Maup Caransa
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Maurits (Maup) Caransa (Amsterdam, 1916) is een Amsterdams onroerendgoedhandelaar van Joodse afkomst.
Caransa kocht in de jaren na de Tweede Wereldoorlog grootschalig panden op rond het Rembrandtplein en het Leidseplein in Amsterdam en liet er hotels, restaurants en cafés in vestigen, waaronder het Caransa Hotel. Deze omgeving werd daardoor in de jaren zestig een dure uitgaansbuurt en Caransa werd er als exploitant multimiljonair door.
[bewerken] Kritiek
De bouwsels waarmee hij zich bemoeide zijn echter niet alle gevrijwaard van kritiek. Zo hebben boze tongen beweerd dat er steekpenningen te pas zijn gekomen aan de bouw van de Europarking (gelegen aan de Marnixstraat), maar dat is nooit bewezen. Door een financiële impuls te verlenen aan het Burgemeester Tellegenhuis (Zandstra, Meijling en De Clercq Zubli), werd dit 150 meter lange pand aan de Jodenbreestraat in de volksmond het 'Maupoleum' genoemd. Reeds vanaf de bouw heeft het UvA-onderkomen esthetisch onder vuur gelegen en tijdens het overgrote deel van zijn korte bestaan (1971 - 1994) stond het wijd en zijd bekend als het lelijkste gebouw van Nederland.
[bewerken] Ontvoering
In oktober 1977 werd hij door onbekenden ontvoerd. Vijf dagen later, op 2 november 1977, werd hij na betaling van 10 miljoen gulden (4,5 miljoen euro) weer vrijgelaten. Caransa schreef geschiedenis met zijn bewering dat hij zelf met de ontvoerders had onderhandeld over de hoogte van het losgeld.
Deze ontvoering is tevens de inspiratie geweest voor de latere ontvoerders van Freddy Heineken in 1983.
Voor zijn ontvoering was Caransa vaak in het nieuws, maar sindsdien probeert hij uit de publiciteit te blijven.
