Sfeer (wiskunde)
De meetkunde definieert een sfeer als het oppervlak van een bol. Van daaruit zijn verschillende veralgemeningen ontstaan in diverse deelgebieden van de wiskunde.
Inhoud |
Klassieke definitie [bewerken]
Een sfeer is de verzameling van alle punten in een driedimensionale euclidische ruimte die op een gegeven afstand
liggen van een gegeven punt (het middelpunt van de sfeer).
Het oppervlak heeft grootte
De vergelijking die een sfeer met oorsprong in het punt
en straal
definieert in cartesische coördinaten is,
De eenheidssfeer is de sfeer
met middelpunt de oorsprong en straal 1.
Hogere dimensies [bewerken]
Voor ieder natuurlijk getal
definieert men de
-sfeer als
Het getal n is de dimensie van
opgevat als topologische variëteit; intuïtief is dit het aantal vrijheidsgraden. Zo is de cirkel
lokaal gezien een 1-dimensionale lijn, en is
lokaal een 2-dimensionaal vlak.
Het gehanteerde afstandsbegrip is meestal de Euclidische afstand
In de context van hogere dimensies spreekt men ook wel van een bol in de plaats van een sfeer. Dit doet men om het verschil te maken met het begrip bal, welke is gedefinieerd als het gebied begrensd door de sfeer, namelijk:
De bol met straal
, wordt eenheidsbol genoemd.
De bol is een fundamenteel begrip in veel metrische ruimtes, en wordt – afhankelijk van het betreffende deelgebied van de wiskunde – uitgerust met aanvullende structuren, bijvoorbeeld die van een topologische, gladde of Riemannse variëteit.
Het vermoeden van Poincaré betreft een voldoende voorwaarde opdat een gegeven driedimensionale variëteit topologisch equivalent is met de drie-sfeer
.
De drie-sfeer wordt soms “aanschouwelijk” gemaakt door haar te modelleren als deelverzameling van
:
De topologische zeven-sfeer
kan worden uitgerust met niet minder dan 28 onderling verschillende gladde structuren. Één daarvan is de klassieke gladde structuur afkomstig van de omliggende Euclidische ruimte
, de andere 27 zijn voorbeelden van exotische differentiaalstructuren.
De stelling van Borsuk-Ulam gaat over continue afbeeldingen van de n-sfeer naar de n-dimensionale Euclidische ruimte.
Andere metrieken [bewerken]
In een willekeurige metrische ruimte
(of zelfs een pseudometrische ruimte) is de sfeer met middelpunt
en straal
op analoge wijze gedefinieerd:
Nemen we bijvoorbeeld het vlak
met de Manhattan-metriek
dan hebben de “sferen” de vorm van vierkanten waarvan de zijden een hoek van 45° maken met de coördinaatassen.
Riemann-sfeer [bewerken]
De Riemann-sfeer is het Riemann-oppervlak dat ontstaat door aan het complexe vlak
één punt
toe te voegen, waarbij het gedrag in de omgeving van
bepaald wordt door de afbeelding
als een complex analytische kaart te beschouwen.
Topologisch is de Riemann-sfeer gelijkwaardig met de gewone eenheidssfeer
.
Meetkundig modelleert de Riemann-sfeer de complexe projectieve lijn (eendimensionale complexe projectieve ruimte)
.
Zie ook [bewerken]
- Cirkel, de sfeer in twee dimensies
- Eenheidssfeer, de sfeer met straal 1.
- Sferisch lichaam
| Zie de categorie Spheres van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |










.