Arrigo Sacchi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Arrigo Sacchi
Arrigo Sacchi in 1989.
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 1 april 1946
Geboorteplaats Fusignano, Vlag van Italië (1861-1946) Italië
Lengte 170 cm
Positie Verdediger
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1979
Senioren
Seizoen Club W (G)
1964–1977
1977–1979
Vlag van Italië Fusignano
Vlag van Italië Bellaria Igea Marina
Getrainde clubs
1973–1976
1976–1977
1977–1978
1978–1982
1982–1983
1983–1984
1984–1985
1985–1987
1987–1991
1991–1996
1996–1997
1998–1999
2001
2001–2003
2004–2005
2010–2014
Vlag van Italië Fusignano
Vlag van Italië Alfonsine
Vlag van Italië Bellaria Igea Marina
Vlag van Italië Cesena (jeugd)
Vlag van Italië Rimini
Vlag van Italië Fiorentina (jeugd)
Vlag van Italië Rimini
Vlag van Italië Parma
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Italië Italië
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Spanje Atlético Madrid
Vlag van Italië Parma
Vlag van Italië Parma (technisch directeur)
Vlag van Spanje Real Madrid (technisch directeur)
Vlag van Italië Italië (jeugdcoördinator)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Arrigo Sacchi (Fusignano, 1 april 1946) is een Italiaans voormalig voetbaltrainer. Hij behaalde eind jaren tachtig/begin jaren negentig grote successen met AC Milan. In 2011 werd hij vanwege zijn verdiensten opgenomen in de Hall of Fame van het Italiaanse voetbal.

Begin carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Arrigo Sacchi was voor zijn trainerscarrière schoenenverkoper in de winkel van zijn vader. Hij had nooit op een hoog niveau voetbal gespeeld. Van 1977 tot 1982 was hij jeugdtrainer bij de Italiaanse voetbalclub Cesena. In 1982 behaalde hij het trainersdiploma.

Sacchi kreeg daarna een kans bij Rimini in de Serie C1 en bij de jeugd van Fiorentina. In 1985 krijgt hij echter zijn kans als hij wordt aangesteld als hoofdcoach van Parma AC wat dan uitkomt in de Serie B. Tijdens zijn periode aldaar valt de club op door de goede speelstijl en door het elimineren van AC Milan in de Coppa Italia. Het spectaculaire spel en de zoneverdediging wekt de interesse van Silvio Berlusconi, president van AC Milan.

AC Milan[bewerken | brontekst bewerken]

Voor het begin van het seizoen 1987/88 wordt Arrigo Sacchi aangesteld als trainer van AC Milan. In die jaren werd de Serie A met name gedomineerd door het Napoli van Diego Maradona. Sacchi heeft de beschikking over een zeer talentvolle ploeg met spelers als Marco van Basten, Ruud Gullit, Franco Baresi, Mauro Tassotti, Carlo Ancelotti, Roberto Donadoni en Paolo Maldini. Een jaar later zal daar nog Frank Rijkaard bij komen. Arrigo Sacchi ontwikkelt een 4-4-2 variant waarin het totaalvoetbal tot uiting moet komen. Dit lukt. Vele uren worden doorgebracht op het Milanello om de defensieve en offensieve kanten van het voetbal tot perfectie te schaven. Al in het eerste seizoen levert de opvatting een succes op: relatief onverwacht eindigt AC Milan als kampioen van Italië, boven het Napoli van Maradona en Careca.

In het seizoen 1988/89 (nu met Frank Rijkaard) wordt AC Milan 3e in het kampioenschap, maar maakt het wel furore in Europa. In de Europacup I verslaat het Real Madrid met 5-0 in eigen huis voordat in de finale met 4-0 wordt gewonnen van Steaua Boekarest.

Een jaar later, in het seizoen 1989/90 begint AC Milan het seizoen door de Europese Supercup te winnen. Het seizoen lijkt echter in een teleurstelling uit te lopen als de club op de voorlaatste speeldag de Scudetto verspeelt aan Napoli door met 1-0 te verliezen in Verona tegen Hellas Verona en de bekerfinale over 2 wedstrijden verliest tegen Juventus. De club weet echter wel haar 4e Europese hoofdprijs te pakken door in de finale van de Europacup I te winnen van Benfica met 1-0. Tevens wint AC Milan de wereldbeker voetbal.

Het seizoen 1990/91 verloopt echter slecht voor AC Milan. In de Europacup I wordt het in de kwartfinale uitgeschakeld door Olympique Marseille en Sacchi eindigt met Milan op een 2e plaats in de Serie A. Wel wint AC Milan onder zijn leiding nog de wereldbeker clubvoetbal. Sacchi wordt uiteindelijk vervangen door Fabio Capello en neemt de vrijgekomen functie aan bij Italië.

