Toga (kledingstuk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorzitter de la Kethulle de Ryhove, toga met hermelijn en bef

Een toga, soms ook tabbaard genoemd, is een wijd, lang gewaad dat gedragen wordt door kerkelijke of wereldlijke hoogwaardigheidsbekleders. Deze ceremoniële kledij benadrukt hun waardigheid en hun ambt.

De tabbaard (of tabbert of tabberd) of toge werd vroeger door mannen als een soort kamerjas over hun kleding gedragen en werd daarbij vaak afgezet met randen bont. Het lange gewaad met de wijd uitlopende onderrok die in die tijd door vrouwen werd gedragen werd ook tabbaard genoemd. Het woord verwerd later tot een algemeen woord voor alle soorten lang uitlopende wijde gewaden, zoals die van Sinterklaas.

De toga bij de Romeinen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Toga (Rome) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Kerkelijke toga's[bewerken]

Rooms-Katholieke Kerk[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Soutane voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Protestantse Kerken[bewerken]

Ruim ambtsgewaad met wijde mouwen. In de protestantse kerken is de toga geen algemene, maar nog wel veel voorkomende dracht van de dominee.

Universitaire toga's[bewerken]

Hoogleraren en de pedel dragen een toga tijdens ceremoniële gelegenheden, bijvoorbeeld bij een promotie of bij de opening van het academisch jaar. Deze verschillen in Nederland tussen de universiteiten qua ontwerp en kleur.

De universitaire toga gaf in de late middeleeuwen ook zijn naam aan de Noblesse de Robe of ambtsadel.

Juridische toga's[bewerken]

In Nederland[bewerken]

Advocaat Janssen van Raaij in toga

Rechters, Officieren van Justitie, de Griffiers en advocaten dragen in de rechtszaal ieder een toga met witte bef tijdens een rechtszitting. Dat is hoofdzakelijk te danken aan Napoleon, die in zijn wetten en decreten minutieus voorschreef, hoe de rechterlijke ambtenaren en advocaten zich dienden te kleden. De toga dient hier om onderscheid te voorkomen in kleding, religieuze tekens en afkomst. Iedere rechter, maar ook iedere advocaat, draagt de toga, zodat een partij in een geding niet bevoordeeld of benadeeld wordt door de kwaliteit van de kleding van de rechters of advocaten of bijvoorbeeld de uiting van geloofsovertuiging door een van deze. Ieder is zijns opponents gelijke qua uiterlijk vertoon. Zwart is het symbool voor de afwijzing van ijdelheid; de witte kleur van de bef staat voor neutraliteit.

Hoewel de toga's van de verschillende ambtsdragers qua model allemaal gelijk zijn, vertonen ze wel (kleine) verschillen in uitvoering, die de leek niet opvallen, zoals afzetten met zijden biezen. In het algemeen geldt: hoe hoger de rechter, hoe meer franje. De patronen, volgens welke de toga's dienen te worden gemaakt, zijn in Nederland zeer gedetailleerd voorgeschreven en afgebeeld in het Koninklijk Besluit van 22 december 1997, het Kostuum- en titulatuurbesluit rechterlijke organisatie:

"De toga is een lange wijde mantel met een staande kraag ter hoogte van ongeveer 4 cm, welke kraag aan de voorzijde in het midden een opening heeft van 8 cm. De toga is geheel gemaakt van zwarte stof, neerhangende tot ongeveer 10 cm boven de grond, in het midden van de achterzijde onder de kraag, evenals zijwaarts aan de bovenkant van de wijde mouwen, geplooid ingenomen, met aan de onderkant der mouwen omslagen ter breedte van ongeveer 20 cm en aan de voorzijde in het midden van boven tot onder om de 5 cm voorzien van een niet glimmende kleine zwarte knoop, een en ander in overeenstemming met de bij dit Reglement gevoegde afbeeldingen."

De toga wordt altijd gesloten gedragen. De Nederlandse toga wordt niet met de kleine sierknoopjes aan de buitenkant gesloten, maar met van de buitenkant onzichtbare grotere knopen aan de binnenkant. De bef wordt via een knoopje aan de toga bevestigd, dan wel met een strikje om de hals gestrikt. De bef is in tweeën gedeeld en voorzien van plooitjes. De voorschriften omtrent de toga's en de bef gelden uitsluitend voor rechtszittingen. Op hun kantoren dragen rechterlijke ambtenaren en advocaten gewone burgerkleding. Bij sommige rechtszittingen, bijvoorbeeld bij zaken waarbij kinderen worden gehoord, kan de rechter beslissen, dat de toga niet behoeft te worden aangetrokken om het kind niet onnodig te verwarren. De toga wordt boven de normale kleding gedragen en is ondoorzichtig zodat van de normale kleding hooguit de schoenen zichtbaar zijn.

