A6 (Frankrijk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Autoroute du Soleil
Villabe IMG 8081.JPG
Autoroute du Soleil
Autoroute du Soleil
Land Frankrijk
Regio Île de France, Bourgondië, Rhône-Alpes
Lengte 455 km
Lijst van Franse autosnelwegen
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer
Frankrijk
Traject
Knooppunt van wegen Boulevard Périphérique
Afrit autosnelweg 1 Porte d'Italie
Afrit autosnelweg 2 Villejuif
Knooppunt van wegen A6aA6b Parijs
Knooppunt van wegen A106 Aéroport Orly
Afrit autosnelweg 3 Rungis
Knooppunt van wegen A86 Reims/Rijsel
Knooppunt van wegen A10 Bordeaux/Nantes
Afrit autosnelweg 4 A126 Pfeil oben.svg
Afrit autosnelweg 5 Chilly-Mazarin
Afrit autosnelweg 6 Savigny-sur-Orge
Afrit autosnelweg 7 Viry-Châtillon Pfeil unten.svg
Afrit autosnelweg 7.1 Ris-Orangis
Begin trajectdeel N104
Knooppunt van wegen N104E50Orléans/Bordeaux
Knooppunt van wegen 8 N104E50 Troyes/Reims
Einde trajectdeel N104
Afrit autosnelweg 9 Lisses
Afrit autosnelweg 10 Corbeil-Essonnes Pfeil oben.svg
Afrit autosnelweg 11 Auvernaux Pfeil unten.svg
Afrit autosnelweg 12 St. Fargeau-Ponthierry Pfeil unten.svg
Afrit autosnelweg 13 Fontainebleau
Tol Péage de Fleury en Bière
Afrit autosnelweg 14 Malesherbes
Afrit autosnelweg 15 Fontainebleau
Afrit autosnelweg 16 Montereau-Fault-Yonne
Knooppunt van wegen A77 Montargis/Nevers
Afrit autosnelweg 17 Montargis
Knooppunt van wegen A19 Troyes/Orléans
Afrit autosnelweg 18 Joigny
Afrit autosnelweg 19 Auxerre-Nord
Afrit autosnelweg 20 Auxerre-Sud
Afrit autosnelweg 21 Nitry
Afrit autosnelweg 22 Avallon
Afrit autosnelweg 23 Semur-en-Auxois
Knooppunt van wegen A38 Dijon
Afrit autosnelweg 24 Beaune-St. Nicholas
Knooppunt van wegen Croix de Vignoles A31E17E21E60 Dijon/Besançon
Afrit autosnelweg 24.1 Beaune-Centre
Afrit autosnelweg 25 Autun
Afrit autosnelweg 26 Le Creusot
Afrit autosnelweg 27 Tournus
Afrit autosnelweg 28 Mâcon-Nord
Knooppunt van wegen A40 Genève/Milano
Afrit autosnelweg 29 Mâcon-Sud (A406)
Afrit autosnelweg 30 Belleville
Afrit autosnelweg 31.1 Villefranche-Nord
Afrit autosnelweg 31.2 Villefranche-Sud
Tol Péage de Villefranche-Limas
Knooppunt van wegen A46 Grenoble
Afrit autosnelweg 32 Anse
Afrit autosnelweg 33 Roanne
Afrit autosnelweg 34 Dardilly
Afrit autosnelweg 35 Écully
Afrit autosnelweg 36 Tassin
Afrit autosnelweg 37 Lyon-Ménival
Afrit autosnelweg 38 Gorge de Loup
Afrit autosnelweg 39a Quais de Saône
Tunnel Tunnel les Fourvières
Afrit autosnelweg 39b Lyon-Centre
Afrit autosnelweg 39c La Part-Dieu
van/naar A7 Marseille

Autoroute 6 (A6), vaak ook Autoroute du Sud of Autoroute du Soleil genoemd is een Franse autosnelweg in het midden van Frankrijk die de steden Parijs en Lyon met elkaar verbindt. In Parijs bestaat de A6 uit 2 delen, namelijk de A6a en A6b. Verderop komen deze samen, en heten ze gewoon A6. In Lyon sluit de weg aan op de N7 die later in de A7 zal overgaan en dan naar de stad Marseille loopt. De Europese wegen E15 en E21 lopen deels mee met de snelweg.

