Orde van Sint-Vladimir
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Orde van de Heilige Apostelgelijke Vorst Sint-Vladimir was een Russische Ridderorde. In het Russisch heet de Orde "Iмператорский Орденъ святого равноапостольного Великого Князя Владимира" of in Latijns schrift "Imperatorskij Orden Swjatowo Rawnoapostolnogo Welikowo Knjasja Wladimira". De Orde werd op 22 september 1782 (Gregoriaanse kalender) door Keizerin Catharina II van Rusland "de Grote" ingesteld ter gelegenheid van haar twintigjarig jubileum als Tsarina en diende als beloning voor verdiensten "van welke aard dan ook".De Orde kon "aan alle standen" in haar rijk worden toegekend.
De Orde was naar de Heilige Vladimir, de eerste christelijke vorst van Kiëv genoemd.
De uit vier klassen bestaande Orde werd in 1801 door Keizer Alexander I hervormd. Men kon vanaf die dag in iedere graad in de Orde benoemd worden.
Catharina de Grote bestelde een reusachtig met ordetekenen beschilderd porseleinen servies voor de diners op de feestdag, de 19e september, van de Orde van Sint-Vladimir.
De twee hoogste graden werden door de Keizer, de vierde graad ook door de generaals die een commando voerden verleend. De Orde gaf de gedecoreerden een nauwkeurig bepaalde maatschappelijke rang; de twee hoogste graden die van een "beambte van de vierde graad" met toegang tot het hof, de derde en vierde graad die van een "beambte van de zesde graad".
De Orde was hoger in rang dan de Orde van Sint-Anna, de Orde van de Witte Adelaar of de Orde van Sint-Stanislaus. Alleen de Andreasorde en de militaire Sint-Georgeorde waren hoger in aanzien. Tot de Grootkruisen behoorde dan ook Koning Willem II der Nederlanden.
De graden van de Orde
- Eerste Klasse of Grootkruis der Eerste Klasse
De Grootkruisen droegen het kruis van de Orde aan een breed lint over de rechterschouder en de ster op de linkerborst.
- Tweede Klasse of Grootkruis der Tweede Klasse
De Commandeurs droegen het kruis aan een lint om de hals en de ster op de linkerborst.
- Derde Klasse of Commandeur
Deze Commandeurs droegen alleen het kruis aan een lint om de hals.
- Vierde Klasse of Ridder
De Ridders droegen het kruis aan een vijfhoekig opgemaakt lint op de linkerborst. Militairen droegen op dit lint nog een strik.
De versierselen van de Orde
Het kleinood is een donkerrood geëmailleerd 18 karaats gouden kruis pattée met daarop een goud- en roodgerand zwart medaillon met een door de keizerskroon gedekte rode wapentent met daarin het zwarte cyrillische initiaal "B" van de heilige Vladimir. De Orde mocht beslist niet met briljanten maar sinds 1851 wel met zwaarden worden verleend. Voor jubilea werden de twee horizontale armen van het kruis met de opdracht "20, 25, 30 of 35 ЛЕТЪ" voorzien.Een dergelijke onderscheiding gaf tot 1900 recht op erfelijke adeldom. Voor militairen waren er ook kruizen met de tekst "25 ЛЕТЪ" voor 20 campagnes. In de 19e eeuw werd het kruis ook wel van glas gemaakt. Officieren meenden dat een glazen kruis beter uitkwam op hun uniform.
Op de keerzijde staat "22. сентября 1782". De stichtingsdatum.
De ster was een zilveren achtpuntige ster met daarop een medaillon. Anders dan de bijgevoegde tekening laat zien waren de diagonale stralen korter en daaronderuit staken vergulde stralen. In het medaillon waren een gouden kruis met daaromheen de cyrillische initialen van de Heilige Vladimir "C B K B" afgebeeld. Deze letters staan voor "De Heilige Apostelgelijke Vorst Vladimir". Op de rode in goud gevatte ring staat in het cyrillisch met gouden letters "ПОЛЬЗА ЧЕСТЬ И СЛАВА" ,in Latijnse letters,"Polsa, Tschest i Slawa", (Russisch voor "Nut, Eer, Roem") geschreven.
Niet-christenen kregen een kleinood met een afbeelding van de keizerlijke adelaar in plaats van een kruis. Hun ster had de keerzijde van de medaillon van het kruis met de stichtingsdatum als medaillon.
Het lint is zwart-rood-zwart.
De geschiedenis van de Orde
De Orde werd in de Eerste Wereldoorlog duizenden malen verleend maar in 1918 door de Sovjets afgeschaft. De versierselen waren toen al niet meer van goud maar van verguld koper. De verbannen Romanov pretendenten van de tsarentroon bleven zich Grootmeester van de Sint-Georgeorde noemen en verleenden de Orde ook. Ook nu noemt H.K.H. Grootvorstin Maria Vladimirovna van Rusland Titulair Keizerin en Autocrate van al de Ruslanden zich de Grootmeesteres van de Orde van Sint-Vladimir.
De Russische Federatie nam het motto "Polsa, Tschest i Slawa" over op haar "Orde van Verdienste van de Russische Federatie". Zo werd door Boris Jeltsin aangeknoopt bij de eeuwenoude traditie van de Russische Ridderorden.
[bewerk] De "Orde van Sint-Vladimir" van de Russisch-Orthodoxe kerk in Rusland
De laatste Ridder van de Tsarenorde moet rond 1960 zijn gestorven maar de Russisch-Orthodoxe kerk stelde al in 1957 een eigen Orde van Sint-Vladimir in. Deze Orde wordt aan priesters en nonnen verleend en wijkt in uitvoering sterk van de oude Tsaristische Ridderorde af.
Het kleinood heeft de vorm van een kruis met taps toelopende rood geëmailleerde armen. In het midden is een gouden medaillon gelegd met een afbeelding van de gekroonde Vorst Vladimir. Deze houdt in zijn handen een Latijns kruis vast. Op de rode in goud gevatte rand van het medaillon staat in gouden letters het motto van de Orde.
De versierselen van de Eerste en Tweede Klasse van de Orde zijn grote zilveren sterren die op de linkerborst worden gedragen.
[bewerk] Literatuur
- Gustav Adolph Ackermann, Ordensbuch sämmtlicher in Europa blühender und erloschener Orden, Annaberg 1855
- Václav Měřička, Orden und Auszeichnungen, Prag 1966
- G. I. Spasskij, Inostrannyje i russkije Ordjena do 1917 goda, Leningrad 1963
[bewerk] Externe link
- Huisorden op [1]
