Peroxisoom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Peroxisoom (schematisch)

Een peroxisoom (ook: peroxysoom) is een celorganel in een eukaryote cel. Een enkel membraan sluit hem af van het cytosol (interne vloeistof van een cel). Christian de Duve ontdekte deze celorganellen in 1965.

Peroxisomen ontstaan door binaire deling. Eerst groeien ze waarna ze gaan delen. Peroxisomen zijn 0,2-1 micrometer in doorsnede. Ze komen vooral voor in de lever, maar ook in plantencellen.

Functies[bewerken]

Peroxisomen zijn in staat waterstofperoxide (H2O2) te vormen door waterstof bij zuurstof te plaatsen. Dit kan verschillende functies hebben. Peroxisomen staan in voor de synthese van bepaalde fosfolipiden die betrokken zijn voor de efficiënte geleiding van impulsen in zenuwcellen. Peroxisomen in de lever zijn bijvoorbeeld in staat giftige stoffen zoals alcohol te detoxificeren. Bij dit proces wordt het waterstof van de gifstoffen bij zuurstof geplaatst waarmee waterstofperoxide gevormd wordt. Waterstofperoxide is zelf ook giftig, maar peroxisomen bevatten enzymen om deze stof om te zetten in water en zuurstofgas. Een enzym dat dit kan is katalase(CAT), en zij is veel te vinden in de peroxisomen.

Overeenkomst[bewerken]

Peroxisomen hebben gelijkenis met het mitochondrion.

katalase is een enzym dat H2O2 kan afbreken tot H2O.