De weg is tussen 1960 en 1971 in delen aangelegd. Het eerste gedeelte was tussen Parijs en Le Coudray-Montceaux en was 34 km lang.

Routebeschrijving[bewerken]

De A6 is één van de belangrijkste snelwegen in Frankrijk. Deze drukke en oude weg (van uiterlijk 1974) verbindt Parijs met de andere grootste steden van Frankrijk, Lyon en Marseille. Daarnaast is het een route die door veel toeristen wordt gebruikt, onderweg naar de Middellandse Zee. Vanuit de Benelux wordt vooral het deel tussen Beaune en Lyon veel bereden, als aansluiting op de A31 uit de richting Metz-Nancy of de A26-route langs Reims en Troyes. Dat is omdat dit veelal de kortste route is, de tolkosten lager liggen, er minder filekansen zijn en er eventueel in Luxemburg getankt kan worden. Een route via de A1 en A6 komt daarom vooral als afwisseling. Als zodanig is dit geen gek idee, daar de A6 door een landschappelijk mooiere omgeving loopt dan de voorgaande routes.

De A6 begint bij Parijs en bestaat voor de eerste kilometers uit 2 delen, de A6a (vanaf Porte d'Orléans) en de A6b (vanaf Porte d'Italie), die even later samen verder lopen. Dit zeer drukke deel door de voorsteden bij Parijs, met 4x3 rijstroken, splitst zich kort erna diverse malen: eerst met de rondweg A86, daarna met de A106 naar vliegveld Orly en dan met het startpunt van de A10 richting Bordeaux en Nantes. Na deze splitsing gaat de A6 in zuidoostelijke richting verder met 2x3 rijstroken. Daarna volgt weer een zeer druk punt als de A6 de N104, de Francilienne, kruist. Uiteindelijk verlaat de A6 de regio Parijs en wordt het voorzichtig iets rustiger wanneer bij Fontainebleau het betaalde gedeelte begint.

De A6 gaat nu door een mooier en bosrijker gebied, waarin 2 steeds belangrijker wordende splitsingen volgen. Bij Nemours is daar de afrit naar de A77, de snelweg naar Nevers en Moulins en in de verre toekomst naar Lyon en St. Etienne. Bij Courtenay volgt de splitsing met de A19 met de mogelijkheid om richting Sens en Orléans af te buigen. Daarna wordt het landschap nog fraaier; de bossen worden wat minder, maar de weg begint door glooiender gebied te lopen, wat diverse mooie uitzichten oplevert. Door de Bourgogne gaat de A6, noordoostelijk langs de Morvan, door dit dunbevolkte gebied met alleen de kleine stad Auxerre.

Kort na de kruising met de TGV-lijn Paris-Lyon bij Avallon, volgt bij Pouilly-en-Auxois een splitsing met de A38, een korte snelweg die de A6 met de stad Dijon verbindt. Na deze splitsing volgt het waarschijnlijk mooiste deel van de A6, door behoorlijk bergachtig gebied met onder meer het Viaduc du Pont d'Ouche (geen onguur viaduct overigens) en de Col de Bessey-en-Chaume, met 565 meter het ‘dak’ van de A6. Daarna volgt de afdaling naar Beaune en loopt de A6 parallel aan de Saône naar het zuiden.

Bij Beaune wordt het flink drukker op de A6, omdat hier al het verkeer komende vanaf de A31 uit Noord-Frankrijk en de Benelux en vanaf de A36 uit Noord-Oost Frankrijk en Duitsland invoegt op de weg. Hoewel er vanaf dit punt tijdelijk 2x5 rijstroken zijn, leidt de uiteindelijke versmalling naar 2x3 rijstroken toch vaak tot vertraging. Even later passeert de weg Chalon-sur-Saône. Vanaf die stad gaat de A6 door het Saônedal, een veelal vlakke route met slechts uitzicht op bergen in de verte aan weerszijden van de weg. De omgeving is landelijk, hoewel er van tijd tot tijd plaatsen langs de weg te zien zijn. De oevers van de Saône zijn slechts incidenteel met moeite waar te nemen.

Bij Mâcon splitst de weg met de A40 richting Genève en de Alpen. De grote meerderheid van het verkeer gaat sinds de aanleg van de A39 nochtans rechtdoor richting Lyon. De omgeving wordt langzaam maar zeker steeds meer bebouwd, met name bij het naderen van Villefranche-sur-Saône. Hier is een groot en druk tolstation, waar het verkeer in zuidelijke richting moet betalen.

