Miguel Indurain

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Miguel Indurain
Miguel Indurain tijdens een persconferentie in 1996
Miguel Indurain tijdens een persconferentie in 1996
Persoonlijke informatie
Volledige naam Miguel Indurain Larraya
Bijnaam Miguelón, Big Mig
Geboortedatum 16 juli 1964
Geboorteplaats Villava, Spanje
Sportieve informatie
Specialisatie Klimmer, tijdrijder, ronderenner
Ploegen
1984–1989
1990–1996
Reynolds
Banesto
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 19e (1990)
Luik-Bastenaken-Luik 4e (1991)
Ronde van Italië 1e (1992, 1993)
4 etappezeges
Ronde van Frankrijk 1e (1991 t/m 1995)
12 etappezeges
Ronde van Spanje 2e (1991)
WK 2e (1993, 1995)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Indurain in 1996
Indurain in 2009

Miguel Indurain Larraya (Villava, 16 juli 1964) is een voormalig Spaans wielrenner. Hij was de vierde wielrenner, na de Fransen Jacques Anquetil en Bernard Hinault en de Belg Eddy Merckx, die er in slaagde vijf maal de Ronde van Frankrijk te winnen. Hij deed dit bovendien als eerste renner zonder onderbreking. Indurain behaalde deze prestatie in de jaren 1991 tot en met 1995.

Biografie[bewerken]

Miguel Indurain begon zijn professionele wielercarrière in 1984 bij de Reynolds-ploeg. In 1985 reed hij zijn eerste Tour en was hij enkele dagen leider in de Ronde van Spanje. Hij eindigde als eerste in de Tour de l'Avenir in 1986. De daaropvolgende jaren reed hij vooral als meesterknecht van zijn ploeggenoot Pedro Delgado.

In 1989 werd hij de eerste Spanjaard die Parijs-Nice op zijn naam schreef en won hij zijn eerste etappe in de Ronde van Frankrijk. Vanaf dat moment kwam zijn carrière in een stroomversnelling. In 1990 won hij onder andere de Clásica San Sebastián en had al de gele trui in Frankrijk kunnen pakken, ware het niet dat hij op Delgado moest wachten.

In 1991 won hij zijn eerste Tour de France door de gele trui na een aanval in de Pyreneeën te pakken en ook nog twee tijdritten te winnen. Hij eindigde dat jaar ook als tweede in de Ronde van Spanje en won brons op de Wereldkampioenschappen op de weg.

In 1992 schreef hij zowel de Giro als de Tour op zijn naam, een prestatie die hij het jaar daarna zou herhalen. Daarmee was hij de eerste renner die La Double (Giro én Tour in één seizoen) tweemaal achter elkaar wist te winnen. Verder werd hij in 1992 kampioen van Spanje op de weg en won hij zilver op het WK van 1993 na Lance Armstrong.

Het werelduurrecord verbeterde Indurain in 1994, al raakte hij dat korte tijd later kwijt aan Tony Rominger. Dat jaar eindigde hij weer als eerste in de Tour, maar moest het in de Giro afleggen tegen de Rus Jevgeni Berzin.

In 1995 won Indurain zijn vijfde en laatste Tour. In Duitama, Colombia werd hij wereldkampioen tijdrijden en eindigde in de wegwedstrijd tweede achter zijn landgenoot Abraham Olano.

In 1996 kwam er een einde aan zijn zege-reeks in de Tour de France. Tijdens een ingekorte bergetappe van deze Tour kon hij de voorste renners niet meer bijhouden. Dit kostte hem de 6e Tour-zege. In het algemeen klassement zou hij als 11e eindigen. Bjarne Riis, winnaar van deze Tour, gaf in 2007 toe de Tour op epo te hebben gewonnen. Voorts moest Indurain in de Ronde van Spanje van dat jaar voortijdig afstappen. Hij zou de Vuelta nooit winnen. Wel won hij dat jaar nog de Dauphiné Libéré en Olympisch goud op de individuele tijdrit.

In 1997 stopte Miguel Indurain met professioneel wielrennen, na bijna 15 jaar in het profpeloton te hebben rondgereden.

