Maria Laetitia Ramolino

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maria Letizia Ramolino

Maria Laetitia Ramolino (Ajaccio, 24 augustus 1750 - Rome, 2 februari 1836), genoemd Madame Mère, was de moeder van Napoleon Bonaparte. Ze was de dochter van Giovanni Geronimo Ramolino (13 april 1723 - 1755) en Angela Maria Pietrasanta (ca. 17251790).

Ze trouwde op 14-jarige leeftijd Carlo Buonaparte op 2 juni 1764 en was de "stammoeder" van de familie Bonaparte. Van haar 13 kinderen overleefden er 8. Het ter wereld zetten van zoveel kinderen deed haar aanzien stijgen. Haar zoon Napoleon Bonaparte was de eerste keizer van Frankrijk. Alhoewel ze de (groot)moeder van Keizers, koningen en prinsen was, had ze geen adellijke of keizerlijke titel. Haar opvoeding was eenvoudig.

Kinderen[bewerken]

Carlo en Laetitia kregen 13 kinderen:

Ze was, naar eigen zeggen, “De enige vrouw in de geschiedenis die één keizer en zoveel koningen heeft geranseld”. Hetgeen aangeeft dat ze een strenge vrouw was. Ondanks keizerlijke status van Napoleon, had ze zelf geen adellijke of keizerlijke status overgehouden aan het avontuur van haar zoon.

Haar halfbroer was Joseph Fesch die zijn neef de keizer steunde en tijdens het keizerrijk kardinaal werd.

Toen haar liefde voor Frankrijk bekend werd, moest ze, samen met Fesch, Corsica in de nacht verlaten.

Haar mening was voor haar zoon zeer belangrijk - naar verluidt was zij erg streng in de opvoeding van haar kinderen. Er waren steeds vaker onenigheden in het gezin. Een twist tussen Napoleon en zijn broer Lucien weerhield haar er zelfs van de zelfkroning van haar zoon tot keizer, in de Notre Dame in Parijs, bij te wonen. Deze gebeurtenis is afgebeeld op een schilderij van Jacques-Louis David, "Le sacre de Napoléon". Op dit schilderij zijn, naast anderen, Lucien en Maria Laetitia afgebeeld. In werkelijkheid waren zij niet aanwezig bij de zelfkroning.

Hoewel de Fransen in 1769 zeggenschap over het eiland kregen, heeft ze nooit de moeite genomen om Frans te leren. Wel sprak ze een beetje Italiaans, en Corsicaans. Toen ze 35 was stierf haar man Carlo Buonaparte (1785). Een jaar voor zijn dood was hij vertrokken naar Montpellier, in Zuid-Frankrijk. Hier werd hij behandeld voor maagkanker, waar hij uiteindelijk aan sterft in 1785. Hun dochter Pauline en twee van hun zoons, Lucien en vermoedelijk ook Napoleon, sterven aan dezelfde ziekte. De dood van haar man maakte van Maria Laetitia “Madame, de moeder van Zijne Majesteit de keizer"(Madame Mère de l’Empereur). Na de dood van Carlo blijkt dat deze een groot aantal schulden had gemaakt tijdens zijn leven. Hierdoor raakten zij afhankelijk van de zorgen van een oom. De oudste zoon Joseph was toentertijd teruggekeerd naar Corsica, en dus was het aan de jonge Napoleon (in die tijd zestien jaar oud) om de zaken in Frankrijk van zijn vader over te nemen.¹

Ze stierf in Rome aan ouderdom op 86 jarige leeftijd, een kleine 15 jaar na de dood van Napoleon Bonaparte. Tegen die tijd was ze nagenoeg blind.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Kikkert, J.G. (2006) Lodewijk Napoleon Koning van Holland, Soesterberg, ASPEKt