Nationaal elftal Italië[bewerken | brontekst bewerken]

In 1991 begint Sacchi aan zijn werkzaamheden voor de Italiaanse voetbalbond als vervanger van de ontslagen Azeglio Vicini onder wiens leiding de kwalificatie voor het Europees kampioenschap voetbal 1992 desastreus verloopt. Italië kwalificeert zich niet en Sacchi gebruikt de meeste wedstrijden als test.

De kwalificatiereeks voor het wereldkampioenschap voetbal 1994 verloopt wel succesvol en Italië behaalt in de Verenigde Staten zonder oogstrelend voetbal de finale tegen Brazilië. De finale moet beslist worden door middel van strafschoppen waarin Daniele Massaro, Franco Baresi en uiteindelijk Roberto Baggio missen. Italië wordt zodoende tweede.

Sacchi leidt Italië eveneens naar het Europees kampioenschap voetbal 1996 in Engeland. In de groepswedstrijden wordt Italië echter uitgeschakeld door de latere finalisten Duitsland en Tsjechië. Sacchi begint daarna nog wel aan de kwalificatiereeks voor het wereldkampioenschap voetbal 1998, maar verlaat in november 1996 Italië om tussentijds aan de slag te gaan bij wederom AC Milan.

Interlands Vlag van Italië Italië onder leiding van Arrigo Sacchi
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie
1 13 november 1991 Vlag van Italië ItaliëNoorwegen Vlag van Noorwegen 1 – 1 EK-kwalificatie
2 21 december 1991 Vlag van Italië ItaliëCyprus Vlag van Cyprus 2 – 0 EK-kwalificatie
3 19 februari 1992 Vlag van Italië ItaliëSan Marino Vlag van San Marino 4 – 0 Oefeninterland
4 25 maart 1992 Vlag van Italië ItaliëDuitsland Vlag van Duitsland 1 – 0 Oefeninterland
5 31 mei 1992 Vlag van Italië ItaliëPortugal Vlag van Portugal 0 – 0 Oefeninterland
6 4 juni 1992 Vlag van Italië ItaliëIerland Vlag van Ierland 2 – 0 Oefeninterland
7 6 juni 1992 Vlag van de Verenigde Staten Verenigde StatenItalië Vlag van Italië 1 – 1 Oefeninterland
8 9 september 1992 Vlag van Nederland NederlandItalië Vlag van Italië 2 – 3 Oefeninterland
9 14 oktober 1992 Vlag van Italië ItaliëZwitserland Vlag van Zwitserland 2 – 2 WK-kwalificatie
10 18 november 1992 Vlag van Schotland SchotlandItalië Vlag van Italië 0 – 0 WK-kwalificatie
11 19 december 1992 Vlag van Malta MaltaItalië Vlag van Italië 1 – 2 WK-kwalificatie
12 20 januari 1993 Vlag van Italië ItaliëMexico Vlag van Mexico 2 – 0 Oefeninterland
13 24 februari 1993 Vlag van Portugal PortugalItalië Vlag van Italië 1 – 3 WK-kwalificatie
14 24 maart 1993 Vlag van Italië ItaliëMalta Vlag van Malta 6 – 1 WK-kwalificatie
15 14 april 1993 Vlag van Italië ItaliëEstland Vlag van Estland 2 – 0 WK-kwalificatie
16 1 mei 1993 Vlag van Zwitserland ZwitserlandItalië Vlag van Italië 1 – 0 WK-kwalificatie
17 22 september 1993 Vlag van Estland EstlandItalië Vlag van Italië 0 – 3 WK-kwalificatie
18 13 oktober 1993 Vlag van Italië ItaliëSchotland Vlag van Schotland 3 – 1 WK-kwalificatie
19 17 november 1993 Vlag van Italië ItaliëPortugal Vlag van Portugal 1 – 0 WK-kwalificatie
20 16 februari 1994 Vlag van Italië ItaliëFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 1 Oefeninterland
21 23 maart 1994 Vlag van Duitsland DuitslandItalië Vlag van Italië 2 – 1 Oefeninterland
22 27 mei 1994 Vlag van Italië ItaliëFinland Vlag van Finland 2 – 0 Oefeninterland
23 3 juni 1994 Vlag van Italië ItaliëZwitserland Vlag van Zwitserland 1 – 0 Oefeninterland
24 11 juni 1994 Vlag van Costa Rica Costa RicaItalië Vlag van Italië 0 – 1 Oefeninterland
25 18 juni 1994 Vlag van Italië ItaliëIerland Vlag van Ierland 0 – 1 WK-eindronde