Het laatste stukje van de A6 is gedeeltelijk tolvrij en leidt naar het centrum van Lyon. Doorgaand verkeer kan de A6 iets eerder verlaten door via de A46, de oostelijke randweg om Lyon, de route door de stad te mijden. De A6 zelf gaat door de bebouwing van Lyon, waar de weg na de Tunnel de Fourvière overgaat in de A7 naar Marseille.

Geschiedenis[bewerken]

Aanleggeschiedenis
De A6 is één van de oudere snelwegen van Frankrijk en voornamelijk in de jaren 60 en 70 aangelegd. Op 12 april 1960 werd het eerste deel geopend vanaf de Boulevard Périphérique tot aan Le Coudray. In januari 1963 werd dit deel zuidwaarts verlengd tot St. Germain en op 27 november 1963 opende het eerste deel buiten de regio Paris, namelijk tussen Auxerre-Sud en Nitry. Op 25 mei 1964 opende het deel van St. Germain tot Ury en werd het deel vanaf Nitry tot Avallon verlengd. Op 15 december 1964 werd het eerste deel in de regio Lyon opengesteld, tussen Villefranche-sur-Saône en Anse. Op 15 februari 1965 opende de bypass van Auxerre en op 8 april dat jaar werd het deel van Ury naar Nemours-Nord opengesteld. Vervolgens werd op 15 maart 1967 het deel tussen Nemours-Nord en Auxerre-Nord opengesteld, waarmee de A6 over langere afstand tussen Paris en Avallon te berijden was.

Op 19 december 1968 werd het deel door Lyon tussen Anse en Limonest opengesteld en op 24 oktober 1969 volgde het deel van Avallon tot Pouilly-en-Auxois, waar later de A38 naar Dijon aan zou sluiten. Op 2 december 1969 opende het deel vanaf Mâcon tot Villefranche-sur-Saône, en op 1 december 1970 opende een lang stuk van Pouilly-en-Auxois tot Mâcon, waarmee de A6 tussen Paris en Lyon feitelijk voltooid was. Tussen 1970 en 1974 werd dan nog door Lyon gebouwd, inclusief de Tunnel de Fourvière.
Verbredingen
In 1978 is het deel ten zuiden van Paris tussen de afsplitsing naar Fontainebleau en de A77 voorbij Nemours naar 2x3 rijstroken verbreed. Dit deel bleek al snel intensief bereden te worden en is 11 tot 14 jaar na openstelling al verbreed. Wat zuidelijker is het deel tussen de A19 en Auxerre-Nord in fases in 1994-1995 naar 2x3 rijstroken verbreed, met een kleine verlenging van de 2x3 rijstroken bij Auxerre in 2004.

Het deel tussen Beaune en Villefranche-sur-Saône is integraal naar 2x3 rijstroken verbreed, in fases tussen 1982 en 1987 tussen Beaune en Mâcon-Nord, en verder in fases tussen 1986 en 1990 tussen Mâcon-Nord en Villefranche-sur-Saône. In de periode van verbreding is er enige tijd sprake geweest van een 2+3 configuratie, waarbij eerst één rijrichting naar 3 rijstroken is verbreed en enige tijd later de andere richting. In 1992 is een klein deel bij Beaune verder naar 2x4 rijstroken verbreed.

Toekomst[bewerken]

Er wordt momenteel vooral gewerkt aan diverse alternatieven voor de A6; voor de A6 zelf lijkt op korte termijn weinig bijzonders in de planning. Zo wordt de komende jaren gewerkt aan de A77/N7 tussen Nevers en Lyon. Deze route moet een tolvrij alternatief worden ten zuidwesten van de bestaande A6.

Verder zal de A6 in de nabije tot verre toekomst diverse nieuwe snelwegen gaan kruisen, zoals de A26 (Troyes-Bourges, pas gereed rond 2030), de A89 (Clermont-Ferrand-Lyon), en de COL (Contournement Ouest de Lyon). Wanneer die laatste weg opengaat zou het kunnen dat het bestaande stukje A6 bij Lyon wordt gedegradeerd.

