Ben Weyts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ben Weyts
Ben-weyts-1426439822.jpg
Volledige naam Ben Louisa Gustaaf Weyts
Geboortedatum 12 november 1970
Geboorteplaats Leuven
Kieskring Flag of Flemish-Brabant.svg Vlaams-Brabant
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij N-VA
Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, Vlaamse rand, Toerisme en Dierenwelzijn
Aangetreden 25 juli 2014
Regering Bourgeois
Voorganger Hilde Crevits
Functies
2008 - 2014 Volksvertegenwoordiger[1]
2011 - 2014 Ondervoorzitter N-VA
2012 - heden Gemeenteraadslid Beersel
2014 Vlaams Parlementslid
2014 Deelstaatsenator
2014 - heden Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, Vlaamse rand, Toerisme en Dierenwelzijn
Website
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Ben Louisa Gustaaf Weyts[2] (Leuven, 12 november 1970) is een Belgisch politicus van de N-VA. Hij is de huidige Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, Vlaamse Rand, Toerisme en Dierenwelzijn.

Biografie[bewerken]

Ben Weyts is licentiaat in de politieke wetenschappen. Tijdens zijn studententijd in Gent was Weyts een van de heroprichters van de Vlaams Nationale Studentenunie (VNSU).

Weyts werkte voor de Volksunie als universitair medewerker en werd woordvoerder voor dezelfde partij, en later ook de N-VA. Toen Geert Bourgeois na de Vlaamse verkiezingen van 2004 werd aangeduid als Vlaams minister, werd Weyts zijn woordvoerder en adjunct-kabinetschef. Tussen 2005 en 2008 was hij kabinetschef.

Nadat Herman Van Rompuy eind 2008 de leiding nam van de regering-Van Rompuy kwam Weyts als opvolger in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Als Kamerlid legde Weyts zich toe op het werk in de commissie Binnenlandse Zaken. Hij kreeg in korte tijd het imago van een actief parlementslid en een communautaire hardliner. Op 19 maart 2011 werd Weyts aangeduid als ondervoorzitter van N-VA, een functie die hij vervulde tot 2014. In het begin van dat jaar was hij ook voorzitter van het meerdaagse N-VA-congres rond confederalisme. In 2014 verliet hij de Kamer om over te stappen naar het Vlaams Parlement. Tevens zetelde hij in 2014 korte tijd als deelstaatsenator in de Belgische Senaat.

In 2012 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Beersel, waar hij N-VA-fractieleider in de gemeenteraad is.

Na de Vlaamse verkiezingen van 2014 werd Weyts Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken, Vlaamse Rand, Toerisme en Dierenwelzijn. Hij is de eerste Vlaamse minister die Dierenwelzijn als een aparte en volwaardige bevoegdheid beheert. Hij profileert zich ook sterk op het thema Verkeersveiligheid, en hamert op investeringen in de Oosterweelverbinding en de Ring rond Brussel.

Parlementair werk[bewerken]

Ben Weyts profileerde zich als federaal parlementslid vooral op de communautaire problematiek, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, de werking van de politie en deugdzaam en efficiënt bestuur.

Eind juli 2009 diende hij een wetsvoorstel in waardoor er nog maar één belangenconflict kan worden ingeroepen tegen één en dezelfde beslissing. Zodoende kan er geen carrousel meer kan ontstaan van opeenvolgende belangenconflicten van diverse parlementen. Weyts deed dit nadat het Grondwettelijk Hof zich eerder onbevoegd verklaarde in deze zaak.[3]

In augustus 2009 pleitte Weyts voor een aanpassing van het dotatiesysteem waarbij een onderscheid moet gemaakt worden tussen een persoonlijke vergoeding (cfr. loon minister) en een vergoeding voor de werkingskosten van de koning.[4]

Bij de verkiezingen van 13 juni 2010 werd hij in de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde verkozen als lijsttrekker voor N-VA. Op 20 juli 2010 werd hij door zijn collega-parlementsleden verkozen als eerste ondervoorzitter van de Kamer.

Op 18 oktober 2010 diende Ben Weyts een voorstel in voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Binnen N-VA voerde hij de onderhandelingen over BHV. Hij kreeg van de Franstaligen, voor zijn onverzettelijkheid, de bijnaam 'Ben Laden'.

Eind januari 2011 kreeg Weyts de Franstalige media over zich door een wetsvoorstel in te dienen dat artsen en andere beoefenaars van een gezondheidsberoep verplicht om de taal te kennen van het gebied waar ze werken. Het voorstel zou er voor moeten zorgen dat artsen en verpleegkundigen in Brussel tweetalig zijn.[5]

In maart 2011 haalde hij meermaals het nieuws met de zaak-Koekelberg. Na financiële wantoestanden op een dienstreis naar Qatar vroeg Weyts namens N-VA het ontslag van Fernand Koekelberg, de commissaris-generaal van de federale politie.[6] De druppel was een omzendbrief die in 2008 werd verspreid naar alle directies van de federale politie met de bedoeling de instructies door te geven van boven naar beneden. Koekelberg maant in de omzendbrief aan tot "voorzichtigheid, gebaseerd op budgettaire discipline bij het plannen en uitvoeren van dienstverplaatsingen in binnen- en buitenland". Een regel die hij zelf met de voeten treedt.[7] Enkele dagen later nam Koekelberg ontslag.

Na een incident met ambassadeur Jan De Bruyne eind 2012 in Congo-Brazzaville waarbij tijdens een bijeenkomst van Flanders Investment and Trade enkel Nederlands zou zijn gesproken, sprak Ben Weyts over 'selectieve verontwaardiging'. Hij wees op de verzachtende omstandigheden en het feit dat er 'zelfs Belgische diplomaten te vinden zijn die geen Nederlands spreken'.[8]

In oktober 2014 werd het ontslag van Weyts als Vlaams minister geëist, omdat hij te gast was op een feest ter ere van de 90ste verjaardag van de omstreden Bob Maes. Maes verloor na de Tweede Wereldoorlog zijn burgerrechten, hoewel hij nooit veroordeeld werd. Hij was ook een van de oprichters van de Vlaamse Militanten Orde.[9]

Externe link[bewerken]