Marilyn Okoro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marilyn Okoro
Tijdens de FBK Games in Hengelo, 2009
Tijdens de FBK Games in Hengelo, 2009
Volledige naam Marilyn Chinwenwa Okoro
Geboortedatum 23 september 1984
Geboorteplaats Londen
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Lengte 1,65 m
Gewicht 64 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint, middellange afstand
Trainer/coach George Harrison, Colin Bovell
Eerste titel Zuid-Engels kampioene 800 m 2004
OS 2008
Extra Brits recordhoudster 4 x 400 m + 4 x 800 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek
Marilyn Okoro (2e van links): vreugde om brons, WK 2007, Osaka

Marilyn Chinwenwa Okoro (Londen, 23 september 1984) is een Britse atlete van Nigeriaanse komaf, die gespecialiseerd is in de 400 en 800 m. Met een persoonlijk record van 1.58,76 op de 800 m is ze de vijfde snelste Britse achter Kelly Holmes, Kirsty Wade, Rebecca Lyne en Diane Modahl. Ze komt ook regelmatig uit op de 4 x 400 m estafette en behaalde op dit estafettenummer verschillende successen.

Biografie[bewerken]

Tweemaal Brits universitair kampioene[bewerken]

Marilyn Okoro studeerde in 2007 af in politiek en Frans aan de Universiteit van Bath. Ze was daarvoor aangesloten bij het atletiekteam van de universiteit en werd tweemaal eerste op de Britse universiteitskampioenschappen. Ze zingt ook in een jazzband en het gospelkoor van de universiteit.

Brons op WK in 2007[bewerken]

Op de universiade van 2005 in het Turkse İzmir won Okoro een bronzen medaille op de 800 m. Met een tijd van 2.01,90 eindigde ze achter de Russische Svetlana Kljoeka (goud; 2.00,80) en de Turkse Binnaz Uslu (zilver; 2.01,42). In december 2005 werd ze gevraagd als vervangster voor olympisch dubbelkampioene Kelly Holmes op de Gemenebestspelen 2006 in Melbourne. Ze behaalde een zevende plaats in de finale van de 800 m en liep bijna twee seconden van haar persoonlijk record af.
Haar beste prestatie is het winnen van een bronzen medaille op de 4 x 400 m estafette bij de wereldkampioenschappen van 2007 in Osaka. Met haar teamgenotes Christine Ohuruogu, Lee McConnell en Nicola Sanders realiseerde ze een Brits record van 3.20,04 en eindigde het Britse viertal achter de estafetteploegen uit Amerika (goud; 3.18,55) en Jamaica (zilver; 3.19,73). Op de wereldatletiekfinale in Stuttgart later dat jaar verbeterde ze haar PR op de 800 m naar 1.58,76.

Finaliste op OS[bewerken]

Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking nam Okoro deel aan de 800 m en de 4 x 400 m estafette. Op de 800 m sneuvelde ze in de halve finale met een tijd van 1.59,53. Bij het estafettenummer verging het haar beter en behaalde ze met haar teamgenotes Christine Ohuruogu, Kelly Sotherton en Nicola Sanders een vijfde plaats in 3.22,68.

Plus finaliste op EK en WK[bewerken]

In 2009 was Marilyn Okoro aanwezig bij de Europese indoorkampioenschappen in Turijn, waar zij op de 800 als vijfde finishte in 2.03,30. Bij de WK in Berlijn, later dat jaar, drong zij opnieuw door tot de finale van de 800 m. In deze door de Zuid-Afrikaanse Caster Semenya gedomineerde wedstrijd eindigde zij als achtste, waarbij zij als enige finaliste in een tijd net boven de 2 minuten uitkwam: 2.00,32. Desondanks was het een bijzondere prestatie van de Britse, die eigenlijk al het hele buitenseizoen met knieklachten rondliep, maar zich desondanks door de pijn heen vocht. De daarop volgende winter liet zij zich echter aan haar knie opereren, teneinde de problemen te verhelpen.

