echtgenote Joséphine tentoongesteld werden.