26 23 juni 1994 Vlag van Italië ItaliëNoorwegen Vlag van Noorwegen 1 – 0 WK-eindronde
27 28 juni 1994 Vlag van Italië ItaliëMexico Vlag van Mexico 1 – 1 WK-eindronde
28 5 juli 1994 Vlag van Italië ItaliëNigeria Vlag van Nigeria 2 – 1 WK-eindronde
29 9 juli 1994 Vlag van Italië ItaliëSpanje Vlag van Spanje 2 – 1 WK-eindronde
30 13 juli 1994 Vlag van Bulgarije BulgarijeItalië Vlag van Italië 1 – 2 WK-eindronde
31 17 juli 1994 Vlag van Brazilië BraziliëItalië Vlag van Italië 0 – 0 WK-eindronde
32 7 september 1994 Vlag van Slovenië SloveniëItalië Vlag van Italië 1 – 1 EK-kwalificatie
33 8 oktober 1994 Vlag van Estland EstlandItalië Vlag van Italië 0 – 2 EK-kwalificatie
34 16 november 1994 Vlag van Italië ItaliëKroatië Vlag van Kroatië 1 – 2 EK-kwalificatie
35 21 december 1994 Vlag van Italië ItaliëTurkije Vlag van Turkije 3 – 1 Oefeninterland
36 25 maart 1995 Vlag van Italië ItaliëEstland Vlag van Estland 4 – 1 EK-kwalificatie
37 29 maart 1995 Vlag van Oekraïne OekraïneItalië Vlag van Italië 0 – 2 EK-kwalificatie
38 26 april 1995 Vlag van Litouwen LitouwenItalië Vlag van Italië 0 – 1 EK-kwalificatie
39 19 juni 1995 Vlag van Zwitserland ZwitserlandItalië Vlag van Italië 0 – 1 Oefeninterland
40 21 juni 1995 Vlag van Duitsland DuitslandItalië Vlag van Italië 2 – 0 Oefeninterland
41 6 september 1995 Vlag van Italië ItaliëSlovenië Vlag van Slovenië 1 – 0 EK-kwalificatie
42 8 oktober 1995 Vlag van Kroatië KroatiëItalië Vlag van Italië 1 – 1 EK-kwalificatie
43 11 november 1995 Vlag van Italië ItaliëOekraïne Vlag van Oekraïne 3 – 1 EK-kwalificatie
44 15 november 1995 Vlag van Italië ItaliëLitouwen Vlag van Litouwen 4 – 0 EK-kwalificatie
45 24 januari 1996 Vlag van Italië ItaliëWales Vlag van Wales 3 – 0 Oefeninterland
46 29 mei 1996 Vlag van Italië ItaliëBelgië Vlag van België 2 – 2 Oefeninterland
47 1 juni 1996 Vlag van Hongarije HongarijeItalië Vlag van Italië 0 – 2 Oefeninterland
48 11 juni 1996 Vlag van Italië ItaliëRusland Vlag van Rusland 2 – 1 EK-eindronde
49 14 juni 1996 Vlag van Tsjechië TsjechiëItalië Vlag van Italië 2 – 1 EK-eindronde
50 19 juni 1996 Vlag van Duitsland DuitslandItalië Vlag van Italië 0 – 0 EK-eindronde
51 5 oktober 1996 Vlag van Moldavië MoldaviëItalië Vlag van Italië 1 – 3 WK-kwalificatie
52 9 oktober 1996 Vlag van Italië ItaliëGeorgië Vlag van Georgië 1 – 0 WK-kwalificatie
53 6 november 1996 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaItalië Vlag van Italië 2 – 1 Oefeninterland

Periode na 1996[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn terugkeer bij AC Milan in 1996 is teleurstellend. AC Milan wordt 11e in de competitie en de coach vertrekt. Sacchi is vervolgens een jaar zonder werk en wordt in 1998 aangesteld als trainer van Atlético Madrid. Ook hier zijn de successen niet naar wens en wordt de coach na 7 maanden gedwongen te vertrekken. Sacchi is vervolgens werkloos tot 2001 als hij als trainer wordt aangesteld bij zijn eerste club in het professionele voetbal: Parma FC. Hij verlaat het veld echter al vrij snel om technisch directeur te worden. In 2005 wordt Arrigo Sacchi aangesteld als technisch directeur bij Real Madrid. Hij verlaat eind 2005 de Spaanse topclub als Vanderlei Luxemburgo wordt ontslagen als trainer vanwege de slechte resultaten. Sindsdien is de coach uit het beeld verdwenen.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van Italië Parma AC
Vlag van Italië AC Milan

Individueel

Voorganger:
Azeglio Vicini
Bondscoaches van het Italiaans elftal
1991-1996
Opvolger:
Cesare Maldini