Verkeersintensiteiten[bewerken]

De A6a telde in 2013 130.000 voertuigen per etmaal en de A6b verwerkte 150.000 voertuigen. Gecombineerd rijden er 280.000 voertuigen op de 12 rijstroken ten noorden van de A10, wat daalt naar 131.000 voertuigen bij Wissous. Bij Viry stijgt dit aantal weer tot 172.000 voertuigen, om vervolgens weer te dalen naar 94.500 voertuigen bij Évry. De intensiteiten blijven hierna nog vrij hoog, aan de zuidkant van Corbeil rijden nog 82.100 voertuigen en bij Nainville, 40 kilometer van de Boulevard Périphérique, rijden dagelijks nog 65.700 voertuigen.

Daarna loopt het af tot 45.000 voertuigen bij Fontainebleau. Nadat de A77 is afgeslagen daalt dit tot 29.000 voertuigen. Nadat de A19 invoegt wordt het weer iets drukker met 35.000 voertuigen. Dit blijft vrij stabiel langs Auxerre, en even voor Beaune slaat er wat af naar de A38 richting Dijon. Tot Beaune rijden dan 28.000 voertuigen. Nadat de A31 is ingevoegd stijgen de verkeersintensiteiten naar zo'n 55.000 bij Chalon-sur-Saône. Dit blijft daarna vrij stabiel, en loopt even voor Lyon weer op naar 78.000 voertuigen. De A46 slaat dan af waarna de intensiteiten dalen tot 49.300 voor het stedelijk gebied van Lyon. In het stedelijke gebied stijgen de intensiteiten weer snel, tot 109.900 voertuigen bij de Tunnel de Fourvière. De snelweg kan hiermee als rustig tot druk worden bestempeld, met uitzondering van de omgeving van Paris waar de snelweg zeer druk is.

Verkeersdrukte'
De A6 is een bijzonder drukke snelweg. Ondanks de 12 rijstroken is het even ten zuiden van Parijs vaak enorm vol op de weg. Tot de kruising met de Francilienne loopt de weg door zeer druk gebied. Daarna wordt de weg een tolweg en neemt de drukte wat af, hoewel het tijdens de zomerdrukte op elke plaats kan vastlopen als er maar het minste gebeurt. Dit komt ook doordat een groot deel tussen Nemours en Beaune uit maar 2x2 rijstroken bestaat.

Bij Beaune volgt wederom enorme drukte als de A6 een grote extra verkeersstroom krijgt vanaf de A31 en A36. Tot aan Lyon is de weg in de zomermaanden enorm filegevoelig. Het tolstation bij Villefranche kan een enorm knelpunt zijn. Ook in Lyon kan de welbekende Tunnel de Fourvière een flessenhals zijn, hoewel dat sinds de aanleg van de rondweg wel verbeterd is.

Alternatieven[bewerken]

Hoewel de drukte anders suggereert zijn er diverse zeer behoorlijke alternatieven voor de A6. Er is zelfs een alternatief dat compleet via snelwegen loopt. Vanaf Parijs de A5 naar Langres, de A31 naar Dijon, de A39 naar Bourg-en-Bresse, de A40 naar Pont-d’Ain en de A42 naar Lyon. Hoewel deze route iets langer is zijn de filekansen vrijwel nihil; slechts het laatste stukje A42 tot aan Lyon is wat drukker. Deze route kan ook vanuit de richting Lille worden genomen door vanaf Arras de A26 via Reims naar Troyes te volgen.

Een ander alternatief is vanaf Nemours de A77/N7 te nemen. Deze route is deels snelweg en deels N7, maar heeft wel een paar dorpen op de route. Vanaf Roanne is het tevens mogelijk naar het zuiden te rijden via St. Etienne, zonder langs Lyon te komen.

Parallel aan de A6 loopt de N6. Dit is een zeer behoorlijke route nationale. Vanaf Parijs gaat de weg via Sens naar Auxerre en is deze over een lengte van ruim 50 km vrijwel geheel 2+1-rijstroken en met weinig kruisingen. Door het bergachtige landschap is de weg tussen Auxerre en Chalon een minder snel alternatief. Vanaf Chalon loopt de weg langs de Saône en is het een vlotte route tot aan Lyon, die bij incidenten op de A6 vaak voor een sneller alternatief zorgt.

Tol[bewerken]

De A6 is een tolweg, in het beheer van de APRR. Het deel tussen Paris en Fontainebleau is tolvrij, evenals het zuidelijkste deel in Lyon.