Opnieuw brons op estafette[bewerken]

Ondanks een aangepast wedstrijdprogramma om de knie voldoende tijd te gunnen om te genezen, werd Okoro in 2010 bij de Britse kampioenschappen alweer derde op de 800 m. Op grond hiervan werd zij uitgezonden naar de Europese kampioenschappen in Barcelona, waar ze op de 800 m niet tot de finale doordrong, maar op de 4 x 400 m estafette haar revanche haalde door samen met Nicola Sanders, Lee McConnell en Perri Shakes-Drayton in 3.34,32 naar het brons te snellen. Voor tweede loopster Marilyn Okoro werd een 400 metertijd geklokt van 52,0 s; in de series liep ze zelfs 51,8. Het was haar tweede bronzen plak op de 4 x 400 m, na er eerder een op de WK in Osaka te hebben veroverd.

Gepasseerd voor Londen[bewerken]

In 2012 werd Okoro door de Britse atletiekbond niet genomineerd voor de Olympische Spelen in Londen. Een tactisch slecht ingedeelde race tijdens de Britse olympische trials gaf hierbij de doorslag, hoewel zij eerder in het seizoen diverse goede prestaties had geleverd. Als reactie hierop noemde zij hoofdcoach Charles van Commenee een 'bullebak'.[1] Van Commenee had haar enkele jaren eerder, toen zij op de EK indoor in Turijn na een sterk begin in de 800 m-finale was teruggezakt naar de vijfde plaatst, naïef en onprofessioneel genoemd.

Verhuizing naar de VS[bewerken]

Na de teleurstelling omtrent de Olympische Spelen besloot Okoro het roer om te gooien en in de Verenigde Staten te wonen om getraind te worden door oud-Olympiër Johnny Gray, die onder andere de trainer is van Duane Solomon. In 2013 lukte het haar wel om zich te kwalificeren voor het mondiale toernooi van dat jaar: de wereldkampioenschappen van Moskou. Okoro liep daar in de series een seizoensbeste prestatie (1.59,43) en kwalificeerde zich voor de halve finales. Die halve finale verliep minder goed, waardoor ze als zevende eindigde in haar serie.

Titels[bewerken]

  • Brits universiteitskampioene 400 m - 2005
  • Brits universiteitsindoorkampioene 800 m - 2005
  • Zuid-Engels kampioene 800 m - 2004

Persoonlijke records[bewerken]

Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
400 m 52,00 s 8 augustus 2006 Göteborg
600 m 1.24,46 5 juli 2012 Luik
800 m 1.58,45 26 juli 2008 Londen
1500 m 4.11,85 20 september 2008 Shanghai
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
400 m 52,98 s 15 februari 2009 Sheffield
800 m 1.59,27 21 februari 2009 Birmingham
1500 m 4.22,33 7 februari 2009 Stuttgart

Palmares[bewerken]

800 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 2005: 4e EK U23 - 2.06,39
  • 2005: Brons Universiade - 2.01,90
  • 2006: 7e Gemenebestspelen - 2.01,65
  • 2007: 4e EK indoor - 2.00,20
  • 2007: Brons Wereldatletiekfinale - 1.58,76
  • 2008: Brons Wereldbeker - 1.58,64
  • 2009: 5e EK indoor - 2.03,30 (2.02,63 in ½ fin.)
  • 2009: 4e FBK Games - 2.00,58
  • 2009: 8e WK - 2.00,32
  • 2013: 7e in ½ fin. WK - 2.02,26
Diamond League-podiumplekken

4 x 400 m estafette[bewerken]

  • 2007: Brons WK - 3.20,04 (nat. rec.)
  • 2008: 5e OS - 3.22,68
  • 2010: Brons EK - 3.24,32

4 x 800 m estafette[bewerken]

  • 2013: 4e Penn Relays te Philadelphia - 8.13,46 (nat. rec.)
Bronnen, noten en/of referenties