Beb Bakhuijs

Beb Bakhuijs
Bakhuijs (links) voor Nederland in de aanval tegen België (1935).
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Elisa Hendrik Bakhuijs
Bijnaam	Beb
Geboortedatum	16 april 1909
Geboorteplaats	Pekalongan, Nederlands-Indië
Overlijdensdatum	7 juli 1982
Overlijdensplaats	Den Haag, Nederland
Positie	aanvaller
Senioren
Seizoen Club W 0(G) 1925–1926 1926–1930 1930–1933 1933–1935 1935–1937 1937 1937–1939 1941 1942 1942–1944 1945–1946 HBS ZAC THOR ZAC HBS VVV FC Metz Tilia TuRa 99 FV Metz FC Metz 900(6) 720(92) 290(20) 260(55) 360(30) 000(0) 400(15) ?00(?) 200(1) ?00(?) 1300(2)
Interlands
1928–1937  Nederland 230(28)
Getrainde teams
1945–1946 FC Metz
Portaal    Voetbal

Elisa Hendrik (Beb) Bakhuijs (Pekalongan, 16 april 1909 – Den Haag, 7 juli 1982) was een Nederlandse voetballer, die in de jaren 30 een hoofdrol speelde bij de successen van het Nederlands elftal.

Carrière

Bakhuijs werd op 8-jarige leeftijd lid van het Haagse Quick, waar ook zijn beide oudere broers lid van waren. In 1917/18 komt hij voor het eerst voor op de ledenlijst. In de zomer van 1919 stapte hij over naar HBS. Door een verhuizing naar het Gelderse Hattem in 1920 ging hij bij VV Hattem spelen. Op 8 mei 1922 verhuisde hij naar Zwolle. Op 13-jarige leeftijd mocht hij in 1922 lid worden van het Zwolse ZAC. Na twee achtereenvolgende seizoenen kampioen te zijn geworden met het vierde elftal van Z.A.C. keerde Bakhuijs in 1924 weer terug in Den Haag bij HBS. De 16-jarige Bakhuijs debuteerde op 27 september 1925 in het eerste elftal van HBS in de uitwedstrijd tegen Haarlem. In de 42e minuut scoorde hij de 1-1 en na de pauze 2-2. Ook de week daarop scoorde hij twee maal. Vanaf december 1925 kwam hij in het tweede elftal te spelen. In september 1926 weer naar Zwolle waar hij in het eerste van Z.A.C. ging spelen. In deze dagen bezocht hij als jongen de Tuinbouwschool in het Drentse Frederiksoord, en speelde hij af en toe onder een valse naam mee bij de plaatselijke voetbalclub Old Forward. Lid van deze club werd hij echter nimmer. Hij werd in 1927/28 met de Zwollenaren kampioen van het oosten. In de kampioenscompetitie ontbrak Bakhuijs in twee van de acht wedstrijden. Het daaropvolgende seizoen maakte hij in 18 wedstrijden 31 doelpunten waarmee hij topscorer van Nederland werd. In 1928 speelde hij zijn eerste interland tegen Italië.

Na een mislukte poging in Nederlands-Indië carrière te maken keerde hij in 1933 terug in Zwolle. Daarna werd hij een vaste kracht in Oranje. In zijn eerste interland na zijn terugkeer, op 11 maart 1934 tegen België, scoorde hij zijn meest beroemde goal; een vallende kopbal. Een dergelijk doelpunt wordt in Nederland nog altijd een goal à la (Beb) Bakhuijs genoemd. Tot 1936 speelde Bakhuijs 23 interlands, waarin hij maar liefst 28 keer scoorde. In de jaren 30 was hij één van Nederlands meest populaire sportmensen.

Conflict met de KNVB

Nadat Bakhuijs begon met voetballen voor VVV uit Venlo is hij een sigarenzaak begonnen. Deze sigarenzaak werd hem door de club ter beschikking gesteld. Volgens de KNVB riekte dit naar betaling, en werd Bakhuijs niet meer als amateur beschouwd en geschorst als lid. Dit leverde een grote rel op, waarbij naar verluidt de politie het huis van Bakhuijs is binnengevallen en de speler zijn huis uit sleepte. Daarna vertrok Bakhuijs in 1937 naar Frankrijk, waar hij bij FC Metz profvoetballer werd. De KNVB, erop gebrand om de amateurstatus in het Nederlandse voetbal te behouden, schorste de sterspeler ook per direct voor het Nederlands elftal. Tussen de KNVB en Bakhuijs is het nooit meer goed gekomen.

Lange tijd is aangenomen dat Bakhuijs de eerste Nederlandse profvoetballer was. In 2007 is echter gebleken dat voormalig Ajax doelman Gerrit Keizer, al eerder bij het Engelse Arsenal FC een korte periode als prof actief is geweest. In 2009 werd bekend dat Gerrit Visser nóg eerder dan Keizer profvoetballer werd bij de bedrijfsvoetbalclub Bethlehem Steel FC in de VS.

In Frankrijk

Bij FC Metz werd de goaltjesdief met open armen ontvangen. Hij ontving 22.000 gulden tekengeld, en daarna 600 gulden per maand. In die tijd een royale vergoeding. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij een tijd tewerkgesteld in Leipzig. Na de oorlog speelde hij nog twee jaar in Frankrijk. Zijn voetbalcarrière beëindigde hij bij Metz in 1947. Daarna verhuisde hij weer naar Nederland. Na een periode van ziekte ging hij werken bij het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen in Rijswijk. Ook werd hij medewerker van het televisieprogramma Sport in beeld, de voorloper van Studio Sport. Beb Bakhuijs overleed in 1982 op 73-jarige leeftijd.

Trivia

• Hoewel zijn naam meestal wordt geschreven als 'Bep', werd door Oranje-archivaris Matty Verkamman duidelijk gemaakt dat de juiste spelling 'Beb' moest zijn, als verbastering van baby, omdat Bakhuijs de jongste uit het gezin was. Hij had nog twee broers en twee zusters. Overigens kreeg Beb vijf jaar later nog een broertje (1914) met dezelfde voorletters.

Zie ook

• Lijst van spelers van FC Metz
• Lijst van spelers van het Nederlands voetbalelftal

Externe link

• A. Lammers, 'Bakhuijs, Elisa Hendrik (1909-1982)', in Biografisch Woordenboek van Nederland