Oorspronkelijk hoorde bij de advocatentoga een baret. Deze was niet bedoeld om voortdurend gedragen te worden, maar werd alleen opgezet, als een advocaat het niet eens was met de opstelling van de rechter. Openlijk protesteren is voor een advocaat niet mogelijk, want bij zijn beëdiging heeft hij 'eerbied voor de rechterlijke macht' gezworen of beloofd. Als een advocaat met baret op zijn pleidooi voordroeg, heette dat 'met gedekt hoofd pleiten', dus 'over de hoofden van de aanwezigen heen'. Maar binnen de rechtbank ging het als een lopend vuurtje rond, dat een advocaat met die rechter een probleem had. Tegenwoordig is het dragen van een baret ongebruikelijk; het kledingstuk is niet verplicht en de meeste advocaten kennen het gebruik niet eens, laat staan dat zij een baret bezitten.

In België[bewerken]

De Belgische toga is normaliter zwart van kleur, enkel bij plechtige/ protocollaire situaties wordt een rode toga gedragen. De magistratuur heeft recht op een toga versierd met 2 banden uit bont, die verticaal hangen. De mouwen zijn zeer wijd en zonder naad uitgevoerd. Pruiken worden niet gedragen, wel een soort baret. Op de borst worden eretekens en orden gedragen, vaak bovenop een rabat van kant.

Het dragen van een toga is voor advocaten een wettelijke verplichting (artikel 441 van het Gerechtelijk Wetboek). In een Koninklijk besluit van 30 september 1968 wordt bepaald:

"De toga die de advocaten dragen is van zwarte wollen stof, vooraan gesloten, met wijde mouwen en een witte geplooide bef. Hierop ligt, op de linker schouder, de schouderversiering, een stuk in het midden gefronselde zwarte wollen stof, aan de uiteinden geboord met witte pels, die op de borst en de rug neerhangt. De advocaten mogen bovendien een zwart wollen baret dragen die met een fluwelen boordsel van dezelfde kleur is omzet."

Advocaten moeten alleen een toga dragen wanneer zij in een rechtszaak verschijnen om een cliënt bij te staan of te vertegenwoordigen (bijvoorbeeld tijdens een openbare terechtzitting, in de raadkamer of in het kabinet van een jeugdrechter of van een onderzoeksrechter). Zij moeten dus geen toga dragen wanneer zij bijvoorbeeld een document willen indienen of opvragen bij de griffie van een rechtbank. Ook dragen advocaten gewoonlijk geen toga meer wanneer zij verschijnen en pleiten in een vredegerecht dat zich niet bevindt in een gerechtsgebouw waarin zich ook de "gewone" rechtbanken bevinden (zoals de rechtbank van eerste aanleg, de rechtbank van koophandel of de arbeidsrechtbank).

Voor advocaten symboliseert de toga waardigheid, ernst en de gelijkheid die er tijdens de behandeling van een rechtszaak moet bestaan tussen de advocaten onderling (enerzijds) en tussen de advocaat en de rechter (anderzijds). Ook de rechter draagt immers een toga. Welnu, door het dragen van de toga stelt de advocaat zich op gelijke voet van de rechter. Hij weigert om zich tegenover de rechter onderdanig te gedragen. De rechter moet naar hem luisteren. In vroegere tijden werd deze houding van de advocaten nog treffender geïllustreerd doordat de advocaat zijn baret tijdens zijn pleidooien niet afzette (l'avocat plaide à tête couverte).

De griffier draagt een zwarte toga zonder versierselen.

Voorzitters van rechtbanken dragen eveneens een toga maar de kleur van de toga is afhankelijk van de functie die de voorzitter bekleedt. Een rode toga wordt gedragen wanneer de rechter het Hof van Assisen of het Hof van Cassatie voorzit en de koningsblauwe toga is gereserveerd voor de voorzitter van het Grondwettelijk Hof. Koningsblauw symboliseert de waarheid en de vrede. Het rood is de symbolische kleur van de (openbare) macht.

In andere landen[bewerken]

De toga wordt ook in andere landen veel gebruikt, maar dikwijls met enige aanpassingen. Zo zijn in de Verenigde Staten van Amerika de toga voorzien van ritsen in plaats van knopen. Ook de kleur kan nogal variëren internationaal.