Miguel Indurain is geëerd met een eigen wielerwedstrijd, de Gran Premio Miguel Indurain. Zijn broer Prudencio Indurain heeft hem sinds 1991 in zijn profcarrière bijgestaan.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1984
4e etappe Ronde van de Toekomst
1986
Ronde van de Toekomst
proloog Ronde van Murcia
Eindklassement Ronde van Murcia
1987
G.P Navarra
1e etappe Vuelta a Galega
Eindklassement Ronde van de Drie Mijnvalleien
proloog Ronde van Murcia
1988
6e etappe Ronde van Catalonië
Ronde van Catalonië
2e etappe Vuelta a Galega
1989
9e etappe Ronde van Frankrijk
Parijs-Nice
3e etappe Critérium International
Critérium International
1990
16e etappe Ronde van Frankrijk
6e etappe Parijs-Nice
Parijs-Nice
Clásica San Sebastián
5e etappe Ronde van Valencia
1991
5e etappe Ronde van Catalonië
Ronde van Catalonië
8e etappe Ronde van Frankrijk
21e etappe Ronde van Frankrijk
Gele truiEindklassement Ronde van Frankrijk
2e etappe Euskal Bizikleta
5e etappe Euskal Bizikleta
Eindklassement Ronde van Vaucluse
1992
Spaanse kampioenstruiSpaans Kampioen op de weg, Elite.
Boucles de l'Aulne
Ronde van Catalonië
proloog Ronde van Frankrijk
9e etappe Ronde van Frankrijk
19e etappe Ronde van Frankrijk
Gele truiEindklassement Ronde van Frankrijk
3e etappe Ronde van Italië
22e etappe Ronde van Italië
Roze truiEindklassement Ronde van Italië
4b etappe Ronde van Romandië
1993
Clasica a los Puertos Guadarrama
Eindklassement Ronde van Castilie en Leon
6e etappe Ronde van Murcia
proloog Ronde van Frankrijk
9e etappe Ronde van Frankrijk
Gele truiEindklassement Ronde van Frankrijk
10e etappe Ronde van Italië
19e etappe Ronde van Italië
Roze truiEindklassement Ronde van Italië
Clásica a los Puertos de Guadarrama
1994
9e etappe Ronde van Frankrijk
Gele truiEindklassement Ronde van Frankrijk
Eindklassement Ronde van Picardië
6e etappe Ronde van Valencia
Werelduurrecord
1995
3e etappe Dauphiné Libéré
Dauphiné Libéré
MaillotMundialCrono.PNG Wereldkampioen tijdrijden
8e etappe Ronde van Frankrijk
19e etappe Ronde van Frankrijk
Gele truiEindklassement Ronde van Frankrijk
Eindklassment Ronde van Galicië
1b etappe Ronde van Rioja
Eindklassment Ronde van Rioja
Eindklassement Midi Libere
G.P Moskou
1996
5e etappe Dauphiné Libéré
6e etappe Dauphiné Libéré
Dauphiné Libéré
Olympische Zomerspelen, individuele tijdrit
proloog Ronde van Alentejo
4e etappe Ronde van Alentejo
Eindklassment Ronde van Alentejo
5e etappe Euskal Bizkleta
Eindklassment Euskal Bizikleta
1e etappe Ronde van Asturië
Eindklassement Ronde van Asturië

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1985 opgave   84e  
1986 opgave   92e  
1987 97e   opgave  
1988 47e   opgave  
1989 17e (1)  opgave  
1990 10e (1)  7e  
1991 Jersey yellow.svg ↑ (2)  Zilver ↑  
1992 Jersey pink.svg ↑ (2)Jersey blue.svg  Jersey yellow.svg ↑ (3) 
1993 Jersey pink.svg ↑ (2)  Jersey yellow.svg ↑ (2) 
1994 Brons ↑   Jersey yellow.svg ↑ (1) 
1995 Jersey yellow.svg ↑ (2) 
1996 11e   opgave  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
1985
1986
1987 64e
1988 40e 52e (UWB)
1989 42e 10e 7e 77e (UWB)
1990 19e 12e 4e 12e
1991 125e 4e 17e Brons ↑
1992 167e 6e
1993 123e 72e 51e Zilver ↑
1994 31e
1995 132e 31e Zilver ↑
1996 115e 26e
Voorganger:
Greg LeMond
Vlag van Verenigde Staten
1990
Jersey yellow.svg Winnaar van de Ronde van Frankrijk Jersey yellow.svg
Miguel Indurain
Vlag van Spanje
1991, 1992, 1993, 1994, 1995
Opvolger:
Bjarne Riis
Vlag van Denemarken
1996
Voorganger:
Chris Boardman
MaillotMundialCrono.PNG Wereldkampioen tijdrijden MaillotMundialCrono.PNG
1995
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Alex Zülle