Mikonos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mikonos / Mykonos
Μύκονος
Eiland van Griekenland
Mikonos
Mikonos
Locatie
Land Griekenland
Eilandengroep Cycladen
Locatie Egeïsche Zee
Coördinaten 37° 27' NB, 25° 23' OL
Algemeen
Oppervlakte 86 km²
Inwoners 10.190 (census 2011)[1]
Foto's
Hoofdstad van Mikonos
Hoofdstad van Mikonos
Portaal  Portaalicoon   Griekenland

Mykonos[2] (Grieks: Μύκονος; Nederlands: Mikonos[3]) is een vrij klein Grieks eiland in de Egeïsche Zee, een der Cycladen, gelegen tussen Tinos, Siros, Paros en Naxos, in de buurt van Delos. Het eiland en gelijknamige gemeente heeft een oppervlakte van 86 km², en telt zo’n 10.000 inwoners. Bestuurlijk is de gemeente[4] eveneens een regionale eenheid (periferiaki enotita) onder dezelfde naam, onderdeel van de bestuurlijke regio (periferia) Zuid-Egeïsche Eilanden.

Algemene indruk[bewerken]

De belangrijkste stad en haven, aan de westkust, is Mikonos-Stad, zoals vaak op de Griekse eilanden, gewoon Chora (Χώρα, d.i. Hoofdstad) genoemd. Er zijn talloze bootverbindingen met het vasteland (Piraeus) en met de andere eilanden, en is daardoor het ideale uitgangspunt voor boottochten naar het naburige Delos.

Mikonos, met zijn felle lichtcontrasten, bezit die plastische schoonheid die zo karakteristiek is voor alle Cycladen. Het eiland bestaat voornamelijk uit graniet, is heuvelachtig (maximaal 350 meter hoog) en overwegend droog en kaal. Op kleine schaal wordt nog aan landbouw en visserij gedaan. Op Mikonos is water altijd schaars geweest, en daarom hebben de huizen er, nog méér dan op andere eilanden, de typische vlakke daken, met de bedoeling zo veel mogelijk regenwater op te vangen.

In tegenstelling tot andere Cycladen-eilanden heeft het in de geschiedenis nooit een belangrijke rol gespeeld, en heeft daarom ook weinig sporen van de antieke beschavingen opgeleverd. Niettemin is het een van de populairste reisbestemmingen voor toeristen geworden. Dat is verreweg de belangrijkste inkomstenbron voor het eiland, dat reeds aan het eind van de jaren vijftig door het massatoerisme werd ontdekt en sindsdien een van de eerste toeristische trekpleisters in de Egeïsche Zee is geworden. De fraaie, maar drukbezochte zandstranden, het bruisende (en luidruchtige) nachtleven en daaraan gekoppeld de reputatie het Griekse eiland met de hoogste tolerantie te zijn (onder meer t.o.v. naaktrecreatie en homo’s), maken het eiland misschien minder geschikt voor wie nog op zoek is naar het "authentieke" Griekenland.

Mythologie[bewerken]

Volgens de mythologie was het de plaats van de slag tussen Zeus en Giganten. Nadat deze opstandige reuzen door Herakles waren verslagen, zouden zij hier onder de granietrotsen begraven liggen.

Geschiedenis[bewerken]

Op Mikonos heeft men sporen aangetroffen van alle grote beschavingsperioden, maar nergens in belangrijke hoeveelheden. De Byzantijnen lieten, in de talrijke kerken en kapellen (ongeveer 360, verspreid over het hele eiland), iconen en fijn bewerkte iconostasen achter. De Venetianen waren aanwezig op het eiland van ca. 1200 tot 1537. Daarna kwamen de Turken, die er bijna 300 jaar bleven. Vooral zij lieten opvallend weinig sporen van hun aanwezigheid achter. Op de Platía Mavrogénous in de hoofdstad staat het borstbeeld van de revolutionaire heldin Mantó Mavrogénous, die tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog in 1821 een Turkse tegenaanval op Mikonos wist af te slaan.

Bezienswaardigheden[bewerken]

Het landschap, met zijn felle lichtcontrasten en zijn bijna surrealistische schoonheid, waarin de kleuren wit en blauw overheersen, is de voornaamste bezienswaardigheid van Mikonos. Er zijn opvallend veel kerken, kapellen en windmolens aanwezig op het eiland.

  • In de hoofdstad zijn enkele musea een bezoekje waard.
  • De beroemdste kerk is de Panagía Paraportianí (d.i. Onze-Lieve-Vrouw-bij-de-Poort), op de plaats waar zich een toegangspoort tot de Venetiaanse citadel (het Kastro) bevond. Een deel dateert uit 1425, de rest is 16e- en 17e-eeuws.
  • Interessant in de schilderachtige wijk Míkra Enetía (d.i. Klein-Venetië), waar de huizen tot aan de rand van de zee werden gebouwd.
  • Bezienswaardig is ook het 7,5 km landinwaarts gelegen dorpje Áno Méra, waarvan de fraaie toren van het 16e-eeuwse Tourlianí-klooster zeker in het oog springt. Buiten het dorp verheft zich de heuvel Paleókastro, waar zich vroeger een Venetiaans kasteel bevond, waarschijnlijk gebouwd boven op een antieke stad uit de Oudheid.
  • Ook is Mikonos bekend vanwege de overleden pelikaan Petros.

Maar de meeste toeristen bezoeken Mikonos voor zijn hippe stranden en het exuberante nachtleven.

Plaatsen[5][bewerken]

Door de bestuurlijke herindeling (Programma Kallikratis) werden de departementen afgeschaft vanaf 2011. “Mykonos” werd een regionale eenheid[6] (periferiaki enotita). Er werden eveneens gemeentelijke herindelingen doorgevoerd, in de tabel hieronder “GEMEENTE” genoemd.

Plaats Hoofdplaats
(vroeger)
Postcode GEMEENTE Hoofdplaats van
de gemeente
Mykonos 84600 Mykonos Mykonos
Bronnen, noten en/of referenties