Sojoez 11

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sojoez 11
Soyuz 11 mission patch.gif
Missiegegevens
Aantal bemanningsleden 3
Lanceerdatum 6 juni 1971 07:55:09 UTC
Lanceerplatform LC.1, Kosmodroom Bajkonoer
Landingsdatum 30 juni 1971 02:16:52 UTC
Landingsplaats uitgestrekte vlakten van Kazachstan
Missieduur 23 dagen, 18 uur, 21 minuten
Hoogte van de baan 237 km.
Hellingshoek van de baan 51°
Aantal rondjes rond de aarde /
Reisafstand /
Bemanning Sojoez 11 op een postzegel. V.l.n.r. Dobrovolski, Volkov, Patsajev.
Bemanning Sojoez 11 op een postzegel. V.l.n.r. Dobrovolski, Volkov, Patsajev.
Portaal  Portaalicoon   Ruimtevaart

Het Sovjet ruimtevaartuig Sojoez 11 (Russisch: Союз 11, "Unie 11") werd op 6 juni 1971 gelanceerd. De bedoeling was dat de driekoppige bemanning een koppeling tot stand zou brengen met Saljoet 1, 's werelds eerste ruimtestation, dat zeven weken tevoren in een baan om de aarde was gebracht, en daar vervolgens enkele weken zou doorbrengen met experimenten en onderzoek.

Missieverslag[bewerken]

Ruim een maand eerder, op 23 april, was een eerste poging om dit met de Sojoez 10 te bewerkstelligen, als gevolg van problemen bij de koppeling van Sojoez en Saljoet nog mislukt en waren de kosmonauten van díe missie (Sjatalov, Jelisejev en Roekavisjnikov) - al na twee dagen gedwongen geweest om onverrichter zake naar de aarde terug te keren.

Wat hun voorgangers niet voor elkaar kregen, ging de bemanning van de Sojoez 11 evenwel aanzienlijk gemakkelijker af en na hun succesvolle koppeling met de Saljoet, zouden de kosmonauten Vladislav Volkov, Viktor Patsajev en Georgi Dobrovolski dan ook - als eerste mensen ooit - ruim 23 dagen aan boord van een ruimtestation hun baantjes rond de aarde beschrijven.

Noodlottige landing[bewerken]

Bij hun terugkeer naar de aarde, op 29 juni 1971, sloeg het noodlot echter toe. Na het afvuren van de remraketten werd het ruimtevaartuig in drie delen gesplitst door de orbitale capsule en de servicemodule af te stoten. Een drukventiel in de landingscapsule, dat als functie had om de druk tussen de terugkeercapsule en orbitale capsule te regelen, sloot niet goed af waardoor in enkele seconden tijd de atmosfeer van de landingscapsule weglekte naar de ruimte. De drie kosmonauten droegen geen ruimtepak om zich te beschermen tegen het luchtledige van de ruimte; daarvoor bood de kleine capsule te weinig ruimte. Toen bergingsploegen in de uitgestrekte vlakten van Kazachstan eenmaal tot de landingscapsule waren doorgedrongen konden zij niet anders dan vaststellen dat geen van de drie bemanningsleden de laatste minuten van hun lange reis had overleefd.

Volkov, Patsajev en Drobovolski, in het zicht van hun bestemming gestikt, werden zodoende de tot op heden laatst bekende kosmonauten die omkwamen tijdens een missie in het kader van het Sovjet-Russische bemande ruimtevaartprogramma. Na evaluatie van deze rampzalige vlucht, besloten de Russen jarenlang om slechts twee kosmonauten per capsule te lanceren. Hierdoor was er in de kleine capsule genoeg ruimte om tijdens de terugkeer naar de aarde wél ruimtepakken te dragen. In de tussentijd werd het hele ontwerp van de Sojoez grondig geëvalueerd en ingrijpend aangepast. Pas met de introductie van de Sojoez-T in 1980, samen met een nieuw lichtgewicht ruimtepak, keerden de Russen terug naar een bemanning van drie kosmonauten.

Zie ook[bewerken]